Tu jesteś:


Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin

Kolor szat:
Niedziela, 14 kwietnia 2019
II tydzień psałterza
NIEDZIELA PALMOWA CZYLI MĘKI PAŃSKIEJ

Teksty liturgii Mszy św.
Obrzędy wejścia



Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.

oprac. Marta Żelazowska

 

W:
Hosanna Synowi Dawidowemu
Procesja:
Hołd Tobie, sława i cześć
 
Wjeżdża Król nasz, Jezus cichy


Przed Mszą główną odbywa się procesja lub uroczyste wejście, przed innymi Mszami - wejście zwykłe. Procesji nie wolno potwarzać. Wejście uroczyste można powtórzyć przed Mszami, które sprawuje się z licznym udziałem wiernych.

Wybierz odpowiednią formę obrzędów wstępnych:



PROCESJA


W odpowiedniej porze wierni gromadzą się w mniejszym kościele lub w innym stosownym miejscu poza kościołem, do którego ma się udać procesja. Wierni trzymają w rękach gałązki lub palmy.
Kapłan i diakon, w szatach mszalnych koloru czerwonego, przychodzą na miejsce, gdzie zgromadził się lud. Kapłan zamiast ornatu może włożyć kapę, którą zdejmuje się po procesji.
W tym czasie śpiewa się antyfonę:


 

 

Hosanna Synowi Dawidowemu! * Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. * O, Królu izraelski! * Hosanna na wysokości!

 

 

Hosánna fílio David: benedíctus qui venit in nómine Dómini. Rex Israël: Hosánna in excélsis.
Można śpiewać inną odpowiednią pieśń.

Kapłan pozdrawia wiernych jak zwykle; następnie zwraca się do nich z krótką zachętą do czynnego i świadomego udziału w liturgii dnia. Może to uczynić tymi lub podobnymi słowami:

Drodzy bracia i siostry, przez 40 dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód misterium paschalnego. Dzisiaj Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby tam umrzeć i zmartwychwstać. Wspominając to zbawcze wydarzenie, z głęboką wiarą i pobożnością pójdźmy za Panem, abyśmy uczestnicząc w tajemnicy Jego krzyża, dostąpili udziału w zmartwychwstaniu i życiu.

Po tym wprowadzeniu kapłan odmawia ze złożonymi rękami jedną z następujących modlitw:

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, uświęć te gałązki swoim błogosławieństwem i spraw, abyśmy idąc z radością za Chrystusem Królem, * mogli przez Niego dojść do wiecznego Jeruzalem. Który żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen.

Albo:

Módlmy się. Wszechmogący Boże, z palmami w rękach czcimy dzisiaj zwycięstwo Chrystusa, pomnóż naszą wiarę i wysłuchaj nasze prośby, * abyśmy zjednoczeni z Chrystusem przynosili Tobie owoce dobrych uczynków. Który żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen.

Kapłan kropi gałązki i palmy wodą święconą nic nie mówiąc. Następnie odczytuje się Ewangelię o wjeździe Chrystusa Pana do Jerozolimy:

Wjazd Jezusa do Jerozolimy

Łk 19, 28-40
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus szedł naprzód, zdążając do Jerozolimy.
Gdy przybliżył się do Betfage i Betanii, ku górze zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie uwiązane oślę, którego nie dosiadał żaden człowiek. Odwiążcie je i przyprowadźcie. A gdyby was kto pytał: „Dlaczego odwiązujecie?”, tak powiecie: „Pan go potrzebuje”».
Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?»
Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje».
I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze. Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów zaczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. I mówili głosem donośnym:
«Błogosławiony Król,
który przychodzi w imię Pańskie.
Pokój w niebie
i chwała na wysokościach».
Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom!»
Odrzekł: «Powiadam wam: Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą».

Oto słowo Pańskie.


Po Ewangelii można wygłosić krótką homilię.


 

Przed procesją kapłan lub diakon może się zwrócić do wiernych z następującym lub podobnym wezwaniem:


 

Drodzy bracia i siostry, naśladując rzesze, które uroczyście witały Pana Jezusa, idźmy w pokoju.

 

 

Imitémur, fratres caríssimi, turbas acclamántes Iesum, et procedámus in pace.
vel:
Procedámus in pace.

Omnes respondent:
In nómine Christi. Amen.

Procesja wyrusza do kościoła, w którym zostanie odprawiona Msza święta. Na czele idzie ministrant z ozdobnym krzyżem, pomiędzy dwoma ministrantami niosącymi zapalone świece. Jeśli używa się kadzidła, przed krzyżem idzie ministrant z dymiącą kadzielnicą. Dalej idzie kapłan i usługujący, a za nimi wierni z gałązkami i palmami w rękach. W czasie procesji śpiewa się pieśni niżej podane lub inne, dostosowane do okoliczności:


 

 

Dzieci żydowskie wyszły naprzeciw Pana, niosąc gałązki oliwne, i głośno wołając: Hosanna na wysokości!
Albo: Dzieci wołały: Hosanna na wysokości!

Antyfonę można powtarzać po poszczególnych wersetach psalmu.

Psalm 24
Pan wkracza do świątyni


Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, †
którego dusza nie lgnęła do marności *
i nie przysięgał kłamliwie.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana, *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Któż jest tym Królem chwały?" †
Pan dzielny i potężny, *
Pan potężny w boju.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Któż jest tym Królem chwały?" *
Pan Zastępów, On jest Królem chwały.

 

 

Pueri Hebræórum portántes rámos olivárum, obviavérunt Dómino, clamántes, et dicéntes: "Hosánna in excélsis".

 

Dzieci żydowskie uściełały sukniami drogę i głośno wołały: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.
Albo: Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.

Antyfonę można powtarzać po poszczególnych wersetach psalmu.

Psalm 47
Bóg władcą wszystkiego


Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, *
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu!
Bo Pan najwyższy i straszliwy, *
jest wielkim Królem nad całą ziemią.
On nam poddaje narody *
i ludy rzuca pod nasze stopy.
Wybiera nam na dziedzictwo *
chlubę Jakuba, którego miłuje.
Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *
Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, *
śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.
Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *
hymn zaśpiewajcie.
Bóg króluje nad narodami, *
Bóg zasiada na swym świętym tronie.
Połączyli się władcy narodów *
z ludem Boga Abrahama,
Bo możni świata należą do Boga, *
On zaś jest najwyższy.

 

 

Pueri Hebræórum vestiménta prosternebant in via, et clamábant dicéntes: "Hosánna fílio David: benedíctus qui venit in nómine Dómini".

 

 

Refren:

Hołd Tobie, sława i cześć,
o Chryste, Królu i Zbawco,
któremu niegdyś chłopięcy chór
pobożne śpiewał: Hosanna.

1. Ty jesteś Królem Izraela
i sławnym potomkiem Dawida.
Błogosławiony Królu,
Ty dziś w Imię Pańskie przybywasz. R.

2. Wszystkie zastępy Niebieskie
na wysokościach Cię wielbią.
A z nimi śmiertelny człowiek
i wszystkie razem stworzenia. R.

3. Rzesza żydowska z palmami
wybiegła Ci naprzeciwko.
Przyszliśmy i my dzisiaj
z hymnami, miłością, modlitwą. R.

4. Wtedy to szedłeś na kę,
a oni słusznie Cię czcili.
My oto Ci śpiew nucimy
gdy już królujesz na wieki. R.

5. Oddanie ich wdzięcznie przyłeś,
łaskawie przyjmij i nasze.
O, Królu dobry, łask rozdawco,
miłe Ci wszystko, co dobre. R.

 

 

Gloria, laus et honor tibi sit,
Rex Christe Redémptor:
Cui pueríle decus
prompsit Hosánna pium.

1. Israël es tu Rex,
Davídis et ínclita proles.
Nómine qui in Dómini
Rex benedícte, venis. Gloria, laus...

2. Cœtus in excélsis
te laudat cǽlicus omnis,
Et mortális homo
et cuncta creáta simul. Gloria, laus...

3. Plebs Hebræa tibi
cum palmis óbvia venit:
Cum prece, voto, hymnis
ádsumus ecce tibi. Gloria, laus...

4. Hi tibi passúro
solvébant múnia laudis:
Nos tibi regnánti
pángimus ecce melos. Gloria, laus...

5. Hi placuére tibi,
pláceat devótio nostra:
Rex bone, Rex clemens,
cui bona cuncta placent. Gloria, laus...

Podczas powrotu procesji do kościoła:

 

Ant. Wszyscy wielbią Twe imię i śpiewają:
"Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie!
Hosanna, hosanna na wysokości!"

Psalm 147

Jerozolimo, chwal Pana nad pany, *
ramieniem Jego mur twój opasany.
Górny Syjonie, chwal swojego Boga, *
żadna cię przy nim nie obejdzie trwoga. Ant.

On twoje zamki w bramach obwarował, *
gdzie syny twoje bezpiecznie zachował.
On twe granice pokojem zaszczyca, *
w których cię zboża dostatkiem nasyca. Ant.

Po wejściu procesji do kościoła śpiewa się hymn do Chrystusa Króla:


 

Chwała i cześć, o Królu Chryste,
który odkupiłeś nas.
Tobie śpiewał chłopiąt chór,
pod Twoje stopy szaty słał.

Refren: Hosanna na wysokości!

O Zbawco nasz, witamy Ciebie,
Izraela Tyś jest Król.
W imię Pańskie idziesz nam
Ty, co Dawida zdobisz ród.

Refren: Hosanna na wysokości!

Aniołów chór w niebiosach śpiewa
niepojętą wielkość Twą,
chwali Cię śmiertelny człek
i wszechświat, dzieło Twoich rąk.

Refren: Hosanna na wysokości!

Hebrajski lud z palmami w rękach
na spotkanie wyszedł Ci.
Hymny, prośby naszych serc
niesiemy dziś przed Ciebie my.

Refren: Hosanna na wysokości!

Przed męką Twą oddali Tobie
swojej czci należny hołd.
My zaś przyszliśmy tu dziś
sławić zwycięstwo Twe i moc.

Refren: Hosanna na wysokości!

Błagamy Cię, o Stwórco świata:
po wszystkie żywota dni,
mocą Twych paschalnych łask
daj nie zmarnować Twojej Krwi.

Refren: Hosanna na wysokości!

Gdy procesja wchodzi do kościoła, można również wykonać poniższe responsorium:


 

W. Gdy Pan Jezus wjeżdżał do miasta świętego, dzieci hebrajskie zapowiadały zmartwychwstanie życia, * Niosąc gałązki palmowe i wołając: Hosanna na wysokości.
K. A kiedy lud usłyszał, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wyszedł Mu naprzeciw. W. Niosąc gałązki palmowe i wołając: Hosanna na wysokości.

 

 

W. Ingrediénte Dómino in sanctam civitátem, Hebræórum púeri resurrectiónem Vitæ pronuntiántes, * Cum ramis palmárum: "Hosánna, clamábant, in excélsis".
K. Cumque audísset pópulus, quod Iesus veníret Ierosólymam, exiérunt viam ei. W. Cum ramis palmárum: "Hosánna, clamábant, in excélsis".
Po przybyciu do ołtarza kapłan oddaje mu cześć; może go także okadzić. Następnie udaje się na miejsce przewodniczenia i jeśli używał kapy, zdejmuje ją i wkłada ornat. Na zakończenie procesji, opuściwszy inne obrzędy, odmawia kolektę mszalną:


 

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, aby dać ludziom przykład pokory do naśladowania, sprawiłeś, że nasz Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu; daj nam pojąć naukę płynącą z Jego męki * i zasłużyć na udział w Jego zmartwychwstaniu. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. W. Amen.



UROCZYSTE WEJŚCIE


Gdy nie można odprawić procesji poza kościołem, na pamiątkę wjazdu Chrystusa odprawia się wewnątrz kościoła obrzęd uroczystego wejścia przed główną Mszą. Wierni z gałązkami lub palmami w rękach gromadzą się przed drzwiami kościoła lub wewnątrz świątyni. Kapłan z posługującymi i przedstawicielami wiernych udaje się na miejsce poza prezbiterium, tak wybrane, by przynajmniej większa część wiernych mogła widzieć obrzędy. Gdy kapłan udaje się na wyznaczone miejsce, śpiewa się poniższą antyfonę:


 

 

Hosanna Synowi Dawidowemu! * Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. * O, Królu izraelski! * Hosanna na wysokości!

 

 

Hosánna fílio David: benedíctus qui venit in nómine Dómini. Rex Israël: Hosánna in excélsis.
Można śpiewać inną odpowiednią pieśń.

Kapłan pozdrawia wiernych jak zwykle; następnie zwraca się do nich z krótką zachętą do czynnego i świadomego udziału w liturgii dnia. Może to uczynić tymi lub podobnymi słowami:

Drodzy bracia i siostry, przez 40 dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód misterium paschalnego. Dzisiaj Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby tam umrzeć i zmartwychwstać. Wspominając to zbawcze wydarzenie, z głęboką wiarą i pobożnością pójdźmy za Panem, abyśmy uczestnicząc w tajemnicy Jego krzyża, dostąpili udziału w zmartwychwstaniu i życiu.

Po tym wprowadzeniu kapłan odmawia ze złożonymi rękami następującą modlitwę:

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, uświęć te gałązki swoim błogosławieństwem i spraw, abyśmy idąc z radością za Chrystusem Królem, * mogli przez Niego dojść do wiecznego Jeruzalem. Który żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen.

Albo:

Módlmy się. Wszechmogący Boże, z palmami w rękach czcimy dzisiaj zwycięstwo Chrystusa, pomnóż naszą wiarę i wysłuchaj nasze prośby, * abyśmy zjednoczeni z Chrystusem przynosili Tobie owoce dobrych uczynków. Który żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen.

Kapłan kropi gałązki i palmy wodą święconą nic nie mówiąc. Następnie odczytuje się Ewangelię o wjeździe Chrystusa Pana do Jerozolimy:

Wjazd Jezusa do Jerozolimy

Łk 19, 28-40
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus szedł naprzód, zdążając do Jerozolimy.
Gdy przybliżył się do Betfage i Betanii, ku górze zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie uwiązane oślę, którego nie dosiadał żaden człowiek. Odwiążcie je i przyprowadźcie. A gdyby was kto pytał: „Dlaczego odwiązujecie?”, tak powiecie: „Pan go potrzebuje”».
Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?»
Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje».
I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze. Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów zaczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. I mówili głosem donośnym:
«Błogosławiony Król,
który przychodzi w imię Pańskie.
Pokój w niebie
i chwała na wysokościach».
Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom!»
Odrzekł: «Powiadam wam: Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą».

Oto słowo Pańskie.

Albo:


Po Ewangelii kapłan z posługującymi i przedstawicielami wiernych udaje się uroczyście przez kościół do prezbiterium; w tym czasie śpiewa się stosowną pieśń.

Jeśli ze względu na okoliczności poświęcenie gałązek musi się odbyć w prezbiterium, po odczytaniu Ewangelii kapłan z posługującymi i przedstawicielami wiernych przechodzi uroczyście między ludem przez nawę główną i nawy boczne kościoła, po czym powraca do ołtarza. Podczas tego uroczystego przejścia śpiewa się odpowiednie pieśni. W wyjątkowych sytuacjach, gdy nawet przejście między ludem jest niemożliwe, kapłan wchodzi do prezbiterium podczas śpiewu antyfony Hosanna, święci gałązki i odczytuje Ewangelię o wjeździe Chrystusa do Jerozolimy. Po Ewangelii śpiewa się stosowną pieśń. W tym czasie wszyscy stoją.

Po wejściu do prezbiterium kapłan oddaje cześć ołtarzowi i udaje się na miejsce przewodniczenia. Opuściwszy inne obrzędy, odmawia kolektę mszalną. Tak samo dzieje się, gdy poświęcenie gałązek musi się odbyć w prezbiterium.



 

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, aby dać ludziom przykład pokory do naśladowania, sprawiłeś, że nasz Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu; daj nam pojąć naukę płynącą z Jego męki * i zasłużyć na udział w Jego zmartwychwstaniu. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. W. Amen.




ZWYKŁE WEJŚCIE


We wszystkich innych Mszach tej niedzieli, których nie poprzedza wejście uroczyste, wjazd Chrystusa do Jerozolimy upamiętnia się przez zwykłe wejście.
Gdy kapłan udaje się do ołtarza, śpiewa się odpowiednią pieśń o wjeździe Chrystusa. Kapłan po przyjściu do ołtarza oddaje mu cześć i staje na miejscu przewodniczenia. Pozdrawia lud i odprawia Mszę świętą jak zwykle.
We Mszach bez udziału ludu i w tych Mszach, w których nie było śpiewu na wejście, kapłan po przyjściu do ołtarza i oddaniu mu czci, pozdrawia lud, odczytuje antyfonę i w zwykły sposób odprawia Mszę świętą.


 

Sześć dni przed uroczystością Paschy, * gdy Pan Jezus wchodził do Jeruzalem, dzieci wyszły Mu na spotkanie, * w rękach niosły gałązki palmowe i głośno wołały: * "Hosanna na wysokości. * Bądź błogosławiony, Panie, który przychodzisz, aby nam okazać miłosierdzie".

Ps 24, 9-10 Bramy, podnieście swe szczyty, * unieście się, odwieczne podwoje, * aby mógł wkroczyć Król chwały. * Któż jest tym Królem chwały? * Pan Zastępów, On jest Królem chwały. * "Hosanna na wysokości. * Bądź błogosławiony, Panie, który przychodzisz, aby nam okazać miłosierdzie".

Tam, gdzie nie może się odbyć ani procesja, ani uroczyste wejście, wypada odprawić nabożeństwo słowa Bożego o wjeździe mesjańskim i o Męce Pańskiej. Odprawia się je w sobotę w godzinach wieczornych lub w niedzielę w odpowiedniej porze.


 

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, aby dać ludziom przykład pokory do naśladowania, sprawiłeś, że nasz Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu; daj nam pojąć naukę płynącą z Jego męki * i zasłużyć na udział w Jego zmartwychwstaniu. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. W. Amen.


Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin - © Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum