Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Czwartek, 10 stycznia 2019
II tydzień psałterza
Okres Narodzenia Pańskiego

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


por. J 1, 1

Na początku i przed czasem * Słowo było Bogiem, * On się narodził jako Zbawiciel świata.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Gdy gromadzimy się przy ołtarzu Pańskim na sprawowanie Ofiary Ciała i Krwi Jezusa, musimy to czynić z żywą wiarą. Potrzebna jest ona do owocnego przyjęcia Słowa Bożego, a także do nawiązania łączności z Chrystusem, który ofiaruje się za nas w każdej Eucharystii. O łaskę wiary należy prosić Boga, ale też mamy pamiętać o tym, że potęgujemy ją przez życie w pełni chrześcijańskie.



 

Boże, Ty przez swojego Syna objawiłeś wszystkim narodom blask wiekuistej mądrości, spraw, abyśmy coraz głębiej poznawali chwałę naszego Odkupiciela * i doszli do wiecznej światłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Kto miłuje Boga, niech miłuje brata

1 J 4, 19 – 5, 4

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:
My miłujemy Boga, ponieważ Bóg sam pierwszy nas umiłował. Jeśliby ktoś mówił: «Miłuję Boga», a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też i brata swego.
Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził; i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, który życie od Niego otrzymał. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Jeżeli naprawdę pragniemy miłować Boga, musimy miłować również bliźnich. Nie da się oddzielić tych dwóch przykazań.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

1 J 4, 19 - 5, 4  


Kto miłuje Boga, niech miłuje brata

Jeszcze raz autor wraca do tematu miłości braterskiej. Tym razem rozpracowuje to zagadnienie stwierdzając najpierw potrzebę miłości braterskiej, a następnie wysuwając różne argumenty.
Argument teologiczny. Bóg pierwszy nas umiłował. Miłość braterska jest odpowiedzią na inicjatywę Bożą. To nie człowiek pozyskał Boga swoją miłością, lecz Bóg najpierw pozyskał człowieka swoją miłością okazaną mu przez Chrystusa.
Argument psychologiczny. Kto nie kocha bliźniego, którego widzi, nie może kochać Boga, którego nie widzi. Gnostycy chcieli dotrzeć do Boga mało interesując się człowiekiem, ale było to usiłowanie nierealne. Chrystus połączył integralnie dwa przykazania: miłości Boga i bliźniego; kto zaniedbuje obowiązek łatwiejszy (miłość bliźniego), nie może wypełnić przykazania trudniejszego (miłość Boga).
Argument biblijny. W ten sposób możemy nazwać nakaz Chrystusa: kto kocha Boga, niech kocha także swego brata (Mt 22, 36n; J 13, 34-35). Jezus połączył te dwa przykazania. Niemożliwe jest prowadzenie doskonałego życia chrześcijańskiego bez zachowywania obydwu przykazań.
Argument analogii. Kto kocha Ojca, powinien kochać także jego dzieci. Ten argument może nie jest tak bardzo przekonywający, bo można kochać jakąś osobę nawet nie znając jej dzieci. Argument ten bazuje prawdopodobnie na ścisłym związku, jaki zachodzi między ojcem i dziećmi. Chrześcijanie są dziećmi Bożymi, a więc kto kocha Boga-Ojca, powinien kochać także Jego dzieci.
Miłość Boga polega na zachowywaniu Jego przykazań. Takie było również przekonanie judaizmu; uważano, że ten kocha Boga, kto zachowuje wszystkie nakazy Prawa. Ale istnieje też różnica: zachowywanie wszystkich nakazów Prawa było ciężkie, wprost nie do zrealizowania. Jan stwierdza, że "przykazania Jego nie są ciężkie". Po prostu dlatego, że chrześcijanin uczestniczy już w zwycięstwie Chrystusa, który "zwyciężył świat" (por. J 16, 33).


Ps 72 (71), 1b-2. 14 i 15bc. 17 (R.: por. 11)

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

1Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
 a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
2Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
 i ubogimi według prawa.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

14Wybawi ich od krzywdy i ucisku, *
 gdyż krew ich cenna jest w jego oczach.
15Zawsze będą się modlić za niego, *
 nieustannie błogosławić mu będą.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

17Niech jego imię trwa na wieki, *
 jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
 Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
 niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.


Por. Łk 4, 18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Jezus jest Mesjaszem zapowiedzianym przez proroków

Łk 4, 14-22a
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powrócił mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.
Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.
Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana».
Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.
Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście». A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Na Chrystusie wypełniły się proroctwa Starego Testamentu. To On jest obiecanym przez Boga Zbawicielem świata, Jemu też winniśmy okazać posłuszeństwo.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Łk 4, 14-22a  

Jezus jest Mesjaszem
zapowiedzianym przez proroków

W Ewangelii Łukasza publiczna działalność Jezusa rozpoczyna się od Jego wystąpienia w synagodze. W każdy szabat w czasie nabożeństwa czytany był tam najpierw urywek z Prawa (czyli z Pięcioksięgu), a następnie tekst z ksiąg prorockich. Każdy Żyd po ukończeniu trzynastego roku życia miał prawo czytania i objaśniania drugiego czytania. Z komentarza, który Jezus wygłosił, Łukasz przekazuje najważniejsze stwierdzenie: "Dzisiaj spełniły się te słowa Pisma". Zapowiedzi proroków wypełniają się wraz z przyjściem na świat Jezusa.
W tekście prorockim przeczytanym przez Jezusa dwie sprawy są najważniejsze: wzmianka o Duchu Pańskim i orędzie zbawcze skierowane do ubogich. W całym swoim dziele Łukasz podkreśla znaczenie Ducha Świętego, który odgrywał wielką rolę zarówno w wydarzeniach z życia Jezusa, jak i później w życiu Kościoła. Łukasz akcentuje także mocniej niż pozostali ewangeliści, że radosna nowina przeznaczona jest przede wszystkim dla ubogich, którzy nic nie znaczą w świecie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Panie, nasz Boże, składamy Tobie dary, od Ciebie pochodzące, na eucharystyczną Ofiarę, w której dokonuje się święta wymiana, przyjmij je łaskawie * i daj nam siebie samego w Twoim Synu. Który żyje i króluje na wieki wieków.



5. Wymiana między Bogiem a ludźmi
w Słowie Wcielonym

 

Zaprawdę, godne to jest, * abyśmy Tobie, Ojcze święty, składali dziękczynienie, * i sprawiedliwe, abyśmy Ciebie wychwalali, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W Nim zajaśniała tajemnicza wymiana, * która nam przyniosła zbawienie. * Gdy Nieskończony przyjął granice ludzkiej natury, * śmiertelny człowiek stał się królem nad wiekami, * i mieszkańców ziemi uczynił dziedzicami nieba.
Dlatego niebo i ziemia * z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową * i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, * razem z nimi wołając...




J 3, 16

Tak Bóg umiłował świat, * że dał swojego Jednorodzonego Syna, * aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, * ale miał życie wieczne.




 

Prosimy Cię, wszechmogący Boże, spraw, aby moc Najświętszego Sakramentu * nieustannie podtrzymywała nasze życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG