Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Środa, 13 marca 2019
I tydzień psałterza
I tydzień Wielkiego Postu

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


por. Ps 25, 6. 2. 22

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, * na swoją miłość, która trwa od wieków, * niech nasi wrogowie nie triumfują nad nami. * Wybaw nas, Boże Izraela, * ze wszystkich naszych ucisków.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Zbierając się na sprawowanie Eucharystii, musimy wyrazić tęsknotę za doskonałą czystością serca. Tylko Pan może tego dokonać. Stąd wołamy do Niego: "Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego".



 

Miłosierny Boże, wejrzyj łaskawie na gorliwość Twojego ludu, spraw, aby opanowując swoje ciało przez wstrzemięźliwość, * odnowił ducha przez pełnienie dobrych uczynków. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Nawrócenie sprowadza miłosierdzie Boże

Jon 3, 1-10

Czytanie z Księgi proroka Jonasza

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam». Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan.
Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona».
I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i przyoblekli się w wory od najstarszego do najmłodszego. Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Powstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, przyoblókł się w wór i usiadł na popiele. Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie, co następuje:
«Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Ludzie i zwierzęta niech przyobleką się w wory. Niech żarliwie wołają do Boga! Niechaj każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą popełnia swoimi rękami. Kto wie, może się zwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, i nie zginiemy?»
Zobaczył Bóg ich czyny, że odwrócili się od złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Na skutek przepowiadania Jonasza Niniwici odwrócili się od nieprawości i dlatego Pan okazał im swoje miłosierdzie.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Jon 3, 1-10  


Nawrócenie sprowadza miłosierdzie Boże

W Wielkim Poście bardzo często słyszymy wezwania do nawrócenia, powrotu do Boga. Dzisiaj w pierwszym czytaniu mamy opowiadanie z Księgi Jonasza, które do pokuty miało skłonić Izraelitów.
Jest to opowiadanie o proroku Jonaszu, którego Bóg posyła do miasta Niniwy, by głosił jej upomnienie. Niniwa była stolicą olbrzymiego imperium asyryjskiego. Ostatnie wykopaliska wykazały, że mury ją otaczające miały około dwanaście kilometrów; na tamte czasy była więc wielkim miastem. Wzmianka o trzech dniach koniecznych do jej przebycia może mieć znaczenie symboliczne i wyrażać czas potrzebny do głoszenia orędzia wszystkim jej mieszkańcom. W księgach prorockich liczby często mają znaczenie symboliczne i apokaliptyczne.
Głoszone orędzie jest bardzo proste, sformułowane w sposób kategoryczny: "Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona". Także "czterdzieści" jest liczbą symboliczną, która wyraża jakąś pełnię. Czterdzieści to czas konieczny do zrealizowania czegoś. Jest to jedna z liczb, które w Biblii straciły wartość matematyczną, a zyskały teologiczną.
I oto dzieje się coś niezwykłego. Już po pierwszym dniu nauczania Jonasza lud wrogi prawdziwemu Bogu, słynący z okrucieństwa, uwierzył Bogu i rozpoczął pokutę. Urzeczywistniają się słowa z Księgi Ezechiela, gdzie Bóg z wyrzutem mówi, że gdyby posłał proroka do wielkiego ludu o niezrozumiałej mowie, usłuchaliby go, natomiast Izraelici nie chcą go słuchać, gdyż mają oporne czoło i zatwardziałe serce (Ez 3, 4-7).
Mieszkańcy Niniwy zachowali się krańcowo inaczej niż Izrael. Naród wybrany powinien to zrozumieć! Narrator dodaje jeszcze inne szczegóły: anonimowy król z Niniwy podejmuje bardzo surową pokutę i zarządza, by to samo czynili wszyscy, nawet zwierzęta. Wszyscy wzywają Boga, dla nich nieznanego, i "nawracają się". Niniwici zrozumieli to, czego nigdy nie mógł zrozumieć naród wybrany: że z pokutą zewnętrzną powinna być powiązana wewnętrzna przemiana życia.
Egzegeci uważają, że opowiadanie to ma charakter midraszu. Autor opisał nieprawdopodobną historię po to, by pouczyć naród wybrany, by dać mu przykład szczerej pokuty i wezwać ido zmiany postępowania.
Zasadnicza myśl zawarta jest w słowach, które narrator przypisuje królowi: "Kto wie, może się odwróci i ulituje Bóg... a nie zginiemy". A "Bóg zobaczył czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg, i nie zesłał niedoli, którą im zagroził".
W księgach prorockich zapowiedzi kary Bożej i obietnice błogosławieństwa sformułowane są prawie zawsze w formie warunkowej. Jeśli naród nawróci się, spotka go Boże błogosławieństwo, jeśli jednak będzie trwał w uporze, zasłuży na karę. Pomyślność lub nieszczęście uzależnione są nie od składanych ofiar czy ceremonii pokutnych, które często były przez proroków krytykowane, lecz od prawdziwego nawrócenia serca, od przemiany życia. Orędzie może być przekazywane w opowiadaniu będącym fikcją literacką, ale trzeba było być głuchym i bezmyślnym, by nie zrozumieć przesłania.
Nauka płynąca z opowiadania o Jonaszu aktualna jest i dla nas. Także my powinniśmy "odwrócić się od swojego złego postępowania i od nieprawości". Czasem do tego szczególnie stosownym jest Wielki Post.


Ps 51 (50), 3-4. 12-13. 18-19 (R.: por. 19b)

Refren: Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie.

3Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *
 w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
4Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *
 i oczyść mnie z grzechu mojego.

Refren: Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie.

12Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *
 i odnów we mnie moc ducha.
13Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *
 i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Refren: Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie.

18Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, *
 a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
19Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, *
 pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

Refren: Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie.


Jl 2, 13bc

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Nawróćcie się do Boga waszego,
On bowiem jest łaskawy i miłosierny.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.



Znak proroka Jonasza:
śmierć i zmartwychwstanie

Łk 11, 29-32
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.
Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.
Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Słuchając dziś wyrzutu Chrystusa pod adresem "przewrotnego plemienia", zapytajmy siebie, czy przypadkiem i my nie stawiamy czasem oporu łasce Bożej.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Łk 11, 29-32  

Znak proroka Jonasza: śmierć i zmartwychwstanie

Słuchacze Jezusa żądali od Niego znaku z nieba (Łk 11, 16) - takiego, który rozwiałby wszelkie wątpliwości. Żądanie pozbawione było sensu i Jezus je odrzuca. Nawrócenie musi być osobistą decyzją. Bóg nie chce pozbawiać człowieka możliwości podejmowania decyzji.
Znakiem jest osoba Jezusa. Jak mieszkańcy Niniwy nie otrzymali żadnego innego znaku poza obecnością i orędziem proroka, tak dla Izraelitów nie będzie innego znaku poza Synem Człowieczym.
W tekście Łukasza Jezus jest znakiem ze względu na swoją naukę. Jego nauczanie ma większą wartość niż mądrość Salomona i nawoływanie Jonasza. W redakcji Mateusza akcent przesunięty jest na los Jezusa, podobny do losu proroka Jonasza. To "przewrotne i wiarołomne" pokolenie odrzuci Jezusa i Go zabije, ale On po trzech dniach zmartwychwstanie. To będzie ostatecznym znakiem. Ale kto nie wierzy słowom Jezusa, do tego nie przemówi także tamten znak.
Zawierzmy słowom Jezusa. Zasadnicze Jego orędzie było zwiastowaniem nadejścia królestwa Bożego i nawoływaniem do nawrócenia. Weźmy to sobie do serca. Zmieńmy nasze postępowanie. Potrzebne są także zewnętrzne uczynki pokutne, post, ale przede wszystkim odnowienie wnętrza, odwrócenie się od złego postępowania i nieprawości. Nawoływał do tego prorok Jonasz, żądał Jezus Chrystus. Do wewnętrznej przemiany wzywa nas w Wielkim Poście także Kościół.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Boże, Stwórco całego świata, składamy Ci w ofierze dary, które Ty nam dałeś, abyśmy je Tobie poświęcili, * przemień je w Sakrament dający życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego.



10. Motywy wstrzemięźliwości

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały.
Ty przyjmujesz nasze wyrzeczenia * jako ofiarę ku Twojej chwale, * bo one poskramiają naszą pychę * i otwierają nasze serca na potrzeby biednych. * Spiesząc im z pomocą naśladujemy Twoją dobroć.
Dlatego łącząc się z chórami Aniołów * wysławiamy Ciebie, jednym głosem wołając...




por. Ps 5, 12

Niech się cieszą wszyscy, którzy uciekają się do Ciebie, Panie, * niech znajdą wieczną radość w Twojej obecności.




 

Boże, nasz Ojcze, Ty nieustannie nas posilasz Najświętszym Sakramentem, spraw, niech Pokarm eucharystyczny nas umocni * i da nam życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego.





Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:





   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG