Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Wtorek, 16 kwietnia 2019
II tydzień psałterza
WIELKI WTOREK

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Ps 27, 12

Nie wydawaj mnie, Panie, na łaskę moich nieprzyjaciół, * bo przeciw mnie powstali kłamliwi świadkowie * i ci, którzy dyszą gwałtem.

Cf. Gal 6, 14; Ps 66

Nos autem gloriári opórtet, in cruce Dómini nostri Iesu Christi, in quo est salus, vita, et resurréctio nostra, per quem salváti, et liberáti sumus.
Deus misereátur nostri, et benedícat nobis, illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
Nos autem gloriári opórtet, in cruce Dómini nostri Iesu Christi, in quo est salus, vita, et resurréctio nostra, per quem salváti, et liberáti sumus.
Ut cognoscámus in terra viam tuam, in ómnibus géntibus salutáre tuum.
Nos autem gloriári opórtet, in cruce Dómini nostri Iesu Christi, in quo est salus, vita, et resurréctio nostra, per quem salváti, et liberáti sumus.
Confiteántur tibi pópuli, Deus, confiteántur tibi pópuli omnes.
Nos autem gloriári opórtet, in cruce Dómini nostri Iesu Christi, in quo est salus, vita, et resurréctio nostra, per quem salváti, et liberáti sumus.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Gdy sprawujemy Najświętszą Ofiarę Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa, powinna nam towarzyszyć świadomość łączności ze wszystkimi odkupionymi. Pan umarł za wszystkich, aby mogli utworzyć jedną wielką rodzinę. Czerpiąc siłę z tej Ofiary, możemy budować jedność, ale pod warunkiem, że chcemy usunąć każdą przeszkodę, która nie pozwala jej osiągnąć.



 

Wszechmogący, wieczny Boże, daj nam tak sprawować misteria Męki Pańskiej, * abyśmy mogli otrzymać Twoje przebaczenie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Zbawienie dotrze aż do krańców ziemi

Iz 49, 1-6

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Posłuchajcie mnie, wyspy! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie.
I rzekł mi: «Ty jesteś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię». Ja zaś mówiłem: «Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego». Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą.
A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. A mówił: «To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi».

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Prorok mówi o Mesjaszu, który został posłany na świat, aby stać się światłością dla wszystkich i ukazać drogę życia wiecznego.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Iz 49, 1-6  


Zbawienie dotrze aż do krańców ziemi

Dzisiejsze czytanie, stanowiące drugą "Pieśń o Słudze Pańskim", może być uważane za kontynuację wczorajszej lektury z Księgi Izajasza. Początek przypomina opis powołania proroka Jeremiasza (Jr 1, 5). Słowa, które Sługa ma głosić z polecenia Bożego, są jak "ostry miecz" (w. 2). Otrzymał on bardzo trudne zadanie do wypełnienia, osiągnięte rezultaty są mierne (w. 4). Sługa czuje się zniechęcony, co nie było obce żadnemu prorokowi i żadnemu duszpasterzowi.
Zadanie, które na nowo zostaje sformułowane w w. 6, wykracza poza granice własnego ludu Izraela. Sługa ma być światłością dla pogan. Wszystkim narodom ma przynieść prawdę i zbawienie (w. 7-9a).
Słowa o Słudze Pańskim Pan Jezus odniósł do siebie i swojej drogi życia. Jezus przeżywał nie tylko sukcesy, lecz także upokorzenie i zdradę.


Ps 71 (70), 1-2. 3-4a. 5-6b. 15 i 17
(R.: por. 15a)

Refren: Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

1W Tobie, Panie, ucieczka moja, *
 niech wstydu nie zaznam na wieki.
2Wyzwól mnie i ratuj w Twej sprawiedliwości, *
 nakłoń ku mnie swe ucho i ześlij ocalenie.

Refren: Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

3Bądź dla mnie skałą schronienia *
 i zamkiem warownym, aby mnie ocalić,
 bo Ty jesteś moją opoką i twierdzą. *
4Boże mój, wyrwij mnie z rąk niegodziwca.

Refren: Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

5Bo Ty, mój Boże, jesteś moją nadzieją, *
 Panie, Tobie ufam od młodości.
6Ty byłeś moją podporą od dnia narodzin, *
 od łona matki moim opiekunem.

Refren: Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

15Moje usta będą głosiły Twoją sprawiedliwość
 i przez cały dzień Twoją pomoc, *
 bo nawet nie znam jej miary.
17Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości *
 i do tej chwili głoszę Twoje cuda.

Refren: Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

Ps 34, 13. 1-2


Ego autem, dum mihi molésti essent, induébam me cilício, et humiliábam in ieiúnio ánimam meam, et orátio mea in sinu meo convertétur.
Iúdica Dómine nocéntes me, expúgna impugnántes me, apprehénde arma et scutum, et exsúrge in adiutórium mihi.



Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Witaj, nasz Królu, posłuszny woli Ojca,
jak cichego baranka na zabicie
               zaprowadzono Ciebie na ukrzyżowanie.

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.



Zapowiedź zdrady Judasza i zaparcia się Piotra

J 13, 21-33. 36-38
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie wieczerzy z uczniami Jezus wzruszył się do głębi i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi.
Jeden z Jego uczniów – ten, którego Jezus miłował – spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten, oparłszy się zaraz na piersi Jezusa, rzekł do Niego: «Panie, któż to jest?»
Jezus odparł: «To ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam mu». Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wstąpił w niego Szatan.
Jezus zaś rzekł do niego: «Co masz uczynić, czyń prędzej!» Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: «Zakup, czego nam potrzeba na święto», albo żeby dał coś ubogim. On więc po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł. A była noc.
Po jego wyjściu rzekł Jezus: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy.
Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale – jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię – dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie».
Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, dokąd idziesz?»
Odpowiedział Mu Jezus: «Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz».
Powiedział Mu Piotr: «Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? Życie moje oddam za Ciebie».
Odpowiedział Jezus: «Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Człowiek może nie przyjąć zbawczego działania płynącego z krzyża. Wtedy jednak oddala się od Tego, który jest źródłem światła i mocy.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

J 13, 21-33. 36-38  

Zapowiedź zdrady Judasza i zaparcia się Piotra

Ewangelia jest fragmentem Janowego opisu Ostatniej Wieczerzy. Aż do tego momentu uczniowie nie przeczuwali zdrady Judasza, także podczas Ostatniej Wieczerzy był on razem z nimi.
Dopiero teraz Pan Jezus ujawnia tajemnicę. Dalsze pozostawanie zdrajcy z Jezusem jest już niemożliwe. Jezus sam wysyła go, by czynił, co ma czynić - pozostaje On Panem także podczas męki.
Również pozostali uczniowie nie mogą być zbyt pewni swojej wierności. Każdy, nawet Piotr, jest słaby i może okazać się niewiernym i zdrajcą. Po zapewnieniu Piotra: "Życie moje oddam za Ciebie", Pan Jezus zapowiada, że Piotr trzykrotnie się Go wyprze.
Smutna jest dzisiejsza Ewangelia. Pan Jezus jest razem z Dwunastoma, ale na tej pożegnalnej uczcie demaskuje zdradę jednego ucznia, upadek drugiego. Obydwaj przecież byli tak blisko Pana Jezusa, widzieli Jego cuda, słuchali Jego nauk. Ich wiara powinna być już mocna, a jednak tak nie jest. W momencie próby Judasz i Piotr zawodzą, zdradzają swego Mistrza. Na szczęście Piotr potrafi wrócić do Jezusa, będzie żałował za swoje chwile słabości. Chrystus nie tylko mu przebaczy, lecz właśnie jemu przekaże władzę w Kościele. W końcu rzeczywiście odda on życie za Chrystusa.
Judasz upadł tak głęboko, że z tego upadku już się nie podniesie. Pozostanie na zawsze zdrajcą. Nie potrafi wrócić do Chrystusa. Jan Ewangelista powiada, że "wszedł w niego szatan".
Judasz i Piotr są i dla nas ostrzeżeniem. Można być blisko Jezusa, a jednak upaść, zaprzeć się Go, nawet zdradzić. Jeśli już zdarzy się nam upadek, umiejmy jak Piotr wrócić do Chrystusa! Najstraszniejsze jest trwanie w upadku, rezygnacja. Nigdy nie wolno ulec rozpaczy, zwątpieniu. Chrystus czeka na nasz powrót i gotów jest nam przebaczyć nasze słabości, grzechy, nawet odejście od Niego, bylebyśmy tylko z powrotem do Niego wrócili. Piotr żałujący swojej postawy niech będzie naszym wzorem.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Panie, nasz Boże, przyjmij łaskawie Ofiarę Twoich wiernych, i doprowadź ich do pełni zbawienia, * którego zadatek otrzymują w świętych darach. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Ps 139, 5



Custódi me, Dómine, de manu peccatóris, et ab homínibus iníquis éripe me, Dómine.


18. Zwycięstwo Męki

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Zbliżają się dni Jego zbawczej Męki * i chwalebnego Zmartwychwstania, * dni, w których czcimy zwycięstwo Chrystusa * nad złym duchem * i wspominamy misterium naszego Odkupienia.
Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, * którzy zawsze się radują w Twojej obecności. * Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, * razem z nimi wołając...




Rz 8, 32

Bóg nie oszczędził własnego Syna, * lecz wydał Go za nas wszystkich.

Ps 68, 13-14


Advérsum me exercebántur, qui sedébant in porta, et in me psallébant, qui bibébant vinum, ego vero oratiónem meam ad te, Dómine, tempus benepláciti, Deus, in multitúdine misericórdiæ tuæ.



 

Posileni Chlebem dającym zbawienie, prosimy Cię, miłosierny Boże, spraw, aby Sakrament, który jest naszym pokarmem na ziemi, * zapewnił nam udział w życiu wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego.





Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:






   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG