Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Środa, 17 kwietnia 2019
II tydzień psałterza
WIELKA ŚRODA

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Flp 2, 10. 8. 11

Na imię Jezus niech się zgina każde kolano * istot niebieskich, ziemskich i podziemnych, * gdyż Pan stał się posłuszny aż do śmierci, * a była to śmierć krzyżowa; * dlatego Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

Phil 2, 10. 8. 11; Ps 101, 2

In nómine Dómini omne genu flectátur, cæléstium, terréstrium et infernórum, quia Dóminus factus obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis, ídeo Dóminus Iesus Christus in glória est Dei Patris.
Dómine exáudi oratiónem meam, et clamor meus ad te véniat.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Coraz wyraźniej staje przed nami nasz Król, posłuszny woli Ojca, prowadzony na ukrzyżowanie, jak cichy baranek na zabicie. To On zlitował się nad grzesznymi. Wyrażamy Mu za to wdzięczność, ale jednocześnie pragniemy ściśle się z Nim zjednoczyć, odsuwając daleko od siebie wszelkie zło moralne.



 

Boże, Ty chciałeś, aby Twój Syn przez śmierć na drzewie krzyża uwolnił nas spod władzy szatana, spraw, abyśmy wiernie Tobie służyli * i dostąpili łaski zmartwychwstania. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Proroctwo o cierpiącym słudze Boga

Iz 50, 4-9a

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan Bóg mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał pomóc strudzonemu krzepiącym słowem. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem.
Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem.
Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.
Blisko jest Ten, który mnie uniewinni. Kto się odważy toczyć spór ze mną? Wystąpmy razem! Kto jest moim oskarżycielem? Niech się zbliży do mnie!
Oto Pan Bóg mnie wspomaga. Któż mnie potępi?

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Prorok Izajasz zapowiada cierpienia Mesjasza. To Jezus, nasz Zbawiciel, podjął mękę i śmierć krzyżową, aby w ten sposób otworzyć człowiekowi drogę do wiecznego zbawienia.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Iz 50, 4-9a  


Proroctwo o cierpiącym słudze Boga

Czytamy dzisiaj trzecią "Pieśń o Słudze Pańskim". Sługa słucha uważnie słów Pana i przekazuje je, nie zważając na prześladowania i obelgi, jakie na niego spadają. Tak mężnym i wytrwałym może być dlatego, iż wie, że Bóg jest blisko niego i wspiera go.
Opisane udręki i zniewagi przeżywał Jezus Chrystus, dlatego Kościół odczytywał tę pieśń jako zapowiedź Jego cierpień.


Ps 69 (68), 8-10. 21-22. 31 i 33-34
(R.: por. 14c)

Refren: W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie.

8Dla Ciebie znoszę urąganie, hańba twarz mi okrywa,
9dla braci moich stałem się obcym *
 i cudzoziemcem dla synów mej matki.
10Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera *
 i spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie.

Refren: W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie.

21Hańba złamała me serce i sił mi zabrakło,
 czekałem na współczucie, lecz nikt się nie zjawił, *
 i na pocieszycieli, lecz ich nie znalazłem.
22Domieszali trucizny do mego pokarmu, *
 a gdy byłem spragniony, poili mnie octem.

Refren: W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie.

31Pieśnią chcę chwalić imię Boga *
 i wielbić Go z dziękczynieniem.
33Patrzcie i cieszcie się, ubodzy,
 niech ożyje serce szukających Boga. *
34Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.

Refren: W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie.

Ps 68, 18. 2-3


Ne avértas fáciem tuam a púero tuo, quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.
Salvum me fac Deus, quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam, infíxus sum in limo profúndi, et non est substántia.



Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Witaj, nasz Królu i Zbawicielu,
Ty sam zlitowałeś się nad grzesznymi.

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.



Zdrada Judasza

Mt 26, 14-25
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów i rzekł: «Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?» A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać.
W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: «Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?»
On odrzekł: «Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: „Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie urządzam Paschę z moimi uczniami”». Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę.
Z nastaniem wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu uczniami. A gdy jedli, rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was Mnie wyda».
Bardzo tym zasmuceni, zaczęli pytać jeden przez drugiego: «Chyba nie ja, Panie?»
On zaś odpowiedział: «Ten, który ze Mną rękę zanurzył w misie, ten Mnie wyda. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził».
Wtedy Judasz, który miał Go wydać, rzekł: «Czyżbym ja, Rabbi?» Odpowiedział mu: «Tak, ty».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Zgodnie z zapowiedzią proroków Jezus idzie na śmierć, aby dokonać zbawienia ludzkości. Biada jednak temu człowiekowi, który nie korzysta z owoców odkupienia.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Mt 26, 14-25  

Zdrada Judasza

Zgodnie z opisami Mateusza, Marka i Łukasza, Ostatnia Wieczerza była ucztą paschalną. Miała stać się początkiem Nowej Paschy - Eucharystii, którą Jezus wówczas ustanowił. Na godzinę Ostatniej Wieczerzy pada cień zdrady Judasza.
Od najdawniejszych czasów chrześcijan intryguje i zastanawia fakt, że jeden z Apostołów był zdrajcą Jezusa. Jak to się stało, że dopuścił się tak strasznego czynu pomimo tego, że przebywał tak blisko Jezusa. Uświęcające oddziaływanie Jezusa okazało się w stosunku do niego nieskuteczne.
Pierwotny Kościół i Ewangeliści rozwiązywali problem Judasza wskazując na wszechwiedzę Jezusa. Od początku wiedział On, co czyni Judasz i jego postępkiem nie był zaskoczony ani przerażony. Jeszcze zanim Judasz opuścił wieczernik, Jezus powiedział: "Zaprawdę powiadam wam: jeden z was Mnie zdradzi... Ten, który ze Mną rękę zanurza w misie, on Mnie zdradzi" (Mt 26, 21. 23).
Chciwość Judasza nie wydaje się być głównym motywem jego postępku. Oczekiwał on - jak większość Żydów - królestwa mesjańskiego w sensie politycznym, doczesnym. Miał nadzieję, że jako jeden z najbliższych współpracowników Jezusa zajmie w tym królestwie wysokie stanowisko. Tymczasem Chrystus nie miał zamiaru budować wspaniałego, izraelskiego imperium, lecz głosił nadejście królestwa niebieskiego, duchowego. Judasz rozczarował się, stracił nadzieję na zrobienie kariery, powoli zaczął się wycofywać. Wiedząc o zamierzeniach Sanhedrynu, bał się, by sankcji nie zastosowano także wobec najbliższego otoczenia Jezusa. Chcąc zyskać sobie przychylność arcykapłanów, zaoferował im zdradę Jezusa.
Jezus będzie jednak cierpiał i umrze na krzyżu nie dlatego, że zdradził Go Judasz, lecz dlatego, że taka była wola Boża. Ostatnia Wieczerza, męka i śmierć Jezusa są jednym wielkim aktem miłości Boga względem ludzi.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Panie, nasz Boże, przyjmij złożone dary i spraw łaskawie, abyśmy przez miłość wniknęli w tajemnicę Męki Twojego Syna, * którą sprawujemy w świętych obrzędach. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Ps 101, 2-3



Dómine, exáudi oratiónem meam, et clamor meus ad te pervéniat, ne avértas fáciem tuam a me.


18. Zwycięstwo Męki

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Zbliżają się dni Jego zbawczej Męki * i chwalebnego Zmartwychwstania, * dni, w których czcimy zwycięstwo Chrystusa * nad złym duchem * i wspominamy misterium naszego Odkupienia.
Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, * którzy zawsze się radują w Twojej obecności. * Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, * razem z nimi wołając...




Mt 20, 28

Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, * ale aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu.

Ps 101, 10. 13. 14


Potum meum cum fletu temperábam, quia élevans allisísti me, et ego sicut fenum árui, tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, tu exsúrgens miseréberis Sion, quia venit tempus miseréndi eius.



 

Wszechmogący Boże, umocnij w naszych sercach wiarę, że przez doczesną śmierć Twojego Syna, której znakiem jest eucharystyczna Ofiara, * dałeś nam życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego.





Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:






   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG