Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Środa, 9 stycznia 2019
II tydzień psałterza
Okres Narodzenia Pańskiego

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Iz 9, 1

Naród kroczący w ciemności ujrzał światłość wielką, * nad mieszkańcami krainy mroków zabłysło światło.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Eucharystia jest znakiem jedności chrześcijan i zarazem najskuteczniejszym środkiem jej osiągnięcia. Dokonuje się to jednak nie inaczej jak poprzez miłość, której ciągle uczy nas każda Msza święta. Tu przy ołtarzu najlepiej rozumiemy, że Ojciec zesłał swego Syna jako Zbawiciela świata, że ten Syn oddał za nas swoje życie i ciągle nam przypomina: to jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali.



 

Boże, światłości wszystkich narodów, udziel nam trwałego pokoju i spraw, aby w naszych sercach pełnym blaskiem zajaśniało światło prawdy, * które oświecało dusze naszych ojców. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas

1 J 4, 11-18

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha.
My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. Jeśli kto wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu. My poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim.
Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, iż będziemy mieli pełną ufność w dzień sądu, ponieważ tak, jak On jest w niebie, i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Bóg umiłował świat nade wszystko i dlatego ma prawo do miłości z naszej strony. Praktycznym jej wyrazem staje się codzienna wzajemna życzliwość między uczniami Chrystusa.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

1 J 4, 11-18  


Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas

W tekście 1 J 4,1-6 mówił Jan o rozróżnianiu duchów. Rozstrzygającym znakiem było to, czy duch uznaje, że Syn Boży stał się człowiekiem (1 J 4, 2). Dzisiejsze czytanie zawiera uzupełnienie: "jeżeli miłujemy się wzajemnie" (w. 12). Obydwa znaki sprowadzają się do jednego: zdając sobie sprawę z miłości, jaką okazał Bóg posyłając na świat Syna, trzeba w konsekwencji zdobyć się na miłość bliźniego (w. 11. 16). Człowiek, który kocha, nie powiniem obawiać się sądu (w. 17-18). Choć żyjemy jeszcze na tym świecie, jesteśmy podobni do Chrystusa, który jest doskonały w miłości.


Ps 72 (71), 1b-2. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

1Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
 a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
2Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
 i ubogimi według prawa.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

10Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
 królowie Szeby i Saby złożą daninę.
11I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
 wszystkie narody będą mu służyły.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

12Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
 i ubogiego, który nie ma opieki.
13Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
 nędzarza ocali od śmierci.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.


Por. 1 Tm 3, 16

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Chrystus został ogłoszony narodom,
znalazł wiarę w świecie, Jemu chwała na wieki.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Jezus chodzi po wodzie

Mk 6, 45-52
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim sam odprawi tłum. Rozstawszy się więc z nimi, odszedł na górę, aby się modlić.
Wieczór zapadł, łódź była na środku jeziora, a On sam jeden na lądzie. Widząc, jak się trudzili przy wiosłowaniu, bo wiatr był im przeciwny, około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze, i chciał ich minąć.
Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: «Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!» I wszedł do nich do łodzi, a wiatr się uciszył.
Wtedy oni tym bardziej zdumieli się w duszy, nie zrozumieli bowiem zajścia z chlebami, gdyż umysł ich był otępiały.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Pan Jezus domaga się od nas wiary i zaufania Mu, zwłaszcza w trudniejszych chwilach naszego życia.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Mk 6, 45-52  

Jezus chodzi po wodzie

Celem cudów dokonywanych przez Pana Jezusa było wykazanie, że wraz z Jego wystąpieniem nadeszło królestwo Boże. Wczoraj czytaliśmy relację ewangeliczną o rozmnożeniu chleba, natomiast dzisiaj słyszymy w Ewangelii o chodzeniu Jezusa po morzu. Jezus jest Panem natury, może rozkazywać żywiołom. Uczniowie to widzą, ale nie rozumieją. Uważają Go za zjawę.
Ewangelista Marek w szczególny sposób podkreśla, że podobnie jak tłum, tak i uczniowie niezdolni są zrozumieć Jezusa. Tajemnicę Jezusa zaczną pojmować dopiero z chwilą wyznania Piotra pod Cezareą Filipowa (Mk 8, 29). Nasuwa się pytanie: dlaczego wobec tego tak długi czas szli za Nim, choć Go nie rozumieli. Chyba przeczuwali, że jest On Kimś niezwykłym, choć nie wiedzieli jeszcze dokładnie Kim. Dla ewangelisty najważniejszą sprawą jest pokazanie niebezpieczeństwa niewiary, od którego nie są wolni nawet najbliżsi uczniowie Jezusa; ich słaba wiara umocni się dzięki słowom Jezusa (Mk 4, 13; 8, 20-21).


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Boże, źródło prawdziwej pobożności i pokoju, spraw, abyśmy tą Ofiarą godnie uczcili Twój majestat * i przez udział w Eucharystii umocnili naszą jedność w wierze. Przez Chrystusa, Pana naszego.



5. Wymiana między Bogiem a ludźmi
w Słowie Wcielonym

 

Zaprawdę, godne to jest, * abyśmy Tobie, Ojcze święty, składali dziękczynienie, * i sprawiedliwe, abyśmy Ciebie wychwalali, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W Nim zajaśniała tajemnicza wymiana, * która nam przyniosła zbawienie. * Gdy Nieskończony przyjął granice ludzkiej natury, * śmiertelny człowiek stał się królem nad wiekami, * i mieszkańców ziemi uczynił dziedzicami nieba.
Dlatego niebo i ziemia * z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową * i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, * razem z nimi wołając...




1 J 1, 2

Ukazało się Życie, które było w Ojcu, * i nam się objawiło.




 

Boże, nasz Ojcze, w swojej dobroci udzielaj nam teraz i w przyszłości wszelkich pomocy, których potrzebujemy, abyśmy czerpiąc siły z darów przemijających, * z większą ufnością dążyli do wieczności. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG