Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



 

Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Środa, 25 marca 2020
ZWIASTOWANIE PAŃSKIE
Uroczystość

Godzina Czytań
(monastyczna LG)



K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.


Dawnych proroków zapowiedź
W tym dniu wypełni się wreszcie:
Bóg między nami zamieszka,
Gdy Syna zrodzi Dziewica.

Ten, który włada wszechświatem
I Bóstwem Ojcu jest równy,
Zstąpił z miłości na ziemię,
By przyjąć ciało człowiecze.

Z Ducha Świętego poczęty
W najczystszym łonie Maryi,
Stał się nadzieją ludzkości
I odkupieniem grzeszników.

Jemu i Ojcu wraz z Duchem
Niech będzie chwała na wieki,
Łaska i pokój zbawionym
Przez Bożą wierność Przymierzu. Amen.


1 ant. Niech wszystkie drzewa w lasach * szumią z radości, / przed obliczem Pana, który już się zbliża.

Psalm 96
Bóg Królem i Sędzią ziemi
Śpiewają jakby pieśń nową przed tronem w obecności Baranka (por. Ap 14, 3)

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała!
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
każdego dnia głoście zbawienie Jego.
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie cuda Jego pośród wszystkich ludów.
Wielki jest Pan, godzien wszelkiej chwały, *
budzi trwogę najwyższą, większą niż inni bogowie.
Bo wszyscy bogowie pogan są tylko ułudą, *
Pan zaś stworzył niebiosa.
Przed Nim kroczą majestat i piękno, *
a potęga i blask w Jego przybytku.
Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.
Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest Królem, †
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.
Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości,
Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie świat sądził sprawiedliwie, *
a ludy według swej prawdy.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Niech wszystkie drzewa w lasach szumią z radości, / przed obliczem Pana, który już się zbliża.

2 ant. Ty jesteś moim Synem, * Ja zrodziłem dziś Ciebie, / żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody ziemi.

Psalm 2
Mesjasz Król zwycięski
Zeszli się rzeczywiście przeciw świętemu Słudze Twemu, Jezusowi, którego namaściłeś (Dz 4, 27)

Dlaczego się burzą narody, *
czemu ludy żywią daremne zamysły?
Buntują się królowie ziemi †
i władcy wraz z nimi spiskują *
przeciw Panu i Jego Pomazańcowi:
"Stargajmy ich pęta, *
a więzy precz odrzućmy od siebie!"
Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, *
Pan się z nich naigrawa,
A potem do nich mówi w gniewie swoim *
i w swej zapalczywości wzbudza w nich trwogę:
"Oto Ja ustanowiłem swego Króla *
na Syjonie, świętej górze mojej".
Wyrok Pański ogłoszę: †
On rzekł do mnie: "Tyś jest moim Synem, *
Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie.
Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody *
i krańce ziemi w posiadanie Twoje.
Żelazną rózgą będziesz nimi rządził, *
skruszysz ich jak gliniane naczynie".
A teraz, królowie, zrozumcie, *
nauczcie się, sędziowie ziemi:
Służcie Panu z bojaźnią, *
z drżeniem całujcie Mu stopy,
Bo jeśli gniewem zapłonie, wejdziecie na drogę zagłady, †
gdyż gniew Jego prędko wybucha. *
Szczęśliwi wszyscy, którzy Mu ufają.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ty jesteś moim Synem, Ja zrodziłem dziś Ciebie, / żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody ziemi.

3 ant. Światło wschodzi dla sprawiedliwego * i radość dla ludzi prawego serca.

Psalm 97
Chwała Boga Sędziego
Ten psalm wyraża zbawienie świata i wiarę wszystkich narodów w Boga (św. Atanazy)

Pan króluje, wesel się, ziemio, *
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego, *
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.
Przed Jego obliczem idzie ogień *
i dokoła pożera nieprzyjaciół Jego.
Jego błyskawice wszechświat rozświetlają, *
a ziemia drży na ten widok.
Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, *
przed obliczem Władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa *
i wszystkie ludy widzą Jego chwałę.
Niech zawstydzą się wszyscy, którzy czczą posągi †
i chlubią się bożkami. *
Niech wszystkie bóstwa hołd Mu oddają!
Słyszy o tym i cieszy się Syjon, †
radują się miasta Judy *
z Twoich wyroków, o Panie.
Ponad całą ziemią Tyś bowiem wywyższony *
i nieskończenie wyższy od wszystkich bogów.
Pan tych miłuje, którzy zła nienawidzą, †
On strzeże dusz swoich świętych, *
wydziera je z rąk grzeszników.
Światło wschodzi dla sprawiedliwego *
i radość dla ludzi prawego serca.
Weselcie się w Panu, sprawiedliwi, *
i sławcie Jego święte imię.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Światło wschodzi dla sprawiedliwego / i radość dla ludzi prawego serca.

K. Na początku było Słowo.
W. Słowo było u Boga.



Z Pierwszej Księgi Kronik
17, 1-15


Gdy Dawid zamieszkał w swoim domu, rzekł do proroka Natana: "Oto ja mieszkam w pałacu cedrowym, Arka zaś Przymierza Pańskiego pod zasłonami namiotu". Natan powiedział do Dawida: "Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Bóg jest z tobą".
Lecz tejże samej nocy Bóg skierował do Natana następujące słowa: "Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: To mówi Pan: Nie ty zbudujesz mi dom na mieszkanie. Nie mieszkałem bowiem w domu od dnia, w którym wywiodłem Izraela, aż do tego dnia, ale przechodziłem z namiotu do namiotu lub przybytku. Gdziekolwiek wędrowałem z całym Izraelem, czy choćby do jednego z sędziów, którym nakazałem paść mój lud, czy powiedziałem kiedykolwiek: «Dlaczego nie zbudowaliście mi domu cedrowego?»
A teraz przemówisz do mojego sługi Dawida: «To mówi Pan Zastępów: Zabrałem cię z pastwiska, spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim izraelskim. I byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek się udałeś, i wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi izraelskiemu i osadzę go, i będzie mieszkał na swoim miejscu. Nie poruszy się on już i ludzie nikczemni nie będą go już niszczyć jak dawniej, od czasów, kiedy ustanowiłem sędziów nad moim ludem izraelskim. Poniżę wszystkich wrogów twoich, a ciebie wywyższę, bo zbuduję ci dom. Kiedy wypełnią się twoje dni i będziesz musiał odejść do twoich przodków, wzbudzę twojego potomka po tobie, którym będzie jeden z twoich synów, i utwierdzę jego królowanie. On zbuduje Mi dom, a ja utwierdzę tron jego na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem; łaskawości mojej nie cofnę od niego, jak cofnąłem od tego, który był przed tobą. Osadzę go w moim domu i w moim królestwie na zawsze, a tron jego będzie utwierdzony na wieki»".
Zgodnie z tymi wszystkimi słowami i zgodnie z tym całym widzeniem przemówił Natan do Dawida.



K. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, / a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca, Dawida.
W. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, / a Jego panowaniu nie będzie końca.
K. Wielkie będzie Jego panowanie na tronie Dawida / i nad jego królestwem, które On utwierdzi / i umocni prawem i sprawiedliwością.
W. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, / a Jego panowaniu nie będzie końca.


1 ant. Unieście się, odwieczne podwoje, * aby mógł wkroczyć Król chwały.

Psalm 24
Pan wkracza do świątyni
Bramy niebios zostały otwarte dla Chrystusa ze względu na wywyższenie Jego ludzkiej natury (św. Ireneusz)

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, †
którego dusza nie lgnęła do marności *
i nie przysięgał kłamliwie.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana, *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Któż jest tym Królem chwały?" †
Pan dzielny i potężny, *
Pan potężny w boju.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Kto jest tym Królem chwały?" *
Pan Zastępów, On jest Królem chwały.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Unieście się, odwieczne podwoje, / aby mógł wkroczyć Król chwały.

2 ant. Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość * i wielki pokój, i będzie panował.

Psalm 72
Królewska władza Mesjasza
Otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę (Mt 2, 11)

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu,
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.
Niech góry przyniosą pokój ludowi, *
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu, †
będzie ratował dzieci biedaków *
i zmiażdży ciemiężycieli.
Będzie żył długo jak słońce, *
jak księżyc, z pokolenia na pokolenie.
Będzie jak deszcz spadający na trawę, *
jak rzęsista ulewa, co nawadnia ziemię.
Za dni jego sprawiedliwość zakwitnie *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.
Wrogowie będą bić przed nim pokłony, *
a przeciwnicy pył będą lizali.
Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.
Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.
Wybawi ich od krzywdy i przemocy, *
gdyż krew ich cenna jest w jego oczach.
Będzie żył i przyniosą mu złoto z Saby, †
zawsze będą się modlić za niego, *
nieustannie błogosławić mu będą.
Obfitość zboża będzie na ziemi, †
szczyty pagórków zaszumią kłosami jak Liban *
i rozmnożą się mieszkańcy miast jak polna trawa.
Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.
Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, *
który sam czyni cuda.
Na wieki niech będzie błogosławione Jego imię, †
a Jego chwała niech wypełni ziemię. *
Niech się tak stanie, niech się stanie!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość / i wielki pokój, i będzie panował.

3 ant. Bliskie jest Jego zbawienie * i chwała zamieszka w naszej ziemi.

Psalm 85
Bliskie jest nasze zbawienie
Kiedy nasz Zbawiciel przyszedł na świat, pobłogosławił Bóg swojej ziemi (Orygenes)

Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi, *
odmieniłeś los Jakuba.
Odpuściłeś winę swojemu ludowi *
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.
Powściągnąłeś całe zagniewanie Twoje, *
powstrzymałeś swoją zapalczywość w gniewie.
Odnów nas, Boże, nasz Zbawco, *
Twego oburzenia na nas poniechaj.
Czyż będziesz się gniewał na wieki, *
czy gniew swój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?
Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie, *
a Twój lud w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją *
i daj nam swoje zbawienie.
Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: †
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom, *
którzy się zwracają ku Niemu swym sercem.
Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie †
dla tych, którzy Mu cześć oddają, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi.
Łaska i wierność spotkają się ze sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu,
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Bliskie jest Jego zbawienie / i chwała zamieszka w naszej ziemi.

K. Oglądaliśmy Jego chwałę.
W. Chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca.



Z Listu świętego Leona Wielkiego, papieża, do Flawiana
(List 28, 3-4)

Pośrednik między Bogiem a ludźmi

Majestat się uniżył, moc oblekła się w słabość, odwieczny w śmiertelność; a dla uwolnienia nas z ciążącego na nas długu, natura niezmienna w sobie złączyła się z podległą cierpieniom, aby - wybierając najodpowiedniejszy dla nas środek zbawienia - "jeden i ten sam pośrednik między Bogiem a ludźmi" mógł umrzeć podług jednej, a nie mógł umrzeć podług drugiej z tych natur.
Więc Bóg narodził się w całkowitej i pełnej naturze prawdziwego człowieka, zachował bez uszczerbku całą Bożą naturę, a przyjął wszystkie przymioty naszej. Przymioty naszej natury są te, które Bóg jej nadał stwarzając człowieka u początku i które Chrystus przyjął, aby je nam przywrócić.
Albowiem w Zbawicielu nie było ani cienia z tego, co zwodziciel narzucił, a ku czemu człowiek zwiedziony się przychylił; podzielił z ludźmi wspólne im ograniczenia ludzkiej natury, ale nie uczestniczył w naszych przestępstwach.
Przyjął postać sługi, ale nie brud grzechu, to co ludzkie uszlachetniając. Boskości nie umniejszając; zniżenie się do ludzi, ukazanie się niewidzialnego w ludzkiej postaci i to, że Stwórca i Pan wszechrzeczy raczył stać się jednym ze śmiertelnych, to wszystko było pochyleniem się ku nam miłosiernego Boga, nie zaś wyzbyciem się mocy. Ten, który będąc Bogiem uczynił człowieka, stawszy się sługą uczynił się człowiekiem.
Syn Boży zstępuje więc ze stolicy niebios, przychodzi na ziemskie padoły, nie opuszczając przy tym chwały Ojca, zrodzony w nowym stanie nowymi narodzinami. W nowym stanie, bo niewidzialny w swej naturze - staje się widzialnym w naszej; nieuchwytny pozwala się uchwycić; odwieczny - zaczyna istnieć w czasie, Pan wszechświata - przyjmuje postać sługi, przesłaniając bezmiar swego majestatu, Bóg, którego nic dosięgnąć nie może - nie wzbrania się być człowiekiem dosięgalnym, a nieśmiertelny - podlegać prawu śmierci.
Ten sam jest i prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem: a w tym zjednoczeniu nie ma żadnej złudy, gdy razem współistnieją znikomość człowiecza i wzniosłość Bóstwa. Bóg nic nie traci ze swego okazując zmiłowanie, a wszystko co człowiecze nie znika w tym wywyższeniu. Każda z przenikających się wzajemnie natur działa w swoim porządku: Słowo działa wedle swej natury, a natura ludzka wedle tego, co jej własne. Jedna jaśnieje cudami, druga podlega zniewagom. I jak Słowo nie traci chwały, którą posiada wraz z Ojcem, tak też i ciało pozostaje w porządku swej natury.
Albowiem zawsze należy to podkreślać, że jeden i ten sam jest prawdziwie Synem Bożym i prawdziwie synem człowieczym. Jest Bogiem, ponieważ "na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo". Jest człowiekiem, ponieważ "Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas".



W. Maryjo Panno, przyjmij słowo / przekazane Ci od Boga przez Anioła: / Oto poczniesz i porodzisz Boga-Człowieka.
W. Nazywać Cię będą błogosławioną między niewiastami.
K. Urodzisz Syna pozostając w czystości: / będziesz Matką i Dziewicą.
W. Nazywać Cię będą błogosławioną między niewiastami.


Ant. Ciesz się i raduj, Córko Syjonu, * bo już idę i zamieszkam pośród ciebie - wyrocznia Pana.

Pieśń (Iz 9, 1-6)
Syn został nam dany

Naród kroczący w ciemnościach *
ujrzał jasność wielką.
Nad mieszkańcami krainy mroków *
światło zabłysło.
Tyś pomnożył ich radość, *
zwiększyłeś wesele.
Rozradowali się przed Tobą, †
jak się weselą we żniwa, *
jak się cieszą przy podziale łupu.
Bo skruszyłeś jego ciężkie jarzmo, *
drąg na jego ramieniu
I rózgę jego ciemięzcy *
jak w dniu porażki Madianitów.
Bo każdy but pieszego żołnierza, †
każdy płaszcz krwią zbroczony, *
będą w ogień wrzucone na pastwę płomieni.
Bo Dziecię się nam narodziło, †
Syn został nam dany, *
na Jego barkach spoczęła władza.
Nazwano Go imieniem: †
"Przedziwny Doradca, Bóg mocny, *
Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju".
Wielkie będzie Jego panowanie †
w bezgranicznym pokoju *
na tronie Dawida i nad Jego królestwem,
Które On utwierdzi i umocni †
prawem i sprawiedliwością, *
odtąd i na wieki.
Zazdrosna miłość Pana Zastępów *
tego dokona.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Pieśń (Iz 26, 1-4. 7-9. 12)
Hymn po zwycięstwie nad wrogami
Miasto Święte Jeruzalem miało mur wielki a wysoki i miało dwanaście bram (Ap 21, 12)

Mamy miasto potężne, †
a Pan dla jego ocalenia *
otoczył je murem i przedmurzem.
Otwórzcie bramy i niech wejdzie naród sprawiedliwy, *
który dochowuje wierności.
Jego duch niezachwiany †
przez Ciebie jest umacniany pokojem, *
pokojem, bo zaufał Tobie.
Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, *
gdyż Pan jest wiekuistą Opoką.
Prosta jest ścieżka sprawiedliwego, *
Ty równasz jego prawą drogę.
Także i my na ścieżce Twoich wyroków *
czekamy na Ciebie, o Panie.
Twoje imię i pamięć o Tobie *
są pożądaniem duszy.
Moja dusza jest spragniona Ciebie w nocy, *
mój duch szuka Ciebie w swym wnętrzu.
Kiedy objawiasz ziemi swe wyroki, *
jej mieszkańcy uczą się sprawiedliwości.
Panie, obdarz nas pokojem, *
bo Ty sam dokonałeś wszystkich naszych czynów.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Pieśń (Iz 61, 10 - 62, 5)
Radość Nowego Jeruzalem
Ujrzałem Miasto Święte - Jeruzalem Nowe, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża (Ap 21, 2)

Tak bardzo weselę się w Panu, *
dusza moja raduje się w moim Bogu,
Gdyż odział mnie szatami zbawienia *
i okrył płaszczem sprawiedliwości,
Jak oblubieńca, który wkłada zawój, *
jak oblubienicę zdobną w swe klejnoty.
Tak jak ziemia wydaje swoje plony, *
jak ogród rozplenia swe zasiewy,
Tak Pan Bóg sprawi, że sprawiedliwość się rozmnoży *
i składane Mu będą hołdy wobec wszystkich narodów.
Ze względu na Syjon nie umilknę, *
ze względu na Jeruzalem nie spocznę,
Aż jej sprawiedliwość wzejdzie jak zorza *
i jak pochodnia zapłonie jej zbawienie.
Wtedy twoją sprawiedliwość ujrzą narody *
i chwałę twoją wszyscy królowie.
I nazwą cię nowym imieniem *
nadanym przez usta Pana.
Będziesz wspaniałą koroną w rękach Pana, *
diademem królewskim w dłoni twego Boga.
Nie będą więcej mówić o tobie "Porzucona", *
już nie powiedzą o twej krainie "Spustoszona",
Raczej cię nazwą "Moje w niej upodobanie", *
a twoją krainę "Poślubiona",
Bo spodobałaś się Panu *
i twoja kraina otrzyma męża.
Gdyż jak młodzieniec poślubia dziewicę, *
tak twój Budowniczy poślubi ciebie,
I jak oblubieniec cieszy się z oblubienicy, *
tak Bóg twój rozraduje się tobą.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ciesz się i raduj, Córko Syjonu, * bo już idę i zamieszkam pośród ciebie - wyrocznia Pana.

K. Bóg przemówił do nas przez Syna.
W. Którego ustanowił Panem wszystkich rzeczy.



Słowa Ewangelii
według świętego Łukasza
Łk 1, 26-38

W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida, a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: "Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami".
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: "Nie bój się, Maryjo, znalazłeś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca". Na to Maryja rzekła do anioła: "Jakże się to stanie, skoro nie znam pożycia z mężem?" Anioł Jej odpowiedział: "Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego".
Na to rzekła Maryja: "Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa". Wtedy odszedł od Niej anioł.


Po odczytaniu Ewangelii można dołączyć homilię wziętą z pism Ojców Kościoła; może ją także wygłosić przewodniczący albo wyznaczony przez przełożonego kapłan.



Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia,
prawdziwego i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.

Następującą część hymnu można według uznania opuścić:

Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.



Módlmy się. Boże, z Twojej woli w łonie Maryi Dziewicy odwieczne Słowo przyjęło ludzkie ciało; spraw, abyśmy wyznając, że nasz Odkupiciel jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, * zasłużyli na udział w Jego Boskiej naturze. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


We wspólnym odprawianiu oficjum:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.

Dalej - Jutrznia

Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Monastycznej Liturgii Godzin - © Copyright by Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG