Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

W zakonach benedyktyńskich:

Kolor szat:
Środa, 15 stycznia 2020
ŚWIĘTYCH MAURA I PLACYDA,
UCZNIÓW ŚW. BENEDYKTA
Wspomnienie obowiązkowe

Czytania liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.

Powołanie Samuela

1 Sm 3, 1-10. 19-20

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Młody Samuel usługiwał Panu pod okiem Helego. W owym czasie rzadko odzywał się Pan, a widzenia nie były częste. Pewnego dnia Heli spał w zwykłym miejscu. Jego oczy zaczęły słabnąć i już nie widział. A światło Boże jeszcze nie zagasło. Samuel zaś spał w przybytku Pańskim, gdzie znajdowała się Arka Przymierza.
Wtedy Pan zawołał Samuela, a ten odpowiedział: «Oto jestem». Potem pobiegł do Helego, mówiąc mu: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Heli odrzekł: «Nie wołałem cię, wróć i połóż się spać». Położył się zatem spać. Lecz Pan powtórzył wołanie: «Samuelu!»
Wstał Samuel i poszedł do Helego, mówiąc: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Odrzekł mu: «Nie wołałem cię, synu mój. Wróć i połóż się spać». Samuel bowiem jeszcze nie znał Pana, a słowo Pańskie nie było mu jeszcze objawione.
I znów Pan powtórzył po raz trzeci swe wołanie: «Samuelu!» Wstał więc i poszedł do Helego, mówiąc: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Heli zrozumiał, że to Pan woła chłopca. Rzekł więc Heli do Samuela: «Idź spać! Gdyby jednak ktoś cię wołał, odpowiedz: Mów, Panie, bo sługa Twój słucha». Odszedł Samuel, położył się spać na swoim miejscu.
Przybył Pan i stanąwszy, zawołał jak poprzednim razem: «Samuelu, Samuelu!» Samuel odpowiedział: «Mów, bo sługa Twój słucha».
Samuel dorastał, a Pan był z nim. Nie pozwolił upaść żadnemu jego słowu na ziemię. Cały Izrael od Dan aż do Beer-Szeby poznał, że Samuel zyskał potwierdzenie jako prorok Pański.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Młody Samuel jest dla wszystkich przykładem posłuszeństwa woli Bożej. Pan Bóg przemawia do nas przede wszystkim przez głos dobrze urobionego sumienia.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

1 Sm 3, 1-10. 19-20  


Powołanie Samuela

Samuel żył w przełomowych czasach dla narodu wybranego, gdy nastąpiło przejście od federacji szczepów izraelskich do monarchii. Odegrał wielką rolę w tej przemianie i z tego względu należy do największych postaci Starego Testamentu. Był jednocześnie kapłanem, prorokiem i sędzią.
Powołanie Samuela przez Boga nastąpiło w sanktuarium w Szilo, gdzie spał w przybytku Pańskim, w pobliżu Arki Przymierza. Nie przeżył wizji, jak inni prorocy, lecz trzykrotnie słyszał głos Boga. Myślał, że wzywa go Heli. Stary kapłan z Szilo zrozumiał, że to głos Boga i uświadomił Samuela, że to Bóg go wzywa. Samuel wyraził gotowość słuchania: "Mów, Panie, bo sługa Twój słucha".
Istnieją podobieństwa między Samuelem i Janem Chrzcicielem i zostały one wyeksponowane w Ewangelii Łukasza (Łk 1, 7. 15-17. 25). W obydwu przypadkach znajdujemy się w kręgach kapłańskich, zwiastowania mają miejsce w sanktuarium, obie matki są niepłodne, a synowie związani ślubem nazireatu. Obydwaj otrzymali też misję zwiastowania nowej epoki w historii zbawienia. Jan Chrzciciel był ostatnim prorokiem i zapowiadał nadejście pełni czasów. Samuel był pierwszym prorokiem, zwiastował i przyczynił się do powstania monarchii. Konsekrował na króla Dawida, a z dynastii Dawidowej miał narodzić się Mesjasz.
Jan Chrzciciel wypowiedział o Jezusie słowa: "On powinien wzrastać, a ja umniejszać się" (J 3, 30). Te słowa można odnieść także do Samuela, który zrezygnował z godności sędziego na rzecz monarchii, był też zmuszony zapowiedzieć odrzucenie przez Boga własnego sanktuarium w Szilo, a wybranie nowego - w Jerozolimie.
Obydwie postacie moglibyśmy w niejednym naśladować.


Ps 40 (39), 2ab i 5. 7-8a. 8b-10
(R.: por. 8a i 9a)

Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.

2Z nadzieją czekałem na Pana, *
 a On pochylił się nade mną.
5Szczęśliwy człowiek, który nadzieję pokłada w Panu, *
 a nie naśladuje pysznych i skłonnych do kłamstwa.

Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.

7Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, *
 lecz otwarłeś mi uszy;
 nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy. *
8Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.

Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.

 W zwoju księgi jest o mnie napisane:
9Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, *
 a Twoje Prawo mieszka w moim sercu».
10Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu
 i nie powściągałem warg moich, *
 o czym Ty wiesz, Panie.

Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.


Por. J 10, 27

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Jezus uzdrawia chorych

Mk 1, 29-39
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Po wyjściu z synagogi Jezus przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im.
Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały.
Nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pośpieszył za Nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają». Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem». I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Cuda, jakie uczynił Chrystus, były znakami potwierdzającymi Jego mesjańskie posłannictwo. Obecnie swoją boską mocą ogarnia nas Jezus w sakramentach - znakach zbawienia.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom II

Mk 1, 29-39  

Jezus uzdrawia chorych

Jezus głosił Ewangelię nie tylko słowami, lecz także czynami, które wskazywały, kim On jest i czego chce. Teściowa Piotra jest pierwszą kobietą wspomnianą w Ewangelii Marka i pierwszą osobą, która doznaje uzdrowienia od choroby fizycznej. Po uzdrowieniu usługiwała ona Jezusowi i uczniom, w ten sposób wyrażając swoją wiarę w Niego i gotowość pójścia za Nim.
Służba - diakonia - w oczach Greków była zajęciem poniżającym; ideałem było dominare - panowanie, a nie servire - służenie. Jezus nawiązał do starotestamentalnego nakazu miłości bliźniego, który powiązał z przykazaniem miłości Boga i uczynił zasadniczym elementem moralnego postępowania, wymaganego przez Boga od człowieka.
Wieczorem Jezus uzdrowił wielu chorych i wyrzucił demony, którym jednak nie pozwolił wyznać, kim On jest. Już tu dochodzi do głosu tzw. sekret mesjański: Jezus objawia swoją moc, ale zakazuje o tym mówić.
Jezus udaje się następnie na miejsce pustynne, gdzie w ciszy może się modlić. Jezus jako człowiek potrzebował przeżywania głębokiej wspólnoty z Ojcem na modlitwie. Później wraca z powrotem do ludzi. Uczniowie powinni to widzieć i uczyć się podobnej postawy.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG