Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Niedziela, 22 marca 2020
IV tydzień psałterza
IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU A - LÆTARE

Teksty liturgii Mszy św.


oprac. Marta Żelazowska

 

W:
Niech się radują niebiosa i ziemia
Pd:
O Panie, Tyś moim Pasterzem
K:
Kto los swój złożył
U:
Niech z serca płynie pieśń
Z:
Idziesz przez wieki


por. Iz 66, 10-11

Raduj się, Jerozolimo, * zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie. * Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, * weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy niedzielnych i świątecznych

 

Gdy Chrystus gromadzi nas przy ołtarzu zawsze ujawnia pasterską troskę względem tych, których nabył własną Krwią. W okresie przygotowania do Świąt Wielkanocnych pragnie w sposób szczególny rozprószyć ciemności naszego umysłu światłem swojej Ewangelii, wolę zaś wzmocnić łaską, abyśmy zawsze kroczyli drogą sprawiedliwości.
Chcemy być zawsze pełni wdzięczności za tę niezwykłą troskliwość. Zmusza nas ona do pełnego otwarcia serca na Boże działanie. Musimy też podjąć wysiłek, by usunąć ze swego życia największą przeszkodę na drodze do Boga, a mianowicie zło moralne, czyli grzech.


OPUSZCZA SIĘ HYMN Chwała na wysokości Bogu...



 

Boże, Ty za pośrednictwem swojego Syna pojednałeś ludzkość ze sobą, * spraw, aby lud chrześcijański z żywą wiarą i szczerym oddaniem spieszył ku nadchodzącym świętom wielkanocnym. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Namaszczenie Dawida na króla

1 Sm 16, 1b. 6-7. 10-13b

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Pan rzekł do Samuela: «Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla».
Kiedy przybył, spostrzegł Eliaba i powiedział: «Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec». Pan jednak rzekł do Samuela: «Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie tak bowiem, jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce». I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: «Nie ich wybrał Pan».
Samuel więc zapytał Jessego: «Czy to już wszyscy młodzieńcy?» Odrzekł: «Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce». Samuel powiedział do Jessego: «Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie».
Posłał więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne oczy i pociągający wygląd. Pan rzekł: «Wstań i namaść go, to ten». Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. Od tego dnia duch Pański opanował Dawida.

Oto słowo Boże.


Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

1Pan jest moim pasterzem,
 niczego mi nie braknie, *
2pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
 Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
3orzeźwia moją duszę.

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

 Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
 przez wzgląd na swoją chwałę.
4Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
 zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
 Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

5Stół dla mnie zastawiasz *
 na oczach mych wrogów.
 Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
 kielich mój pełny po brzegi.

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

6Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
 przez wszystkie dni życia
 i zamieszkam w domu Pana *
 po najdłuższe czasy.

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.


Powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus

Ef 5, 8-14

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:
Niegdyś byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości. Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. Badajcie, co jest miłe Panu. I nie miejcie udziału w bezowocnych uczynkach ciemności, a raczej piętnując je, nawracajcie tamtych. O tym bowiem, co się u nich dzieje po kryjomu, wstyd nawet mówić. Natomiast wszystkie te rzeczy, gdy są piętnowane, stają się jawne dzięki światłu, bo wszystko, co staje się jawne, jest światłem.
Dlatego się mówi: «Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus».

Oto słowo Boże.


J 8, 12

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.



Uzdrowienie niewidomego od urodzenia

J 9, 1-41
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia.
Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata».
To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc.
A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem».
Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?»
On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem».
Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę».
Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok».
Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie».
Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?»
Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi».
Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić».
Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz.
Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon.
A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».

Oto słowo Pańskie.


Uzdrowienie niewidomego od urodzenia

J 9, 1. 6-9. 13-17. 34-38

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc.
A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem».
Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę».
Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok».
Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz.
Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon.

Oto słowo Boże.


Odmawia się Wierzę w jednego Boga...




 

Zanieśmy naszą modlitwę do dobrego Boga:
  • O zjednoczenie chrześcijan, abyśmy w jednym Duchu mogli wielbić i głosić Boga.
  • O moc Ducha Świętego dla rekolekcjonistów i spowiedników, aby roztropnie i odważnie nieśli innym Ewangelię.
  • O pociechę i nadzieję dla cierpiących z powodu dyskryminacji, choroby lub opuszczenia.
  • O otwartość na Boże Słowo dla katechumenów.
  • O radość wieczną dla naszych bliskich zmarłych.
  • O odwagę pójścia za Chrystusem dla nas samych.
Boże, przyjdź z pomocą Twojemu ludowi, który powierza Ci swoje troski i radości. Przez Chrystusa, Pana naszego.




 

Panie, nasz Boże, z radością przynosimy Tobie dary na Ofiarę, która nas uzdrawia, i pokornie Cię prosimy, * abyśmy ją złożyli z należną czcią i z żywą wiarą za zbawienie świata. Przez Chrystusa, Pana naszego.



15. Oświecenie ludzi przez Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On jest światłością, która na świat przyszła, * aby każdy, kto w Niego wierzy, nie chodził w ciemności, * lecz miał światło życia. * Przez sakrament chrztu świętego uwalnia nas od ciemności grzechu, * abyśmy byli dziećmi światłości.
Dlatego niebo i ziemia * z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową * i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, * razem z nimi wołając...



ks. Edward Sztafrowski, Komentarz liturgiczny do Mszy niedzielnych i świątecznych, tom 2

 

Chrystus ustawicznie nas oświeca, abyśmy pielgrzymując przez tę ziemię, nie zapomnieli nigdy o tym, że mamy całym swoim życiem zdążać do spotkania z najlepszym Ojcem, który jest w niebie: Ojcze nasz...



por. J 9, 11

Pan dotknął moich oczu, * poszedłem, obmyłem się, przejrzałem * i uwierzyłem Bogu.




 

Boże, Ty oświecasz każdego człowieka na ten świat przychodzącego, oświeć nasze serca światłem swojej łaski, * aby nasze myśli zawsze były godne Ciebie, a nasza miłość ku Tobie szczera. Przez Chrystusa, Pana naszego.



ks. Edward Sztafrowski, Komentarz liturgiczny do Mszy niedzielnych i świątecznych, tom 2

 

Tu, przy ołtarzu Pańskim, zostaliśmy oświeceni słowem Boga i umocnieni Jego łaską. Wracając teraz do domu, starajmy się przez dobre nasze czyny być światłością dla naszego otoczenia.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:







   •  Wojciech Czwichocki OP: Oświecony przerywa milczenie
   •  Dominik Jarczewski OP: Przejrzenie
   •  Benedykt Malewski OP: O przebudzeniach
   •  Wojciech Surówka OP: Dzieci światłości
   •  Paweł Krupa OP: Boży wybrańcy
   •  Jacek Buda OP: Otworzyć oczy
   •  Robert Reguła OP: Widzący ślepiec
   •  Stacja7.pl: Oczy szeroko otwarte
   •  ks. Leszek Smoliński: Dar wiary
   •  ks. Zbigniew Niemirski: Inne oczy Boga
   •  ks. Wojciech Węgrzyniak: Między światłem a mrokiem
   •  Augustyn Pelanowski OSPPE: O głupocie
   •  ks. Roman Kempny: Badajcie, co jest miłe Panu
   •  Augustyn Pelanowski OSPPE: Zamiast deszczu pieniędzy
   •  ks. Tomasz Horak: Światło Chrystusa
   •  ks. Mariusz Pohl: Światło nadziei w ciemnościach absurdu
   •  Andre Seve: Daj mi oczy, bym Ciebie widział
   •  ks. Zdzisław Wietrzak: Idź, obmyj się w sadzawce Siloe
   •  ks. Dariusz Madejczyk: ...śmiesz nas pouczać?
   •  ks. Janusz Mastalski: Trzeba chcieć przejrzeć
   •  ks. Dariusz Stawiecki: Grzech czyni nas niewidomymi
   •  ks. Kazimierz Skwierawski: Widzenie
   •  ks. Edward Staniek: Miłość ludzi kalekich
   •  ks. Rafał Pasternak SDS: Wiara to otwarcie naszych oczu
   •  o. Andrzej Prugar OFMConv.: Jak błoto na oczach
   •  ks. Rafał Chwałkowski SDS: Nienormalne dobro
   •  ks. Leszek Skaliński SDS: Boży wzrok
   •  o. Piotr Koźlak CSsR: Wzrok, światło wiary i wezwanie

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG