Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Wtorek, 15 stycznia 2019
I tydzień psałterza
I tydzień Okresu Zwykłego

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.



Na wspaniałym tronie widziałem siedzącego Męża, * któremu hołd składa rzesza Aniołów * śpiewając jednogłośnie: * Oto ten, którego panowanie jest wieczne.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 

Z radością, ale jednocześnie z pewnym zażenowaniem stajemy przy ołtarzu Pańskim. Pytamy: kimże jest człowiek, że Bóg o nim pamięta, że tak bardzo troszczy się o niego? Ofiarował za nas nawet swojego Syna. Podejmując takie rozważania, musimy jednocześnie pytać siebie: jak na to wszystko odpowiadamy swoim życiem?



 

Wszechmogący Boże, spełnij z ojcowską dobrocią pragnienie modlącego się ludu: daj mu poznać, co należy czynić, * i udziel siły do wypełnienia poznanych obowiązków. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Jezus jest Zbawicielem ludzi

Hbr 2, 5-12

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Nie aniołom Bóg poddał przyszły świat, o którym mówimy. Ktoś to gdzieś potwierdził uroczyście, mówiąc:
«Czym jest człowiek, że pamiętasz o nim, albo syn człowieczy, że się troszczysz o niego; mało co mniejszym uczyniłeś go od aniołów, chwałą i czcią go uwieńczyłeś. Wszystko poddałeś pod jego stopy».
Ponieważ zaś poddał Mu wszystko, nic nie zostawił, co by nie było Mu poddane. Teraz wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane. Widzimy natomiast Jezusa, który mało co od aniołów był mniejszy, chwałą i czcią uwieńczonego za mękę śmierci, iż z łaski Bożej zaznał śmierci za każdego człowieka.
Przystało bowiem Temu, dla którego wszystko i przez którego wszystko istnieje, który wielu synów do chwały doprowadza, aby przewodnika ich zbawienia udoskonalił przez cierpienia. Tak bowiem Ten, który uświęca, jak ci, którzy mają być uświęceni, od Jednego wszyscy pochodzą. Z tej to przyczyny nie wstydzi się nazywać ich braćmi swymi, mówiąc: «Oznajmię imię Twoje braciom moim, pośrodku zgromadzenia będę Cię wychwalał».

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Chrystus pierwszy został ukoronowany chwałą i czcią. Przez Niego wszyscy dostępujemy zbawienia, jeśli tylko korzystamy ochotnie z owoców Jego męki i zmartwychwstania.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Hbr 2, 5-12  


Jezus jest Zbawicielem ludzi

W rozdziale pierwszym autor Listu wykazał, że istniejący od wieków Syn Boży jest wyższy od aniołów. Ale także ludzka natura Jezusa przewyższa aniołów. Syn stał się człowiekiem i poniósł śmierć, aby ludzi uświęcić i udoskonalić. Psalm 8, z którego cytowane są tu wiersze 5-7, jest hymnem na cześć Boga i wielkości człowieka, którą on otrzymał od Boga. Autor Listu do Hebrajczyków odnosi ten psalm do Chrystusa - "Syna Człowieczego". Tylko na krótki czas Bóg uczynił Go mniejszym od aniołów (Hbr 2, 9), na czas Jego ziemskiego życia. W tym "krótkim czasie" stał się On naszym bratem, za wszystkich zaznał śmierci, dał nam nadzieję wejścia do chwały Ojca.


Ps 8, 2ab i 5. 6-7. 8-9 (R.: por. 7)

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem.

2O Panie, nasz Panie, *
 jak przedziwne jest Twoje imię po całej ziemi.
5Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
 czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem.

6Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
 uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
7Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
 wszystko złożyłeś pod jego stopy:

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem.

8Owce i bydło wszelakie, *
 i dzikie zwierzęta,
9ptaki niebieskie i ryby morskie, *
 wszystko, co szlaki mórz przemierza.

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem.


Por. 1 Tes 2, 13

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie,
ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Jezus naucza jak ten, kto ma władzę

Mk 1, 21-28
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

W Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.
Był właśnie w ich synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: «Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boga».
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy duch nieczysty zaczął nim miotać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.
A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: «Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Jezus nauczał ludzi jako naprawdę mający władzę. Był bowiem posłany przez Ojca, aby przekazać światu naukę o miłości. Ma prawo domagać się od nas, abyśmy postępowali według wymagań Ewangelii.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Mk 1, 21-28  

Jezus naucza jak ten, kto ma władzę

Ewangelia dzisiejsza ukazuje Jezusa nauczającego w synagodze w Kafarnaum. Marek nie podaje treści nauczania, ale opisuje skutki: zdziwienie i podziw. Lud widział różnicę pomiędzy nauczaniem rabinów, którzy interpretowali jedynie naukę wcześniejszych proroków, a Jezusem, który "uczył jak ten, który ma władzę". Byli zdumieni Jego nauczaniem, ale nie doprowadziło ich ono do wiary.
Natomiast demony rozpoznają Go jako "Świętego Bożego". Są posłuszne Jego rozkazowi i opuszczają człowieka opętanego, ale ich posłuszeństwo jest ucieczką w ciemności.
Wypędzanie złych duchów jest znakiem nadejścia królestwa Bożego. Po grzechu pierworodnym człowiek był skłonny do grzechu, oddalił się od Boga, podlegał władzy złych duchów. Wraz z przyjściem Jezusa na świat kończy się panowanie szatana, a widomym tego znakiem jest wypędzanie duchów nieczystych.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



 

Boże, nasz Ojcze, przyjmij łaskawie naszą Ofiarę, niech ona uświęci nasze życie * i wyjedna nam to, o co z ufnością prosimy. Przez Chrystusa, Pana naszego.



37. Zbawienie przez Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie.
Ty z miłości stworzyłeś człowieka, * a gdy zasłużył na potępienie, * odkupiłeś go w Twoim miłosierdziu, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, * którzy zawsze się radują w Twojej obecności. * Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, * razem z nimi wołając...




Ps 36, 10

Panie, w Tobie jest żródło życia, * i w Twej światłości oglądamy światło.

Albo:

J 10, 10

Ja przyszedłem, aby mieli życie, * i mieli je w obfitości.




 

Wszechmogący Boże, pokornie Cię prosimy, aby ci, których posilasz swoim Sakramentem, * godnie Tobie służyli żyjąc według Twego upodobania. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG