Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Środa, 10 kwietnia 2019
I tydzień psałterza
V tydzień Wielkiego Postu

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


por. Ps 18, 48-49

O Panie, wybawicielu mój od ludzi pełnych gniewu, * Ty mnie wyniesiesz ponad moich przeciwników i oswobodzisz od człowieka niegodziwego.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Im bliżej wydarzeń wielkopiątkowych, tym mocniej liturgia przypomina, że Bóg dał swego Jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Potrzebny jest jednak również udział człowieka, który na tę nieskończoną miłość Bożą musi odpowiedzieć miłością ze swej strony.



 

Miłosierny Boże, Ty sam nas pobudzasz do służenia Tobie, oświeć serca Twoich dzieci, oczyszczone przez pokutę, * i łaskawie wysłuchaj ich prośby. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Ocalenie trzech młodzieńców

Dn 3, 14-20. 91-92. 95

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Król Nabuchodonozor powiedział: «Czy jest prawdą, Szadraku, Meszaku i Abed-Nego, że nie czcicie mojego boga ani nie oddajecie pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłem? Czy teraz jesteście gotowi – w chwili gdy usłyszycie dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych – upaść na twarz i oddać pokłon posągowi, który uczyniłem? Jeżeli nie oddacie pokłonu, zostaniecie natychmiast wrzuceni do rozpalonego pieca. Który zaś bóg mógłby was wyrwać z moich rąk?»
Szadrak, Meszak i Abed-Nego odpowiedzieli, zwracając się do króla Nabuchodonozora: «Nie musimy tobie, królu, odpowiadać w tej sprawie. Jeżeli nasz Bóg, któremu służymy, zechce nas wybawić z rozpalonego pieca, może nas wyratować z twej ręki, królu! Jeśli zaś nie, wiedz, królu, że nie będziemy czcić twego boga ani oddawać pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłeś».
Na to wpadł Nabuchodonozor w gniew, a wyraz jego twarzy zmienił się w stosunku do Szadraka, Meszaka i Abed-Nega. Wydał rozkaz, by rozpalono piec siedem razy bardziej, niż było trzeba. Mężom zaś najsilniejszym spośród swego wojska polecił związać Szadraka, Meszaka i Abed-Nega i wrzucić ich do rozpalonego pieca.
Król Nabuchodonozor popadł w zdumienie i nagle powstał. Zwrócił się do swych doradców, mówiąc: «Czyż nie wrzuciliśmy trzech związanych mężów do ognia?» Oni zaś odpowiedzieli królowi: «Oczywiście, królu». On zaś w odpowiedzi rzekł: «Lecz widzę czterech mężów rozwiązanych, przechadzających się pośród ognia, i nie dzieje się im nic złego; czwarty wyglądem przypomina anioła Bożego».
Nabuchodonozor powiedział na to: «Niech będzie błogosławiony Bóg Szadraka, Meszaka i Abed-Nega, który posłał swego anioła, by uratować swoje sługi. W Nim pokładali ufność i przekroczyli nakaz królewski, oddając swe ciała, aby nie oddawać czci ani pokłonu innemu bogu poza Nim».

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Trzej młodzieńcy wrzuceni do rozpalonego pieca dają nam przykład niezachwianej wiary i zaufania Bogu. Słuchając dzisiejszego opisu pytajmy siebie: czy naprawdę potrafimy zaufać Bogu?

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Dn 3, 14-20. 91-92. 95  


Ocalenie trzech młodzieńców

Akcja opowiadania rozgrywa się w VI wieku przed Chr. za czasów wielkiego tyrana - króla babilońskiego Nabuchodonozora, a spisane zostało w II w. przed Chr., kiedy władcą Żydów był inny wielki tyran - król syryjski Antioch IV Epifanes. Być może jest legendą spisaną w formie haggady - rodzaj literacki charakterystyczny dla Żydów. Miała ona dodać otuchy Żydom prześladowanym przez Antiocha z racji religijnych i narodowych.
Król Nabuchodonozor zbudował wielki złoty posąg, któremu wszyscy mieli oddawać cześć, a kto by nie chciał tego czynić, miał być wrzucony do ognia. Znaleźli się trzej młodzieńcy żydowscy, którzy się nie ulękli. Wierni Bogu prawdziwemu nie wykonali rozkazu króla. Byli przekonani, że Bóg może ich ocalić od wszelkiego niebezpieczeństwa i Bóg rzeczywiście wybawił ich od śmierci.
Żydom prześladowanym przez Epifanesa opowiadanie to powinno dodać otuchy i wzmocnić ich wiarę. Także my powinniśmy zapamiętać odpowiedź młodzieńców: "Jeżeli nasz Bóg, któremu służymy, zechce nas wybawić z rozpalonego pieca, może nas wyratować z twej ręki, królu! Jeśli zaś nie, wiedz, królu, że nie będziemy czcić twego Boga, ani oddawać pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłeś".


Dn 3, 52. 53-54. 55-56 (R.: por. 52b)

Refren: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

52Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
 pełen chwały i wywyższony na wieki.
 Błogosławione jest imię Twoje
 pełne chwały i świętości, *
 uwielbione i wywyższone na wieki.

Refren: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

53Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
 uwielbiony i przesławny na wieki.
54Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
 uwielbiony i przesławny na wieki.

Refren: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

55Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie,
 który zasiadasz na Cherubach, *
 pełen chwały i wywyższony na wieki.
56Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
 pełen chwały i wywyższony na wieki.

Refren: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.


Por. Łk 8, 15

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym
               zatrzymują słowo Boże
i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.



Prawdziwe wyzwolenie przez Chrystusa

J 8, 31-42
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Żydów, którzy Mu uwierzyli: «Jeżeli trwacie w nauce mojej, jesteście prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli».
Odpowiedzieli Mu: «Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakże Ty możesz mówić: „Wolni będziecie”?»
Odpowiedział im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu. A niewolnik nie pozostaje w domu na zawsze, lecz Syn pozostaje na zawsze. Jeżeli więc Syn was wyzwoli, wówczas będziecie rzeczywiście wolni. Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama, ale wy usiłujecie Mnie zabić, bo nie ma w was miejsca dla mojej nauki. Co Ja widziałem u mego Ojca, to głoszę; wy czynicie to, co usłyszeliście od waszego ojca».
W odpowiedzi rzekli do niego: «Ojcem naszym jest Abraham».
Rzekł do nich Jezus: «Gdybyście byli dziećmi Abrahama, to dokonywalibyście czynów Abrahama. Teraz usiłujecie Mnie zabić, człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. Tego Abraham nie czynił. Wy dokonujecie czynów ojca waszego».
Rzekli do Niego: «My nie urodziliśmy się z nierządu, jednego mamy Ojca – Boga».
Rzekł do nich Jezus: «Gdyby Bóg był waszym Ojcem, to i Mnie byście miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę. Nie wyszedłem sam od siebie, lecz On Mnie posłał».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Syn Boży przyniósł wszystkim prawdziwą wolność. Trzeba jednak dobrze pojąć, na czym ona polega, i podjąć wysiłek, aby ją osiągnąć.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

J 8, 31-42  

Prawdziwe wyzwolenie przez Chrystusa

Ludzie muszą się zdecydować i wybrać prawdę i wolność albo kłamstwo i niewolę. Mogą być dziećmi Bożymi, jeśli "przyjmą" Jezusa (J 11, 12) i "trwają" w Jego nauce, czyli słuchają Jego słów i zgodnie z nimi postępują.
Jezus nie głosi jakiegoś nowego systemu filozoficznego. On sam jest Prawdą; w Nim uobecnia się zbawcza, ratująca ludzi moc Boża. Jeśli jednak człowiek nie rozumie, że nie jest wolny, lub jeśli nie jest gotów przyznać, że potrzebuje wyzwolenia, wtedy Słowo Boże nie zostaje przyjęte przez takiego człowieka (w. 37). Dla takich ludzi Syn Boży na próżno stał się człowiekiem.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Boże, nasz Ojcze, od Ciebie pochodzą dary, które składamy ku Twojej chwale, * przemień je w Sakrament uzdrawiający nasze dusze. Przez Chrystusa, Pana naszego.



17. Potęga Krzyża

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały.
Przez Mękę Twojego Syna dałeś zbawienie całemu światu, * który może odtąd wychwalać Twoją wielkość. * Na Krzyżu dokonał się sąd nad światem * i zajaśniała potęga Chrystusa Ukrzyżowanego.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * wysławiamy Ciebie, z radością wołając...




Kol 1, 13-14

Bóg nas przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, * w którym mamy odkupienie, * odpuszczenie grzechów.




 

Wszechmogący Boże, niech przyjęty Sakrament przyniesie nam uzdrowienie, niech oczyści nasze serca ze złych skłonności * i utwierdzi nas w przyjaźni z Tobą. Przez Chrystusa, Pana naszego.





Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:




   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG