Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

U salezjanów:

Kolor szat:
Wtorek, 22 stycznia 2019
BŁ. LAURY VICUÑA, DZIEWICY
Wspomnienie dowolne

Czytania liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.

Motywy naszej nadziei

Hbr 6, 10-20

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:
Nie jest Bóg niesprawiedliwy, aby zapomniał o czynie waszym i miłości, którą okazaliście dla imienia Jego, gdy usługiwaliście świętym i jeszcze usługujecie. Pragniemy zaś, by każdy z was okazywał tę samą gorliwość w doskonaleniu nadziei aż do końca, abyście nie stali się ospałymi, ale naśladowali tych, którzy przez wiarę i cierpliwość stają się dziedzicami obietnic.
Albowiem gdy Bóg Abrahamowi uczynił obietnicę, nie mając nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, poprzysiągł na samego siebie, mówiąc: «Zaiste, hojnie cię pobłogosławię i ponad miarę rozmnożę». A ponieważ Abraham tak cierpliwie oczekiwał, otrzymał to, co było obiecane. Ludzie przysięgają na kogoś wyższego, a przysięga dla stwierdzenia prawdy jest zakończeniem każdego sporu między nimi.
Dlatego Bóg, pragnąc okazać dziedzicom obietnicy ponad wszelką miarę niezmienność swego postanowienia, wzmocnił je przysięgą, abyśmy przez dwie rzeczy niezmienne, co do których niemożliwe jest, by skłamał Bóg, mieli trwałą pociechę, my, którzy uciekliśmy się do uchwycenia zaofiarowanej nadziei. Trzymajmy się jej jak bezpiecznej i silnej dla duszy kotwicy, która przenika poza zasłonę, gdzie Jezus jako poprzednik wszedł za nas, stawszy się arcykapłanem na wieki na wzór Melchizedeka.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Pan Bóg jest zawsze wierny danym obietnicom. Nie może jednak nigdy zabraknąć współpracy ze strony człowieka.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Hbr 6, 10-20  


Motywy naszej nadziei

We wspólnocie, dla której przeznaczony jest List, tli się jeszcze iskra wiary, na co wskazują spełniane uczynki miłości bliźniego. Ale zdarzające się zaniedbania świadczą też o tym, że wiara słabnie. Dlatego autor po czytanym wczoraj tekście (po Hbr 5, 10) wstawił ostrzeżenie i napomnienie. Wspólnota chrześcijańska powinna mieć przed oczyma przypadek Izraela, który zawiódł w czasie próby (Hbr 3, 7-19). Powinna patrzeć na przykład wielkiej wiary, tj. na Abrahama, który przez swą wytrwałość otrzymał to, co było mu obiecane (Hbr 6, 15). Dla Abrahama i dla nas, którzy jesteśmy dziedzicami Abrahama, Bóg dał dwie niezmienne rękojmie: obietnicę i wzmocnienie obietnicy przysięgą. Chrześcijanie mają jeszcze jedną rękojmię: Chrystus jako arcykapłan wyprzedził nas i przygotował nam drogę do niebieskiego przybytku.


Ps 111 (110), 1b-2. 4-5. 9 i 10c (R.: 5b)

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

1Z całego serca będę chwalił Pana *
 w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.
2Wielkie są dzieła Pana, *
 zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

4Sprawił, że trwa pamięć Jego cudów, *
 Pan jest miłosierny i łaskawy.
5Dał pokarm bogobojnym, *
 pamiętać będzie wiecznie o swoim przymierzu.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

9Zesłał odkupienie swojemu ludowi, *
 na wieki ustanowił swoje przymierze,
 imię Jego jest święte i wzbudza trwogę, *
10a Jego sprawiedliwość będzie trwać na wieki.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.


Por. Ef 1, 17-18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa,
          przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Szabat został ustanowiony dla człowieka,
a nie człowiek dla szabatu

Mk 2, 23-28
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?»
On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom».
I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Chrystus troszczy się przede wszystkim o człowieka. Jego dobro stawia wyżej niż tak ważne prawo, jak obowiązek świętowania.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Mk 2, 23-28  

Szabat został ustanowiony dla człowieka,
a nie człowiek dla szabatu

Już trzykrotnie Pan Jezus popadł w konflikt z faryzeuszami: z powodu odpuszczania grzechów (Mk 2, 5-12), ucztowania z celnikami i grzesznikami (Mk 2, 13-17) oraz niezachowywania postów (Mk 2, 18-22). Na końcu tej części Ewangelii Marek zamieścił jeszcze dwukrotny spór o szabat (Mk 2, 23-28; 3, 1-6).
Sytuacja staje się coraz bardziej napięta. Faryzeusze czują się zagrożeni tym, że Jezus nie zważa na przepisy, które przez nich uważane są za święte Prawo. Uzupełniając przykazanie o sobotnim spoczynku uczeni w Piśmie sformułowali mnóstwo drobiazgowych przepisów, zaliczając do prac zakazanych w szabat nawet zrywanie kłosów. Jezus stawia pytanie o sens przykazania, a to jest faryzeuszom niewygodne. Łatwiej jest trzymać się litery Prawa niż ciągle pytać o jego sens.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG