Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Poniedziałek, 9 września 2019
III tydzień psałterza
XXIII tydzień Okresu Zwykłego

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Ps 119, 137. 124

Panie, jesteś sprawiedliwy, * i wyrok Twój jest słuszny, * postąp ze swoim sługą według Twej dobroci.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 

Zbawiciel nasz podczas ostatniej Wieczerzy, tej nocy, kiedy został wydany, ustanowił Eucharystyczną Ofiarę Ciała i Krwi swojej, aby w niej na całe wieki, aż do swego przyjścia, utrwalić Ofiarę Krzyża (KL, n. 47). Uczestnictwo w tej Ofierze przydziela nam zbawcze owoce Krzyża, ale tylko wtedy, gdy dobrze w niej uczestniczymy.



 

Boże, Ty nam zesłałeś Zbawiciela i uczyniłeś nas swoimi przybranymi dziećmi, wejrzyj łaskawie na wierzących w Chrystusa, * i obdarz ich prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Udział Pawła w misterium Chrystusa

Kol 1, 24 – 2, 3

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Bracia:
Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony dopełniam niedostatki udręk Chrystusa w moim ciele dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół. Jego sługą stałem się z powodu zleconego mi wobec was Bożego włodarstwa: mam wypełnić posłannictwo głoszenia słowa Bożego.
Tajemnica ta, ukryta od wieków i pokoleń, została teraz objawiona Jego świętym, którym Bóg zechciał oznajmić, jakie jest bogactwo chwały tej tajemnicy pośród pogan. Jest nią Chrystus pośród was – nadzieja chwały. Jego to głosimy, upominając każdego człowieka i ucząc każdego człowieka z całą mądrością, aby każdego człowieka przedstawić jako doskonałego w Chrystusie. Po to właśnie się trudzę, walcząc Jego mocą, która potężnie działa we mnie.
Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielką walkę toczę o was, o tych, którzy są w Laodycei, i o tych wszystkich, którzy nie widzieli mnie osobiście, aby ich serca doznały pokrzepienia, aby przez miłość wyuczeni, osiągnęli pełnię zrozumienia, w całym jego bogactwie, i głębsze poznanie tajemnicy Boga – Chrystusa. W Nim wszystkie skarby mądrości i wiedzy są ukryte.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Cała działalność Kościoła zmierza w tym kierunku, by każdy człowiek odkupiony mógł poznać Boże tajemnice i realizować wezwanie do świętości.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom III

Kol 1, 24 - 2, 3  


Udział Pawła w misterium Chrystusa

Być sługą Chrystusa - to znaczy brać udział w Jego cierpieniu. Dotyczy to każdego ucznia Jezusa, ale w szczególny sposób Apostoła. Gdy Paweł pisze, że w swoim ciele dopełnia braki udręk Chrystusa, nie należy rozumieć tych słów w tym sensie, jakoby męce Chrystusa brakowało w czymś skuteczności zadośćczyniącej i uświęcającej (por. Hbr 7, 27; 9, 12; 10, 10). Ale cierpienie jest udziałem wszystkich uczniów Jezusa. Cierpienia całego mistycznego Ciała Chrystusa trwać będą do końca świata i każdy z Jego członków je "dopełnia", podobnie jak Apostoł.
Pamiętajmy, że św. Paweł pisał ten list w więzieniu. Swoje cierpienia uważał za potwierdzenie swej wspólnoty z Chrystusem; dlatego cierpienie przynosi mu radość. Całym swym życiem chce on służyć Kościołowi, wypełniając posłannictwo głoszenia słowa Bożego, obwieszczając wszystkim "tajemnicę Bożą". Tą tajemnicą nie jest jakaś nauka, lecz osoba - jest nią Chrystus. Jest On "nadzieją chwały" dla wszystkich ludzi, także dla pogan. "Chrystus pośród nas" nie jest tylko piękną ideą; Chrystus w nas jest mocą, która działa w nas, kierując nas do braci całego świata. Jest On naszą nadzieją - aż do dnia, w którym okaże się w pełni, kim On jest i kim my przez Niego staliśmy się.


Ps 62 (61), 6-7. 9 (R.: por. 7a)

Refren: Pan jest opoką i zbawieniem moim.

6Jedynie w Bogu szukaj spokoju, duszo moja, *
 bo od Niego pochodzi moja nadzieja.
7Tylko On jest opoką i zbawieniem moim, *
 On moją twierdzą, więc się nie zachwieję.

Refren: Pan jest opoką i zbawieniem moim.

9W każdym czasie *
 Jemu ufaj, narodzie.
 Przed Nim wylejcie wasze serca, *
 Bóg jest naszą ucieczką.

Refren: Pan jest opoką i zbawieniem moim.


Por. J 10, 27

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Uzdrowienie w szabat

Łk 6, 6-11
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę. Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go.
On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Podnieś się i stań na środku!» Podniósł się i stanął.
Wtedy Jezus rzekł do nich: «Pytam was: Czy wolno w szabat czynić coś dobrego, czy coś złego, życie ocalić czy zniszczyć?»
I spojrzawszy dokoła po wszystkich, rzekł do niego: «Wyciągnij rękę!» Uczynił to, i jego ręka stała się znów zdrowa.
Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, jak mają postąpić wobec Jezusa.

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Uzdrawiając w szabat, Chrystus nie narusza prawa świętowania, ale ukazuje wielką troskę o człowieka potrzebującego. Zawsze można i należy czynić drugim dobrze.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom III

Łk 6, 6-11  

Uzdrowienie w szabat

Stary przepis o odpoczynku w szabat w czasach Pana Jezusa stał się prawem najwyższym i absolutnym. Zachowywanie szabatu interpretowane było jako jeden z najważniejszych przejawów religijności izraelskiej.
Jezus wie, że szabat ustanowiony jest dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu (Mk 2, 27). Odnosi się wrażenie, że uzdrawiał w szabat, choć nie było to naglącą potrzebą (mógł zaczekać z uzdrowieniem do następnego dnia). Uzdrawiał nie zważając na to, że wywołuje to gwałtowną opozycję faryzeuszy, którzy stawali w obronie ustalonego porządku religijnego. Jaki był sens takiego postępowania? Zobaczmy, jaki był cel cudów dokonywanych przez Jezusa oraz w jakim pozostawały one stosunku do szabatu.
Cuda Jezusa były przejawem nadejścia królestwa Bożego. Jezus traktuje cuda jako znak przybliżającego się królestwa i ujmuje je w powiązaniu ze swoim orędziem i swoją osobą.
Żydzi oczekiwali cudów w epoce mesjańskiej. Zmieniając rytm natury i niszcząc wrogów Izraela, przy pomocy cudów Bóg miał zainaugurować powstanie królestwa mesjańskiego. Dlatego Żydzi domagali się od Jezusa, by dokonał cudów (Łk 11,16 i par.; 11, 29; 11, 54-56 i par.).
Ale Jezus nie czyni cudów wtedy, gdy Żydzi się ich domagają, ani nie dowodzi cudami swej godności mesjańskiej. Nie czyni znaków dla zaspokojenia ciekawości, uważa to za pokusę diabelską (Łk 4, 1n). Jezus dokonuje cudów, by ukazać wielkość miłości Bożej oraz wielką wartość królestwa, które się przybliża. Jego cuda nigdy nie są karą dla kogoś.
Głębszy sens cudów Jezusa ujawnił się po Wielkanocy. Jeśli zmartwychwstanie jest ostatecznym zwycięstwem Boga nad śmiercią, to każdy z cudów Jezusa jest antycypacją tego zwycięstwa. Każdy konkretny cud ma pokazać, że Jezus przynosi życie i nadzieję, odnosi zwycięstwo nad słabością świata, nad mocą szatana, nad złowrogimi siłami kosmosu.
Pan Jezus czynił cuda także w szabat. Przez to bynajmniej nie zaprzeczał sensowności dnia poświęconego chwale Bożej i odpoczynkowi. Pan Jezus nie zniósł szabatu, lecz przezwyciężył jednostronną jego interpretację i objawił pełny jego sens.
Jezus przezwyciężył szabat swoimi cudami. Zachowywanie szabatu (rozumianego jako absolutny odpoczynek) było etapem przygotowawczym: przygotowywało ludzi do słuchania słowa Boga, który przychodzi. Natomiast cuda są przejawem tego, że zbawienie już nadeszło. Dlatego w dzień szabatu można uzdrowić człowieka, oferując mu w ten sposób dar Boga, który przybywa. Szabat (i wszelki rytualizm żydowski) przestaje być ostatecznym słowem, najwyższym prawem, bo nadeszło królestwo Boże.
Bóg objawił się w pełni i definitywnie nie w przepisach rytualnych, lecz w osobie Jezusa i w proklamowanym przez Niego królestwie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



 

Boże, źródło prawdziwej pobożności i pokoju, spraw, abyśmy tą Ofiarą godnie uczcili Twój majestat * i przez udział w Eucharystii umocnili naszą jedność w wierze. Przez Chrystusa, Pana naszego.



37. Zbawienie przez Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie.
Ty z miłości stworzyłeś człowieka, * a gdy zasłużył na potępienie, * odkupiłeś go w Twoim miłosierdziu, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, * którzy zawsze się radują w Twojej obecności. * Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, * razem z nimi wołając...




Ps 42, 2-3

Jak łania pragnie wody ze strumieni, * tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. * Dusza moja Boga pragnie, * Boga żywego.

Albo:

J 8, 12

Ja jestem światłością świata. * Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, * lecz będzie miał światło życia.




 

Wszechmogący Boże, Ty nas karmisz i umacniasz Twoim słowem i Najświętszym Sakramentem, spraw, niech tak korzystamy z wielkich darów Twojego Syna, * abyśmy zawsze mogli uczestniczyć w Jego życiu. Który żyje i króluje na wieki wieków.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG