Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Środa, 2 stycznia 2019
ŚWIĘTYCH
BAZYLEGO WIELKIEGO I GRZEGORZA Z NAZJANZU
BISKUPÓW I DOKTORÓW KOŚCIOŁA
Wspomnienie obowiązkowe

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


1 Sm 2, 35

Ustanowię sobie kapłana wiernego, * który będzie postępował według mego serca i pragnienia.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 

Kościół wspomina w swej liturgii i czci dziś dwóch wielkich nauczycieli, najwybitniejszych doktorów greckiego Wschodu: Bazylego Wielkiego i Grzegorza z Nazjanzu. Pierwszy z tych tytanów myśli i ducha uważany jest równocześnie za patriarchę licznych rodzin zakonnych, istniejących po dzień dzisiejszy. Zmarł 1 stycznia 379 r., stąd jest rzeczą zrozumiałą, że zgodnie z nowym kalendarzem liturgicznym, a także zgodnie ze starożytnym zwyczajem bizantyńskim, jego pamięć czcimy dzisiaj.
Drugi dla swej głębokiej wiedzy i pism określany bywa często zwięzłym przydomkiem Teologa. Zakończył życie w dziesięć lat po Bazylim, 19 lub 25 stycznia, ale wdzięczna pamięć Kościoła kojarzy go chętnie z Bazylim, którego był nie tylko współuczniem, kolegą w biskupstwie i rówieśnikiem - urodzili się prawdopodobnie w tym samym roku 330 - ale także serdecznym przyjacielem, związanym rozlicznymi więzami wspólnych upodobań, poglądów i aspiracji.


 

Boże, Ty oświeciłeś swój Kościół przykładem i nauką świętych Bazylego i Grzegorza, spraw, abyśmy pokornie poznawali Twoją prawdę * i wprowadzali ją w czyn przez miłość. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 


Kolekta nawiązuje w pierwszym rzędzie do przykładów życia, potem zaś dopiero do nauk, którymi Bóg za pośrednictwem świętych oświecił Kościół. Nie jest to myśl ani nowa, ani też sformułowana przy użyciu świeżej szaty stylistycznej. Sama jej zwięzła formuła zaczerpnięta została ze starych mszałów, zwłaszcza ze mszału awiniońskiego (w. XIV); przestylizowano ją natomiast przy użyciu zwrotów zaczerpniętych z mszału paryskiego z r. 1736.
Uderza jej odniesienie eklezjologiczne, które w swej supozycji mieści w sobie wiarę w Boże działanie, dokonywane w Kościele. Doktorowie, a więc nauczyciele wiary, przykładający się do jej objaśnienia i rozbudowy, są tego Bożego działania szczególnymi narzędziami. Takie jest też w dziejach Kościoła znaczenie wspominanych świętych.
W swej drugiej części modlitwa podsuwa nam prośbę równie zwięzłą, co głęboką: byśmy prawdy uczyli się w pokorze, a spełniali ją wiernie w duchu chrześcijańskiej miłości.
Zanosząc tę prośbę odczuwamy żywo, że wypowiadamy wiernie echa nauki biblijnej. Wystarczy tu może wskazać na tekst 1 Kor 1, 25, w którym św. Paweł uczy, że Boża mądrość objawia się na zewnątrz poprzez pokornych. Sama zaś ta mądrość, o ile udzielona zostanie człowiekowi, nie jest bynajmniej wiedzą teoretyczną, ale prawdą życia, serdecznym przylgnięciem do Ewangelii (por. 1 Tm 4, 3) czyli żywą wiarą chrześcijanina.
Św. Jan mówi o takiej prawdzie, że należy ją "czynić" (J 3, 21; 1 J 1, 6), w niej "chodzić" (2 J 4), tzn. kierować się nią w całym postępowaniu. Oracja najwyraźniej podejmuje tę myśl. Będąc wiernym echem minionych wieków, jest więc zarazem przypomnieniem biblijnego wezwania. Jego piękną realizacją i ilustracją są zaś wspominani dziś święci doktorowie, którzy nie tylko uczyli, raczej głoszoną przez siebie prawdę ukazywali życiem.


Jezus jest Mesjaszem

1 J 2, 22-28

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:
Któż jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem? Ten właśnie jest antychrystem, kto nie uznaje Ojca i Syna. Ktokolwiek nie uznaje Syna, nie ma też i Ojca, kto zaś uznaje Syna, ten ma i Ojca.
Wy zaś zachowujecie w sobie to, co słyszeliście od początku. Jeżeli będzie trwało w was to, co słyszeliście od początku, to i wy będziecie trwać w Synu i w Ojcu. A obietnicą tą, daną przez Niego samego, jest życie wieczne. To wszystko napisałem wam o tych, którzy wprowadzają was w błąd.
Co do was, to namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was i nie potrzebujecie pouczenia od nikogo, ponieważ Jego namaszczenie poucza was o wszystkim. Ono jest prawdziwe i nie jest kłamstwem. Toteż trwajcie w Nim tak, jak was nauczyło.
Teraz właśnie trwajcie w Nim, dzieci, abyśmy, gdy się zjawi, mieli ufność i w dniu Jego przyjścia nie doznali wstydu.

Oto słowo Boże.


ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

1 J 2, 22-28  


Jezus jest Mesjaszem

Dzisiaj czytany fragment jest kontynuacją czytania z 31 grudnia. W języku Pierwszego Listu Jana "kłamstwo" nie jest tylko zwykłą nieprawdą; jest ono przeciwieństwem prawdy i wywodzi się z ciemności. Według J 8, 44 "kłamcą" jest diabeł. Do niego należy każdy, kto zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem i Synem Bożym. Takie kłamstwo (w. 22. 23) jest walką przeciwko objawieniu, przyniesionemu przez Jezusa. "Kłamcami" nie są ludzie, którzy mają trudności w wierze, lecz są nimi ci, którzy zwalczają wiarę. Do wierzących skierowane jest zapewnienie, że wypełnia się obietnica Syna, a tą obietnicą jest życie wieczne.


Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4 (R.: por. 3cd)

Refren: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.

1Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
 albowiem uczynił cuda.
 Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
 i święte ramię Jego.

Refren: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.

2Pan okazał swoje zbawienie, *
 na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
3Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
 dla domu Izraela.

Refren: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.

 Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
 zbawienie Boga naszego.
4Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
 cieszcie się, weselcie i grajcie.

Refren: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.


Por. Hbr 1, 1-2a

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg
               do ojców przez proroków,
a w tych ostatecznych dniach
               przemówił do nas przez Syna.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Świadectwo Jana Chrzciciela o Chrystusie

J 1, 19-28
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: «Kto ty jesteś?», on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: «Ja nie jestem Mesjaszem».
Zapytali go: «Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?» Odrzekł: «Nie jestem». «Czy ty jesteś prorokiem?» Odparł: «Nie». Powiedzieli mu więc: «Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?»
Powiedział: «Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak rzekł prorok Izajasz».
A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zaczęli go pytać, mówiąc do niego: «Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?»
Jan im tak odpowiedział: «Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała».
Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

Oto słowo Pańskie.


ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

J 1, 19-28  

Świadectwo Jana Chrzciciela o Chrystusie

Jezus dał się poznać światu poprzez świadków i poprzez znaki. Jan był świadkiem Jezusa (J 1, 7), nauczając i chrzcząc przygotowywał ludzi na przyjście Jezusa. Podobnie jak później Jezus, tak i Jan spotykał się z trzema grupami ludzi: Żydami z Jerozolimy (w. 19), ludem i własnymi uczniami. Jan mówił jasno o tym, jakie jest jego zadanie: miał przygotować drogę dla Przychodzącego. Jan miał wszystkich doprowadzić do wiary (J 1, 7), ale już wtedy rozpoczyna się dramat ludzkości: kapłani i lewici wracają do Jerozolimy nic nie rozumiejąc.



 

Wszechmogący Boże, przyjmij dary Twojego ludu, które składamy w dzień świętych Bazylego i Grzegorza * ufając, że udzielisz nam Twojej pomocy. Przez Chrystusa, Pana naszego.



73. Obecność świętych Pasterzy w Kościele

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Z radością oddajemy cześć świętym Bazylemu i Grzegorzowi, których dałeś swojemu ludowi, * jako gorliwych pasterzy. * Ich przykład umacnia nas w dobrym życiu, * ich słowa nas pouczają, * a ich wstawiennictwo wyprasza nam Twoją opiekę.
Dlatego z chórami Aniołów i Świętych * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając...




J 10, 10

Ja przyszedłem, aby mieli życie, * i mieli je w obfitości.




 

Panie, nasz Boże, Ty nas nakarmiłeś Najświętszym Ciałem i Krwią Twojego Syna, spraw, abyśmy osiągnęli pełne zjednoczenie z Tobą, * którego zadatkiem jest nasz udział w misterium Eucharystii. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG