Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Poniedziałek, 13 stycznia 2020
I tydzień psałterza
I tydzień Okresu Zwykłego

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.



Na wspaniałym tronie widziałem siedzącego Męża, * któremu hołd składa rzesza Aniołów * śpiewając jednogłośnie: * Oto ten, którego panowanie jest wieczne.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 

Stajemy przed Bogiem, który ustawicznie nas wzywa do nawiązania z Nim łączności. Musi jednak przyjść odpowiedź i z naszej strony. W sposób szczególny ma się to dziać wtedy, gdy zbieramy się na sprawowanie eucharystycznej Ofiary. Bóg skieruje do nas swoje słowo i wezwie nas do czynnego udziału w Ofierze Jezusa Chrystusa, która ma się stać także naszą ofiarą.



 

Wszechmogący Boże, spełnij z ojcowską dobrocią pragnienie modlącego się ludu: daj mu poznać, co należy czynić, * i udziel siły do wypełnienia poznanych obowiązków. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Niedola niepłodnej Anny

1 Sm 1, 1-8

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Był pewien człowiek w Ramataim, Sufita z górskiej okolicy Efraima, imieniem Elkana, syn Jerochama, syna Elihu, syna Tochu, syna Sufa, Efratejczyka. Miał on dwie żony: jednej było na imię Anna, a drugiej Peninna. Peninna miała dzieci, natomiast Anna ich nie miała.
Corocznie człowiek ten udawał się z miasta swego do Szilo, aby oddać pokłon i złożyć ofiarę Panu Zastępów. Byli tam dwaj synowie Hellego: Chofni i Pinchas – kapłani Pana.
Pewnego dnia Elkana składał ofiarę. Dał wtedy żonie swej, Peninnie, wszystkim jej synom i córkom po części ze składanej ofiary. Również Annie dał część, lecz podwójną, gdyż Annę bardzo miłował, mimo że Pan zamknął jej łono. Jej rywalka przymnażała jej smutku, aby ją rozjątrzyć z tego powodu, że Pan zamknął jej łono.
I tak się działo przez wiele lat. Ile razy szła do świątyni Pana, tamta dokuczała jej w ten sposób. Anna więc płakała i nie jadła. I rzekł do niej jej mąż, Elkana: «Anno, czemu płaczesz? Dlaczego nie jesz? Czemu się twoje serce smuci? Czyż ja nie znaczę dla ciebie więcej niż dziesięciu synów?»

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Rozpoczynamy dziś czytanie historycznej księgi Starego Testamentu zwanej Księgą Samuela. Wydarzenia, o których usłyszymy, pozwolą nam podziwiać wielkie sprawy, dokonane w dziejach narodu wybranego w Starym Przymierzu. Wszystko to przygotowywało ludzkość na przyjście Chrystusa.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

1 Sm 1, 1-8  


Niedola niepłodnej Anny

Rozpoczynamy dzisiaj lekturę Ksiąg Samuela. Razem z księgami Jozuego, Sędziów oraz Ksiąg Królewskich tworzą one tzw. Dzieło Deuteronomistyczne, które zostało zredagowane w czasach niewoli babilońskiej lub bezpośrednio po niej. Autorzy Dzieła przedstawiają historię swego narodu od wejścia do Kanaanu do ułaskawienia króla judzkiego Jojakina przez króla babilońskiego Ewil Merodocha po to, by dać odpowiedź na palące pytania stawiane przez współczesnych.
Naród wybrany był przekonany, że Bóg się nim opiekuje i uchroni go od niebezpieczeństw. Przecież Bóg sam ich wybrał, zawarł z nimi przymierze, wyzwolił z Egiptu, obiecał wieczne trwanie dynastii Dawidowej.
Trudno było zrozumieć sens katastrofy z roku 586 przed Chr. Państwo upadło, Jerozolima i świątynia - miejsce obecności Boga - leżały w gruzach. Naród, który miał być wiecznym dziedzicem Ziemi Obiecanej, uprowadzony został do niewoli babilońskiej. Wśród jeńców znalazł się także ostatni król judzki, oślepiony i zakuty w podwójne kajdany. Jak mógł Bóg dopuścić do tak wielkiej klęski?
Autorzy Dzieła Deuteronomistycznego wykazują, że to nie Bóg zawinił, lecz naród wybrany. Gdy Izraelici byli wierni Bogu, Bóg im błogosławił. Gdy jednak zapominali o Bogu prawdziwym, a zwracali się do bożków, spadały na nich nieszczęścia. Straszliwą katastrofa z roku 586 jest karą za grzechy narodu, szczególnie jego królów.
Na początku Pierwszej Księgi Samuela ukazana jest postać ostatniego z sędziów - Samuela. Narodził się z niepłodnej Anny, żony Elkany. Miał być niezwykłą postacią i dlatego sam Bóg interweniował przy jego narodzinach.


Ps 116B (115), 12-13. 14-15. 16-17. 18-19
(R.: por. 17a)

Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.

12Czym się Panu odpłacę *
 za wszystko, co mi wyświadczył?
13Podniosę kielich zbawienia *
 i wezwę imienia Pana.

Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.

14Wypełnię me śluby dla Pana *
 przed całym Jego ludem.
15Cenna jest w oczach Pana *
 śmierć Jego wyznawców.

Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.

16O Panie, jestem Twoim sługą, *
 Twym sługą, synem Twojej służebnicy.
 Ty rozerwałeś moje kajdany,
17Tobie złożę ofiarę pochwalną *
 i wezwę imienia Pana.

Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.

18Wypełnię me śluby dla Pana *
 przed całym Jego ludem.
19W dziedzińcach Pańskiego domu, *
 pośrodku ciebie, Jeruzalem.

Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.


Mk 1, 15

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Jezus wzywa ludzi do nawrócenia
i powołuje pierwszych apostołów

Mk 1, 14-20
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!»
Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do niech Jezus: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». A natychmiast, porzuciwszy sieci, poszli za Nim.
Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni, zostawiwszy ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi, poszli za Nim.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Całe życie chrześcijańskie musi być ciągłym nawracaniem się na dobrą drogę i przyjmowaniem coraz żywszą wiarą Ewangelii.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Mk 1, 14-20  

Jezus wzywa ludzi do nawrócenia
i powołuje pierwszych Apostołów

Po czasach obietnic i oczekiwania (Stary Testament) nadszedł czas wypełnienia. Jezus jest pełnią czasów; Jego słowa i czyny zwiastują nadejście królestwa Bożego. Na samym początku Ewangelii, w wierszu 15, streszczone zostało zasadnicze orędzie Jezusa: "Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię".
Zaraz na początku Ewangelii zamieszczony też został opis powołania pierwszych uczniów. Ewangelista pokazuje, jak powinien postąpić człowiek, gdy powołuje go Bóg: winien okazać posłuszeństwo, nie podejmując próby dyskusji.
W opisie powołania pominięte zostały okoliczności czasu, miejsca. Jakby tylko ubocznie dowiadujemy się, że Szymon i Andrzej byli rybakami. Powoływani w żaden sposób nie byli przygotowani do tego, co ich spotkało. Jezus nie szukał uczniów wśród ludzi odznaczających się szczególną religijnością; wybrał takich, którzy prowadzili najbardziej normalne życie.
Decyzja pójścia za Jezusem przedstawiona jest jako rzecz oczywista. Powoływani nie mają żadnych zastrzeżeń, nie muszą przezwyciężać trudności. Powołanie jest łaską, choć nie jest tak nazwane.
Jezus nie dyskutuje z powoływanymi uczniami, jak robiłby to rabbi. Słowa: "Pójdźcie za Mną" mają tu znaczenie szczególne, nawiązujące do tekstów Starego Testamentu, w których "iść" za Jahwe jest przeciwieństwem "postępowania" za bożkami (Pwt 8, 19; 1 Krl 18, 21).
Tylko Bóg może żądać "ślepego posłuszeństwa". Człowiek, który by go żądał, popełniałby świętokradztwo, gdyż rywalizowałby z Bogiem.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



 

Boże, nasz Ojcze, przyjmij łaskawie naszą Ofiarę, niech ona uświęci nasze życie * i wyjedna nam to, o co z ufnością prosimy. Przez Chrystusa, Pana naszego.



36. Odnowa świata przez Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W Nim chciałeś wszystko odnowić, * abyśmy mogli uczestniczyć w życiu, * które On w pełni posiada. * On będąc prawdziwym Bogiem, * uniżył samego siebie, * i przez krew przelaną na krzyżu * przyniósł pokój całemu światu. * Dlatego został wywyższony nad całe stworzenie * i stał się przyczyną wiecznego zbawienia * dla wszystkich, którzy są Mu posłuszni.
Przez Niego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * głosimy Twoją chwałę, razem z nimi wołając...




Ps 36, 10

Panie, w Tobie jest żródło życia, * i w Twej światłości oglądamy światło.

Albo:

J 10, 10

Ja przyszedłem, aby mieli życie, * i mieli je w obfitości.




 

Wszechmogący Boże, pokornie Cię prosimy, aby ci, których posilasz swoim Sakramentem, * godnie Tobie służyli żyjąc według Twego upodobania. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG