Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Wtorek, 12 maja 2020
I tydzień psałterza
V tydzień Okresu Wielkanocnego

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Ap 19, 5; 12, 10

Chwalcie naszego Boga, wszyscy, którzy się Go boicie, * mali i wielcy, * bo nastało zbawienie, potęga i władza Jego Pomazańca. * Alleluja.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Gdy stajemy przy ołtarzu Pańskim w obecnym Okresie Wielkanocnym, chcemy coraz lepiej zrozumieć prawdę, że chrześcijanin powinien zanurzyć się w śmierci Chrystusa, aby w ten sposób otrzymywać udział w Jego zmartwychwstaniu. Oznacza to praktycznie zadawanie śmierci temu wszystkiemu, co jest niezgodne z Ewangelią, co stanowi zło. Tu przy ołtarzu Chrystus ciągle nas poucza, co jest prawdziwym dobrem, i dodaje siły, aby do tego, co poznamy, dostosować swoje postępowanie.



 

Boże, Ty przez zmartwychwstanie Chrystusa przywróciłeś nam życie wieczne; umocnij naszą wiarę i nadzieję, * abyśmy z ufnością oczekiwali spełnienia Twoich obietnic. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Wędrówki misyjne apostołów

Dz 14, 19-28

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Do Listry nadeszli Żydzi z Antiochii i z Ikonium. Podburzyli tłum, ukamienowali Pawła i wywlekli go za miasto, sądząc, że nie żyje. Kiedy go jednak otoczyli uczniowie, podniósł się i wszedł do miasta, a następnego dnia udał się razem z Barnabą do Derbe.
W tym mieście głosili Ewangelię i pozyskali wielu uczniów, po czym wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, «bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego». Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli.
Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Głosili słowo w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali.
Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. I dość długi czas spędzili wśród uczniów.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Niełatwe były podróże misyjne św. Pawła, spotykały go nieraz prześladowania. Zawsze jednak cieszył się z całym Kościołem, że wzrasta liczba uczniów.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Dz 14, 19-28  


Wędrówki misyjne Apostołów

Dzisiaj czytany fragment Dziejów Apostolskich opisuje zakończenie pierwszej podróży misyjnej. Pobyt Pawła i Barnaby w Listrze rozpoczął się próbą oddania im boskiej czci, a zakończył kamienowaniem. Taki jest już los Apostoła: raz przyjmowany jest ze czcią i entuzjazmem, innym razem spotykają go obelgi i prześladowania. Paweł zgadzał się niegdyś na kamienowanie Szczepana, teraz sam tego doświadczył.
Apostołowie udają się jeszcze do Derbe, gdzie odnieśli duży sukces pozyskując wielu uczniów, następnie odwiedzają jeszcze raz miasta, gdzie już wcześniej głosili Ewangelię, i wracają tam, skąd wyruszyli - do Antiochii.
Ważną jest wiadomość z Dz 14, 23, że w każdym Kościele Apostołowie ustanowili starszych. Jest to początek organizacji kościelnej. Tekst nie mówi dokładniej, jaką pełnili oni rolę. Po grecku nazywają się presbyteroi - stąd prezbiterzy, czyli kapłani.


Ps 145 (144), 10-11. 12-13. 21 (R.: por. 12)

Refren: Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.
Albo: Alleluja.

10Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
 i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
11Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
 i niech głoszą Twoją potęgę.

Refren: Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.
Albo: Alleluja.

12Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
 i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
13Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
 przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Refren: Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.
Albo: Alleluja.

21Niech usta moje *
 głoszą chwałę Pana,
 a wszystko, co żyje,
 niech wielbi Jego święte imię *
 na zawsze i na wieki.

Refren: Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.
Albo: Alleluja.


Por. Łk 24, 46b. 26b

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać,
aby wejść do swojej chwały.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Pokój zostawiam wam

J 14, 27-31a
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie.
A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie. Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata. Nie ma on jednak nic swego we Mnie. Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Tylko Chrystus może dać nam prawdziwy pokój. Jednakże wtedy staje się' on naszym udziałem, gdy na wzór Mistrza pełnimy w życiu codziennym wolę Ojca niebieskiego.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

J 14, 27-31a  

Pokój zostawiam wam

Jest to końcowy fragment pierwszej mowy pożegnalnej Pana Jezusa. Chrystus obiecuje uczniom dar pokoju (w. 27) i swoje powtórne przyjście (w. 28). Świat nie może zapewnić pokoju. Uczniowie Jezusa też doświadczają niepokoju: cierpienia, strachu przed następną wojną, milczenia Boga wobec wydarzeń w świecie. Ale wspólnota z Chrystusem zapewnia im przezwyciężenie niepdkoju i strachu. Jezus odchodzi, ale pozostawia nadzieję powtórnego przyjścia (po zmartwychwstaniu i przy końcu świata).
Pokój Chrystusowy jest pokojem ludzi z Bogiem, ale także pokojem ludzi między sobą (por. Ef 2, 14-18; Kol 1, 27; 3, 15n).
Uczniowie cieszyliby się z powrotu Jezusa do swego Ojca, gdyby Go zbyt nie kochali na sposób ludzki (J 14, 28). Dlatego Jezus zwraca uwagę, że Ojciec jest większy niż On. Zdanie to prowadziło czasem do błędnego rozumienia osoby Chrystusa, szczególnie począwszy od IV wieku (arianizm). Czy Jezus chciał powiedzieć, że sam Ojciec jest odwiecznym Bogiem, a On jest tylko stworzeniem i dlatego jest posłuszny woli Ojca? (Tak nauczał błędnie Ariusz). Wypowiedź ta nie przeciwstawia jednak bóstwa Ojca człowieczeństwu Syna. Akcent położony jest na fakt, że odwieczny Syn posłany został przez Ojca, aby dokonać dzieła, zamierzonego przez Ojca. "Większy niż Ja" ma na uwadze zbawcze dzieło, któremu podporządkowane było ziemskie życie Jezusa. Tylko jako człowiek Chrystus jest niższy od Ojca.
Warto przy tej okazji zrobić małą, lecz ważną uwagę. Nie wolno wyrywać z Pisma Świętego pojedynczych zdań i tłumaczyć ich w oderwaniu od całości. Każdą wypowiedź trzeba rozpatrywać w powiązaniu z kontekstem. Czasem należy ją zestawić z innym, pozornie "sprzecznym" stwierdzeniem. Dopiero wtedy prawda ukazuje się w całej pełni. Słowa "Ojciec jest większy ode Mnie" należy interpretować w kontekście wielu innych słów Jezusa, np. "Ja i Ojciec jedno jesteśmy".


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Panie, nasz Boże, przyjmij świąteczne dary Kościoła, i skoro dałeś mu powód do tak wielkiego wesela, * udziel mu pełnej radości wiecznej. Przez Chrystusa, Pana naszego.



20. Misterium paschalne

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy Ciebie, Panie, zawsze sławili, * a zwłaszcza w tym czasie * uroczyściej głosili Twoją chwałę, * gdy Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha.
On bowiem jest prawdziwym Barankiem, * który zgładził grzechy świata. * On przez swoją śmierć zniweczył śmierć naszą * i zmartchwywstając przywrócił nam życie.
Dlatego pełnią łask paschalnych * radują się wszystkie ludy na całej ziemi. * Również chóry Aniołów i zastępy Świętych * śpiewają hymn ku Twojej chwale, * nieustannie wołając...




Rz 6, 8

Jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, * wierzymy, że z Nim również żyć będziemy. * Alleluja.




 

Boże, nasz Ojcze, wejrzyj łaskawie na lud swój, który odnowiłeś przez Sakramenty dające życie wieczne, * i doprowadź go do chwalebnego zmartwychwstania. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG