Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Niedziela, 31 marca 2019
IV tydzień psałterza
IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU C - LÆTARE

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.

oprac. Marta Żelazowska

 

W:
Niech się radują niebiosa i ziemia
Pd:
O Panie, Tyś moim Pasterzem
K:
Kto los swój złożył
U:
Niech z serca płynie pieśń
Z:
Idziesz przez wieki


por. Iz 66, 10-11

Raduj się, Jerozolimo, * zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie. * Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, * weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy.

Cf. Is 66, 10-11; Ps 121

 

Lætáre, Ierúsalem, et convéntum fácite omnes qui dilígitis eam: gaudéte cum lætítia, qui in tristítia fuístis: ut exsultétis et satiémini ab ubéribus consolatiónis vestræ.
Lætátus sum in his quæ dicta sunt mihi: in domum Dómini íbimus.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy niedzielnych i świątecznych

 

Stając wobec Bożego majestatu, czujemy się przygnieceni ciężarem naszych grzechów. Pociechą dla nas staje się wtedy uświadomienie sobie Bożej miłości względem człowieka. W Chrystusie Bóg pojednał ze sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów. Co więcej, nasz niebieski Ojciec czeka nawet na tych, którzy zbłądzili i okazali niewierność. Przyjmuje ich z otwartymi rękoma, nie czyniąc żadnych wymówek.
Aby jednak skorzystać z tej Bożej dobroci, trzeba przyjąć postawę marnotrawnego syna, który uznał swoją winę, postanowił wyznać grzechy i rozpocząć nowe życie.


OPUSZCZA SIĘ HYMN Chwała na wysokości Bogu...



 

Boże, Ty za pośrednictwem swojego Syna pojednałeś ludzkość ze sobą, * spraw, aby lud chrześcijański z żywą wiarą i szczerym oddaniem spieszył ku nadchodzącym świętom wielkanocnym. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Naród wybrany obchodzi pierwszą Paschę
w Ziemi Obiecanej

Joz 5, 9a. 10-12

Czytanie z Księgi Jozuego

Pan rzekł do Jozuego: «Dziś zrzuciłem z was hańbę egipską».
Rozłożyli się obozem Izraelici w Gilgal i tam obchodzili Paschę czternastego dnia miesiąca wieczorem, na stepach Jerycha. Następnego dnia Paschy jedli z plonu tej krainy, chleby przaśne i ziarna prażone tego samego dnia.
Manna ustała następnego dnia, gdy zaczęli jeść plon tej ziemi. Nie mieli już więcej Izraelici manny, lecz żywili się tego roku plonami ziemi Kanaan.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy niedzielnych i świątecznych

 

Na pamiątkę wyjścia z Egiptu żydzi obchodzili Święto Paschy. Nasza Wielkanoc przypomina nam wyzwolenie z grzechu. Stąd do jej świętowania przygotowujemy się najlepiej przez sakrament pokuty.


Ps 34 (33), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 9a)

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

2Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
 Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
3Dusza moja chlubi się Panem, *
 niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

4Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
 wspólnie wywyższajmy Jego imię.
5Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
 i wyzwolił od wszelkiej trwogi.

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

6Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
 oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
7Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, *
 i uwolnił od wszelkiego ucisku.

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

Ps 121, 1. 7

 

Lætátus sum in his quæ dicta sunt mihi: in domum Dómini íbimus.
Fiat pax in virtúte tua: et abundántia in túrribus tuis.


Bóg pojednał nas z sobą w Chrystusie

2 Kor 5, 17-21

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:
Jeżeli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania. Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień.
W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem! On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy niedzielnych i świątecznych

 

Przez tajemnicę paschalną śmierci i zmartwychwstania Chrystusa zostaliśmy pojednani z Bogiem. Dzięki temu możemy uzyskać odpuszczenie grzechów i pełną łączność z Bogiem.


Łk 15, 18

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem:
«Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie».

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Ps 124, 1. 2

 

Qui confídunt in Dómino, sicut mons Sion: non commovébitur in ætérnum, qui hábitat in Ierúsalem.
Montes in circuítu eius: et Dóminus in circúitu pópuli sui, ex hoc nunc et usque in sæculum.


Przypowieść o synu marnotrawnym

Łk 15, 1-3. 11-32
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:
«Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie.
A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie, i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał na służbę do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.
Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca.
A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”.
Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić.
Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”.
Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”.
Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy niedzielnych i świątecznych

 

Każde szczere nawrócenie do Boga, dokonane zwłaszcza w Sakramencie Pokuty, ma zawsze coś z tego nawrócenia, jakie miało miejsce w historii marnotrawnego syna.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy niedzielnych i świątecznych

 


Odmawia się Wierzę w jednego Boga...




 

Zanieśmy naszą modlitwę do dobrego Boga:
  • O zjednoczenie chrześcijan, abyśmy w jednym Duchu mogli wielbić i głosić Boga.
  • O moc Ducha Świętego dla rekolekcjonistów i spowiedników, aby roztropnie i odważnie nieśli innym Ewangelię.
  • O pociechę i nadzieję dla cierpiących z powodu dyskryminacji, choroby lub opuszczenia.
  • O otwartość na Boże Słowo dla katechumenów.
  • O radość wieczną dla naszych bliskich zmarłych.
  • O odwagę pójścia za Chrystusem dla nas samych.
Boże, przyjdź z pomocą Twojemu ludowi, który powierza Ci swoje troski i radości. Przez Chrystusa, Pana naszego.




 

Panie, nasz Boże, z radością przynosimy Tobie dary na Ofiarę, która nas uzdrawia, i pokornie Cię prosimy, * abyśmy ją złożyli z należną czcią i z żywą wiarą za zbawienie świata. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Ps 12, 4. 5


 

Illúmina óculos meos, nequándo obdórmiam in morte, nequándo dicat inimícus meus: Præválui advérsus eum.



 

Jeśli odczytano Ewangelię z roku A przy okazji scrutinium katechumenów - prefacja nr 15. W pozostałych przypadkach - jedna z poniższych prefacji do wyboru:


8. Duchowe znaczenie Wielkiego Postu

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Albowiem pozwalasz Twoim wiernym * co roku z oczyszczoną duszą * radośnie oczekiwać świąt wielkanocnych, * aby gorliwie oddając się modlitwie * i dziełom miłosierdzia, * przez uczestnictwo w sakramentach odrodzenia * osiągnęli pełnię dziecięctwa Bożego.
Dlatego z Aniołami i Archaniołami * i z wszystkimi chórami niebios * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając...

albo:

9. Odnowienie przez pokutę

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały.
Ty nam dajesz czas łaski i zbawienia, * abyśmy oczyścili serca od nieuporządkowanych przywiązań * i wśród spraw doczesnych * troszczyli się przede wszystkim o wieczne zbawienie.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...

ks. Edward Sztafrowski, Komentarz liturgiczny do Mszy niedzielnych i świątecznych, tom 2

 

Chcemy uwielbiać dobrego Boga wraz z chórami aniołów i wszystkimi świętymi, a także dziękować Mu za wszystko, co dla nas uczynił, zwłaszcza za Jego Syna, który stał się przebłaganiem za nasze grzechy.


ks. Edward Sztafrowski, Komentarz liturgiczny do Mszy niedzielnych i świątecznych, tom 2

 

Syn Boży stawszy się człowiekiem, podjął krzyż i mękę, aby nas poprowadzić do chwały zmartwychwstania. Dlatego pełni wdzięczności wołajmy do Ojca niebieskiego: Ojcze nasz...



Ps 122, 3-4

Jeruzalem wzniesione jak miasto * gęsto i ściśle zabudowane. * Do niego wstępują pokolenia Pańskie, * aby wielbić imię Pana.

Lc 15, 32

 

Opórtet te fili gaudére, quia frater tuus mórtuus fúerat, et revíxit; períerat, et invéntus est.



 

Boże, Ty oświecasz każdego człowieka na ten świat przychodzącego, oświeć nasze serca światłem swojej łaski, * aby nasze myśli zawsze były godne Ciebie, a nasza miłość ku Tobie szczera. Przez Chrystusa, Pana naszego.



ks. Edward Sztafrowski, Komentarz liturgiczny do Mszy niedzielnych i świątecznych, tom 2

 

Wzmocnieni uczestnictwem w Ofierze Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa, wracajmy do naszych domów, aby usilnie zabiegać o własne zbawienie jako dzieci dobrego Ojca niebieskiego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:






   •  Mariusz Kulig OP: Jestem dzieckiem Boga
   •  Philippe Cochinaux OP: Ręce Boga
   •  Dominik Jurczak OP: Na nowo zachwycić się Ojcem
   •  Jarosław Głodek OP: Sandały, pierścień i szata
   •  Paweł Kozacki OP: Jak ich poruszyć?
   •  Wojciech Prus OP: Ważniejszy jest człowiek
   •  Stacja7.pl: Pierwszy krok
   •  ks. Leszek Smoliński: Nasze powroty
   •  Piotr Blachowski: Przepraszam...
   •  Augustyn Pelanowski OSPPE: Kocha i czeka
   •  Augustyn Pelanowski OSPPE: Smutek obserwatora
   •  Tomasz Dostatni OP: Powrót syna marnotrawnego
   •  ks. Roman Sieroń: O Bogu Ojcu, który ciągle w nas wierzy
   •  ks. Wacław Depo: Oblicza miłosiernego Boga
   •  Klemens Stock SJ: Wspólnota z Ojcem
   •  ks. Mariusz Pohl: Nieodrodni bracia
   •  ks. Dariusz Madejczyk: Zabiorę się i pójdę
   •  ks. Wojciech Kuzioła SSP: Kto może przyjść do Jezusa?
   •  ks. Janusz Mastalski: Potrzeba jednoznacznej decyzji
   •  ks. Jerzy Jastrzębski: Bóg wierny słowu
   •  ks. Damian Wąsek: Bóg nie jest taki groźny
   •  ks. Edward Staniek: Bolesne napięcia rodzinnego domu
   •  ks. Dawid Adamczak SDS: Ile to już razy?
   •  ks. Rafał Chwalkowski SDS: By nie zgubić drogi do domu Ojca
   •  ks. Leszek Skaliński SDS: Zagubiony syn

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG