Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Niedziela, 2 lutego 2020
OFIAROWANIE PAŃSKIE
Święto

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


 

W:
Światło na oświecenie pogan
tekst | nuty | nagranie
Pd:
Ach, witajże, pożądana
tekst | nuty | nagranie
K:
Zróbcie Mu miejsce
tekst | nuty | nagranie
U:
Jezusa ukrytego
Z:
Głoś imię Pana
tekst | nuty | nagranie

Błogosławieństwo i procesja ze świecami
Pierwsza forma: procesja

W odpowiedniej porze wierni gromadzą się w mniejszym kościele lub w innym odpowiednim miejscu poza kościołem, do którego ma się udać procesja. Wierni trzymają w rękach świece, nie zapalone.
Kapłan w towarzystwie służby liturgicznej udaje się na miejsce zgromadzenia, ubrany w szaty mszalne koloru białego. Zamiast ornatu może włożyć kapę, którą zdejmuje po procesji.
Wszyscy zapalają świece. W tym czasie śpiewa się:

 

por. Iz 35, 4-5

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą * i oświeci serca sług swoich. Alleluja.

 

Is 35, 4-5

 

Ecce Dóminus noster cum virtúte véniet, ut illúminet óculos servórum suórum, allelúia.

Albo:

Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,
Ciemna noc w jasności promienistej brodzi.
Aniołowie się radują, pod niebiosy wyśpiewują:
Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo.

Można śpiewać inną odpowiednią pieśń.

Kapłan pozdrawia wiernych jak we Mszy św., a następnie wprowadza ich do świadomego i czynnego udziału w obrzędach tego święta. Może się posłużyć słowami niżej podanymi lub podobnymi:

Drodzy bracia i siostry! Przed czterdziestoma dniami obchodziliśmy święto Narodzenia Chrystusa. Dzisiaj wspominamy dzień, w którym Jezus został przedstawiony w świątyni. W ten sposób nie tylko wypełnił przepis prawa Starego Testamentu, lecz spotkał się ze swoim ludem, który z wiarą Go oczekiwał. Symeon i Anna, prowadzeni i oświeceni przez Ducha Świętego, przybyli do świątyni, poznali Chrystusa i z radością wyznali wiarę w Niego. Podobnie i my, zgromadzeni przez Ducha Świętego, dążymy na spotkanie z Chrystusem. Znajdziemy Go i poznamy przy łamaniu chleba, a kiedyś spotkamy się z Nim, gdy przyjdzie w chwale.

Po wprowadzeniu kapłan, mając ręce złożone, błogosławi świece, mówiąc:


 

Módlmy się. Boże, źródło wszelkiego światła, Ty dzisiaj ukazałeś sprawiedliwemu Symeonowi światło na oświecenie pogan, pokornie Cię błagamy, pobłogosław te świece i przyjmij prośby swojego ludu, który się zgromadził, aby je nieść ku Twojej chwale; * spraw, niech drogą cnót dojdzie do światłości bez końca. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Albo:

Módlmy się. Boże, światłości prawdziwa, źródło światła wiecznego, oświeć serca wiernych, aby wszyscy, którzy zgromadzili się w tej świątyni z płonącymi świecami, * mogli kiedyś oglądać blask Twojej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Kapłan kropi świece wodą święconą, nic nie mówiąc.
Następnie bierze świecę przygotowaną dla niego i wzywa do rozpoczęcia procesji, mówiąc:

Idźmy w pokoju na spotkanie z Chrystusem.

W czasie procesji śpiewa się antyfonę z pieśnią Symeona albo inną odpowiednią pieśń:

 

Łk 2, 32

Ant. Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.
Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju *
według słowa Twojego.
Ant. Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie.
Ant. Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.
Któreś przygotował wobec wszystkich narodów.
Ant. Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.

 

Lc 2, 32

 

Lumen ad revelatiónem géntium: et glóriam plebis tuæ Israel.

 

 

 

Adórna thálamum tuum, Sion, et súscipe Regem Christum: ampléctere Maríam, quæ est cæléstis porta: ipsa enim portat Regem glóriæ novi lúminis: subsístit Virgo addúcens mánibus Fílium ante lucíferum: quem accípiens Símeon in ulnas suas prædicávit pópulis Dóminum eum esse vitæ et mortis, et Salvatórem mundi.


 

Respónsum accépit Símeon a Spíritu Sancto, non visúrum se mortem, nisi vidéret Christum Dómini: et cum indúcerent púerum in templum, accépit eum in ulnas suas, et benedíxit Deum, et dixit: Nunc dimíttis, Dómine, servum tuum in pace.


 

Obtulérunt pro eo Dómino par túrturum, aut duos pullos columbárum: Sicut scriptum est in lege Dómini.
Postquam autem impléti sunt dies purgatiónis Maríæ, secúndum legem Móysi, tulérunt Iesum in Ierúsalem, ut sísterent eum Dómino.

Gdy procesja wchodzi do kościoła, śpiewa się mszalną antyfonę na wejście. Po wejściu do prezbiterium kapłan oddaje świecę ministrantowi, zbliża się do ołtarza i całuje go. Jeżeli okoliczności za tym przemawiają, można ołtarz okadzić. Następnie kapłan udaje się do krzesła. Jeżeli w czasie procesji używał kapy, zdejmuje ją i wkłada ornat.
Po hymnie
Chwała na wysokości kapłan odmawia kolektę. Dalej Mszę św. odprawia się w zwykły sposób.


Druga forma: uroczyste wejście

Wierni gromadzą się w kościele ze świecami w rękach. Kapłan ubrany w białe szaty udaje się z ministrantami i delegacją wiernych na odpowiednie miejsce, gdzie większa część wiernych może uczestniczyć w obrzędach. Miejsce to można wyznaczyć przed bramą kościoła albo w samym kościele.
Gdy kapłan przyjdzie na wyznaczone miejsce, zapala się świece w czasie śpiewu antyfony Oto nasz Pan albo innej odpowiedniej pieśni.
Kapłan pozdrawia wiernych, wygłasza pouczenie i błogosławi świece, jak podano wyżej, następuje procesja do ołtarza ze śpiewem jak wyżej.

Jeśli, ze względu na okoliczności, błogosławieństwo świec musi się odbyć w prezbiterium, kapłan po wejściu staje na miejscu przewodniczenia. Wierni zapalają świece w czasie śpiewu antyfony Oto nasz Pan, po czym kapłan pozdrawia wiernych, wygłasza pouczenie i błogosławi świece (jak podano wyżej). Następnie kapłan z usługującymi i przedstawicielami wiernych przechodzi uroczyście między ludem ze śpiewem.

W wyjątkowych sytuacjach, gdy nawet przejście między ludem jest niemożliwe, kapłan po wejściu staje na miejscu przewodniczenia. Wierni zapalają świece w czasie śpiewu antyfony Oto nasz Pan; po zapaleniu świec, w czasie śpiewu, kapłan pozdrawia wiernych, wygłasza pouczenie i błogosławi świece. Następnie śpiewa się pieśń Symeona lub inna odpowiednią pieśń; w tym czasie wszyscy stoją. Kapłan całuje ołtarz, śpiewa się hymn
Chwała na wysokości i kapłan odmawia kolektę. Dalej Mszę św. odprawia się w zwykły sposób.


Msza święta



por. Ps 48, 10-11

Przyjęliśmy, Boże, Twoje miłosierdzie we wnętrzu Twej świątyni. * Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. * Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

Ps 47, 10. 11. 2

 

Suscépimus Deus, misericórdiam tuam in médio templi tui: secúndum nomen tuum Deus, ita et laus tua in fines terræ: iustítia plena est déxtera tua.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis: in civitáte Dei nostri, in monte sancto eius.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 1

 

Obchodzimy dziś Święto Ofiarowania Pana Jezusa w świątyni, co miało miejsce czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu. Według przepisów prawa Mojżeszowego każdy pierworodny chłopiec należał do Boga. Stąd rodzice mieli obowiązek przedstawić go Bogu w świątyni i wykupić, składając przepisaną ofiarę. Ponadto matka składała ofiarę oczyszczenia. Najświętsza Rodzina poddała się tym przepisom i przyniosła Dziecię Jezus do świątyni. W ten sposób Mesjasz po raz pierwszy nawiedził Świątynię Jerozolimską. Przy tej okazji nazwany został przez Symeona "światłem" na oświecenie pogan. Słowa te dały początek obrzędowi poświęcenia świec i uroczystej procesji ku czci Chrystusa - światłości świata. Stał się nią poprzez swoją Ewangelię.


Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...



 

Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Jednorodzony Syn, który przyjął nasze ludzkie ciało, został w dniu dzisiejszym przedstawiony w świątyni, pokornie Cię błagamy, * spraw, abyśmy mogli stanąć przed Tobą z czystymi sercami. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Przybędzie do swojej świątyni Pan,
którego oczekujecie

Ml 3, 1-4

Czytanie z Księgi proroka Malachiasza

To mówi Pan Bóg:
«Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy On się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak za minionych dni i pradawnych lat».

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 1

 

Proroctwo Malachiasza, które dziś słyszymy, wypełniło się wtedy, gdy Chrystus został przyniesiony do świątyni jerozolimskiej na rękach Matki Najświętszej.


Ps 24 (23), 7-8. 9-10 (R.: por. 10b)

Refren: Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

7Bramy, podnieście swe szczyty,
 unieście się, odwieczne podwoje, *
 aby mógł wkroczyć Król chwały!
8«Któż jest tym Królem chwały?»
 «Pan, dzielny i potężny, *
 Pan, potężny w boju».

Refren: Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

9Bramy, podnieście swe szczyty,
 unieście się, odwieczne podwoje, *
 aby mógł wkroczyć Król chwały!
10«Któż jest tym Królem chwały?» *
 «Pan Zastępów, On jest Królem chwały».

Refren: Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

Ps 47, 10. 11. 9

 

Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam in médio templi tui: secúndum nomen tuum, Deus, ita et laus tua in fines terræ.
Sicut audívimus, ita et vídimus in civitáte Dei nostri, in monte sancto eius.


Chrystus upodobnił się do braci

Hbr 2, 14-18

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Ponieważ dzieci mają udział we krwi i w ciele, dlatego i Jezus także bez żadnej różnicy otrzymał w nich udział, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby uwolnić tych wszystkich, którzy całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli.
Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe. Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem w tym, co się odnosi do Boga – dla przebłagania za grzechy ludu.
Przez to bowiem, co sam wycierpiał poddany próbie, może przyjść z pomocą tym, którzy jej podlegają.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 1

 

Chrystus, przychodząc na ziemię, upodobnił się do człowieka we wszystkim, oprócz grzechu. Chciał się stać prawdziwie naszym bratem.


Łk 2, 32

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


 

Allelúia. Senex púerum portábat: puer autem senem regébat.


EWANGELIA – komentarze
                      DŁUŻSZA
                      KRÓTSZA
Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie


Łk 2, 22-40
Łk 2, 22-32
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:
«Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu
w pokoju, według Twojego słowa.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,
które przygotowałeś wobec wszystkich narodów:
światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela».

Koniec krótszej perykopy

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».
Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.
A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaret.
Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 1

 

Chrystus stał się prawdziwą światłością dla każdego człowieka przychodzącego na ten świat.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 1

 


Odmawia się Wierzę w jednego Boga...




 

W imię Chrystusa, Światłości świata, prośmy Boga, aby przyjął naszą modlitwę:
  • Za Kościół, aby z mocą mógł świadczyć o życiu wiecznym objawionym w Chrystusie.
  • Za papieża, aby był znakiem sprzeciwu wobec krzywdy, głodu, rozwiązłości i ateizmu.
  • Za tych, którzy nie wierzą w życie wieczne, o światło wiary i nadzieję w sercu.
  • Za wszystkie osoby, które oddały się Bogu poprzez śluby zakonne, aby prowadzone Jego mocą ukazywały światu prawdziwe oblicze Chrystusa.
  • Za naszych bliskich zmarłych, aby oczyszczeni jak złoto w tyglu, zostali przyjęci do wiecznej światłości.
  • Za nas samych, aby Chrystus nauczył nas składać siebie Bogu w ofierze, a przez to wypełniać Jego wolę.
Jezu, Ty jesteś naszą nadzieją, w swojej dobroci użycz nam darów, o które pokornie prosimy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.




 

Wszechmogący Boże, przyjmij z upodobaniem dary radującego się Kościoła, który zgodnie z Twoją wolą składa Tobie, jako niepokalanego Baranka za życie świata, * Twojego Jednorodzonego Syna. Który żyje i króluje na wieki wieków.

Ps 44, 3


 

Díffusa est grátia in lábiis tuis: proptérea benedíxit te Deus in ætérnum, et in sæculum sæculi.


43. Misterium Ofiarowania Pańskiego

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże.
Dzisiaj Maryja Dziewica przyniosła do świątyni * Twojego Przedwiecznego Syna, * a Duch Święty ogłosił przez usta Symeona, * że jest On chwałą Twojego ludu i światłem narodów.
My także radujemy się ze spotkania ze Zbawicielem * i razem z Aniołami i Świętymi * wychwalamy Ciebie, wołając...




Łk 2, 30-31

Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, * które przygotowałeś wobec wszystkich narodów.

Lc 2, 26

 

Respónsum accépit Símeon a Spíritu Sancto, non visúrum se mortem, nisi vidéret Christum Dómini.



 

Boże, nasz Ojcze, przez Najświętszy Sakrament, który przyjęliśmy, umocnij w nas swoją łaskę, Ty spełniłeś oczekiwanie Symeona i pozwoliłeś mu oglądać przed śmiercią Chrystusa, * spraw, abyśmy dążyli na spotkanie ze Zbawicielem i osiągnęli życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego.





Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:







   •  Krzysztof Popławski OP: Żłóbek i krzyż
   •  Maciej Zięba OP: Ku wolności
   •  Mirosław Ostrowski OP: Światło jest Drogą
   •  ks. Leszek Smoliński: Ujrzeć zbawienie
   •  ks. Leszek Smoliński: Świadkowie Królestwa
   •  ks. Leszek Smoliński: Życiowa równowaga
   •  Piotr Blachowski: Siebie i nas
   •  Piotr Blachowski: Światło Chrystusa
   •  ks. Jan Słomka: Poczucie świętości
   •  ks. Wacław Depo: Tajemnice radości i niepokoju
   •  ks. Szymon Nosal: Światło Chrystusa
   •  ks. Pogodny: Ofiarowanie
   •  ks. Kazimierz Skwierawski: Moja postawa wobec Boga
   •  ks. Edward Staniek: Dziękczynienie za wiarę
   •  ks. Tadeusz Mrowiec: Życie oddane Bogu
   •  ks. Wacław Chmielarski: Godność ludzi starszych
   •  ks. Kazimierz Skwierawski: Światłość, a nie ciemność
   •  Ryszard Bożek CSsR: Rodzice przynieśli Jezusa

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG