Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Czwartek, 17 stycznia 2019
ŚW. ANTONIEGO, OPATA
Wspomnienie obowiązkowe

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Ps 92, 13-14

Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, * rozrośnie się jak cedr na Libanie; * zasadzony w domu Pańskim, * na dziedzińcach domu naszego Boga.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 


Antyfona na wejście, to znaczy werset z Ps 91, odczytywany do niedawna w tym samym miejscu w święta wyznawców, głosi, że los sprawiedliwego, przeciwstawiony losowi bezbożnych - o nim w poprzednich wierszach psalmu (7-12) - podobny będzie do ciągle świeżej i zieleniejącej palmy, rodzącej bez przerwy owoce. Przypominać będzie cedr z Libanu, który szeroko rozciąga swe gałęzie, a korzenie zapuszcza głęboko: jest dla tego żywym obrazem owocności i niewzruszoności.


ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 

Wespół z Kościołami koptyjskimi, syryjskimi i greckim czcimy dziś pamięć św. Antoniego Pustelnika, ten niezrównany przykład wyrzeczenia i abnegacji, wczesny wzór bohaterskiej ascezy, który poprzez wieki patronował licznym rzeszom eremitów i mnichów.


 

Boże, Ty powołałeś świętego Antoniego, opata, na pustynię, aby Ci służył z podziwu godną gorliwością, spraw przez jego wstawiennictwo, * abyśmy wyrzekali się samych siebie i miłowali Ciebie ponad wszystko. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 


Kolekta jest podobnie jak inne oracje wspomnienia utworem nowym, wystylizowanym jednak na modłę dawnych oracji łacińskich.
Sposób życia, jakie wiódł Antoni, przypisuje ona łaskawości Bożej. Potrzeba przecież było szczególnego Bożego daru, aby poczuć się powołanym i kontynuować tryb życia, wypełnionego po brzegi wyrzeczeniem.
Ono też, to właśnie bezgraniczne wyrzeczenie, świadczy wymownie o współpracy Antoniego z darowaną mu łaską.
W drugiej części oracji prosimy dlatego za przyczyną Antoniego, abyśmy wyrzekając się samych siebie miłowali zawsze Boga ponad wszystko. Gdy o ten ostatni zwrot chodzi, nie potrzebujemy dodawać, że nawiązuje on do nauki Mistrza o najdonioślejszym przykazaniu. Ale warto może zwięźle zaznaczyć, że w kontekście rozważanego przykładu idea przykazania zbiega się tu i łączy z ideą zdążania do wysokiej doskonałości.
Dodajmy jeszcze, że Antoni w oracji (i innych miejscach ksiąg liturgicznych) nazywany jest abbas. Byłoby rzeczą błędną i historycznie nieuzasadnioną, gdybyśmy to określenie, zaczerpnięte przez łacinników ze Wschodu, tłumaczyli za pomocą późniejszego terminu opat. Tu ma ono raczej swe znaczenie pierwotne. To dawny Abba - ojciec, rozumiany w sensie duchowym, religijnym. W takim właśnie znaczeniu mówiło się o wielu anachoretach egipskich, że byli ojcami licznych mnichów - ich powiernikami duchowymi i kierownikami.


Zachować wierność Bogu

Hbr 3, 7-14

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:
Postępujcie, jak mówi Duch Święty: «Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych jak podczas buntu, w dzień kuszenia na pustyni, gdzie kusili Mnie ojcowie wasi, wystawiając na próbę, chociaż widzieli dzieła moje przez lat czterdzieści. Rozgniewałem się przeto na to pokolenie i powiedziałem: Zawsze błądzą w sercu. Oni zaś nie poznali dróg moich, toteż przysiągłem w swym gniewie: Nie wejdą do mego odpoczynku».
Baczcie, bracia, aby nie było w kimś z was przewrotnego serca niewiary, której skutkiem jest odstąpienie od Boga żywego, lecz zachęcajcie się wzajemnie każdego dnia, póki trwa to, co zwie się «dziś», aby ktoś z was nie uległ zatwardziałości przez oszustwo grzechu.
Jesteśmy bowiem współuczestnikami Chrystusa, jeśli pierwotną nadzieję do końca zachowamy silną.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Do każdego człowieka kieruje Pan Bóg wezwanie do zbawienia, ale nie wszyscy chcą z niego skorzystać.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Hbr 3, 7-14  


Zachować wierność Bogu

Mojżesz był wierny Bogu, Chrystus jeszcze bardziej, wiernością Syna (por. Lb 12, 7 i Hbr 3, 2-6). Mojżesz miał wprowadzić naród wybrany do Ziemi Obiecanej, ale naród ten buntował się na pustyni, wątpił w wierność Boga. Dlatego Bóg rozgniewał się na swój lud i sprawił, że długie lata błądził on po pustyni, a do Kanaanu weszli tylko potomkowie buntowników.
Podobne niebezpieczeństwo zagraża nowemu ludowi Bożemu. Bracia, czyli członkowie wspólnoty chrześcijańskiej, wzywani są do czujności, by nie ulegli pokusie niewiary i nie odstąpili od Boga. Są odpowiedzialni jedni za drugich i powinni się wzajemnie utwierdzać w wierności Bogu.


Ps 95 (94), 6-7c. 7d-9.
10-11 (R.: por. 7d-8a)

Refren: Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie.

6Przyjdźcie, uwielbiajmy Go, padając na twarze, *
 klęknijmy przed Panem, który nas stworzył.
7Albowiem On jest naszym Bogiem, *
 a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku.

Refren: Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie.

 Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego:
8«Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, *
 jak na pustyni w dniu Massa,
9gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, *
 doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła.

Refren: Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie.

10Przez lat czterdzieści to pokolenie wstręt we Mnie budziło
 i powiedziałem: Są ludem o sercu zbłąkanym *
 i moich dróg nie znają.
11Przeto przysiągłem w gniewie, *
 że nie wejdą do mojej krainy spoczynku».

Refren: Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie.


Por. Mt 4, 23

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Uzdrowienie trędowatego

Mk 1, 40-45
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Pewnego dnia przyszedł do Jezusa trędowaty i upadłszy na kolana, prosił Go: «Jeśli zechcesz, możesz mnie oczyścić». A Jezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony». Zaraz trąd go opuścił, i został oczyszczony.
Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, mówiąc mu: «Bacz, abyś nikomu nic nie mówił, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich».
Lecz on po wyjściu zaczął wiele opowiadać i rozgłaszać to, co zaszło, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach pustynnych. A ludzie zewsząd schodzili się do Niego.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Odsyłając uzdrowionego z trądu do kapłanów pragnie Jezus dać im możność poznania Jego boskiego posłannictwa. Nie skorzystali jednak z tej okazji.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Mk 1, 40-45  

Uzdrowienie trędowatego

Po raz pierwszy opowiada Marek o uzdrowieniu trędowatego. Trąd był straszną chorobą, która wyłączała chorych ze wspólnoty ludzi zdrowych. Człowiek chory na trąd miał obowiązek z daleka krzyczeć "nieczysty! nieczysty" (Kpł 13, 45), aby inni mogli uniknąć kontaktu z nim i zarażenia.
W tym przypadku chory zbliża się jednak do Jezusa i jest przekonany, że może On go oczyścić: "Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić". Ówcześni rabini byli przekonani, że oczyszczenia trędowatego, podobnie jak wskrzeszenia zmarłego, można dokonać tylko mocą Bożą.
Uzdrowienie trędowatego ma formę opisu cudu, znaną w ówczesnej literaturze: najpierw opis sytuacji, następnie uzdrowienie słowem i gestem, stwierdzenie uzdrowienia, reakcja świadków.
Pomimo surowego nakazu milczenia, uzdrowiony staje się od razu misjonarzem. Cud zrobił ogromne wrażenie w Galilei, ale nie ma jeszcze mowy o wierze tych, którzy o nim słyszeli.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



 

Wszechmogący Boże, przyjmij od nas, sług Twoich, dary, które składamy na Twoim ołtarzu, obchodząc wspomnienie świętego Antoniego, opata, i spraw, abyśmy wolni od ziemskich przywiązań, * Ciebie uznawali za jedyne bogactwo. Przez Chrystusa, Pana naszego.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 


Modlitwa nad darami ofiarnymi jest identyczna z tą, jaką spotkamy w drugim formularzu przewidzianym na wspomnienia świętych zakonników.
Okazuje się jednak, jak szeroko, a zarazem jak istotowo liturgia rozumie to ostatnie określenie, skoro tekst tak doskonale przystaje także do wielkiego pustelnika. W modlitwie prosimy mianowicie o ten dar wyśmienity, który pozwoliłby nam wyzuć się z przeszkód ziemskich, a ubogacić się bogactwem niewysłowionym - samym Bogiem.
Można by powiedzieć, że oracja jest zwięzłym i pięknym komentarzem do słów odczytywanych w Ewangelii wspomnienia: "Jeśli chcesz być doskonałym..."


74. Znaczenie życia poświęconego Bogu

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże.
W Świętych, którzy oddali się Chrystusowi * ze względu na Królestwo niebieskie, * wychwalamy Twoją cudowną opatrzność. * Ty powołujesz wybranych ludzi do pierwotnej świętości * i pozwalasz im kosztować darów, * których nam udzielisz w przyszłym świecie.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...




Mt 19, 21

Jeśli chcesz być doskonały, * idź, sprzedaj, co posiadasz, rozdaj ubogim * i chodź za Mną.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 


Antyfona na Komunię raz jeszcze przypomina nam słowa Zbawiciela, które tak silnie oddziałały na Antoniego. W świetle tego liturgicznego przytoczenia komentarzem do słów Chrystusa staje się tedy sam Antoni.



 

Boże, Ty pozwoliłeś świętemu Antoniemu odnieść sławne zwycięstwo nad mocami ciemności, spraw, abyśmy umocnieni Najświętszym Sakramentem * zawsze pokonywali zasadzki złego ducha. Przez Chrystusa, Pana naszego.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 1

 


Modlitwa po Komunii nawiązuje do sławnych pokus św. Antoniego. Wpatrzeni niejako we wzór tego, który nad potęgami ciemności odniósł świetne zwycięstwo, prosimy w oracji o to, abyśmy - zbawiennie posileni - zdołali z Bożą pomocą pokonać wszystkie zasadzki wroga.



Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG