Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Piątek, 10 sierpnia 2018
ŚW. WAWRZYŃCA, DIAKONA I MĘCZENNIKA
Święto

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


 

W:
Kochajmy Pana
tekst | nuty | nagranie
Pd:
Boże w dobroci
tekst | nuty | nagranie
K:
Sławcie, usta, Ciało Pana
U:
Wielbić Pana chcę
Z:
Błogosław, Panie, nas
tekst | nuty | nagranie



Święty Wawrzyniec oddał życie za Kościół. * Zasłużył na wieniec męczeństwa, * i z radością wstąpił do Pana Jezusa Chrystusa.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Antyfona na wejście nie jest już jak ongiś wierszem z Ps 95, jednym z tych, które przez częste używanie i ogólnikowe brzmienie nabrał cech liturgicznych loci communes. Ze starego zasobu zaczerpnięto natomiast tekst, który nie jest wprawdzie przytoczeniem biblijnym, ale który swymi zwięzłymi zrytmizowanymi wierszami przypomina najlepsze formy liturgiczne. Jest to zarazem tekst ujmujący prostotą. W każdym razie dobrze wprowadza w sens i nastrój świątecznego wspomnienia.
Przedstawia nam więc najpierw świętego, którego pragniemy uczcić. Mówi następnie o jego odddaniu się sprawom Kościoła, a tak podkreśla jego diakonię, postawę na wskroś służebną. Tą właśnie pełną oddania postawą wysłużył sobie łaskę męczeństwa i poprzez to męczeństwo poszedł uradowany na spotkanie z Chrystusem.
Można by tu marginesowo dodać, że antyfona nawiązuje delikatnie do legendarnej opowieści o męczeństwie Wawrzyńca. Bardziej jednak nawiązuje ona do tej mistyki męczeństwa, która uderzała u ówczesnych bohaterów wiary. Odzwierciedliły ją autentyczne pisma pisarzy chrześcijańskich.

Ps 95, 6 et 1

Confessio et pulchritúdo in conspéctu eius, sánctitas et magnificéntia in sanctificatióne eius.
Cantáte Dómino cánticum novum, cantáte Dómino omnis terra.


ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 

Diakon Wawrzyniec, którego wspominamy w dzisiejszej liturgii, był ongiś jednym z najbardziej popularnych świętych. To wielkie wzięcie kult Wawrzyńca zdobył sobie niewątpliwie dzięki legendarnym opowieściom, które oddziaływały na wyobraźnię szerokich rzesz. Jeśli dziś odnosimy się do nich z rezerwą, nie mamy jakichkolwiek powodów po temu, aby podważać pogodę wiary, z jaką Wawrzyniec szedł na stracenie oraz jego służebność i wierne diakońskie posługiwanie u boku papieża Sykstusa.
Te też przymioty starajmy sobie przyswoić w czasie tej Mszy św. Jest ona tajemnicą wiary. Ale jest także wyrazem tej służebności, którą ukoronowała najwyższa ofiara.


Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...


 

Miłosierny Boże, z gorącej miłości ku Tobie święty Wawrzyniec wiernie służył ubogim i odważnie poniósł męczeństwo, spraw, abyśmy miłowali to, co on miłował, * i wypełniali to, czego uczył. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Modlitwa dnia została zmieniona. Dotąd posługiwaliśmy się formułą, którą spotykało się już w sakramentarzach z VIII, a nawet VII stulecia. Był to więc tekst starodawny, wyposażony we wszelkie zalety wczesnych utworów liturgicznych. Wolno sądzić, że pochodził z epoki wcześniejszej. Mimo to we wspomnianych sakramentarzach nie cieszył się pełnymi prawami obywatelstwa. Świadczy o tym tzw. Sacramentarium triplex, szacowny zabytek dawnej kultury liturgicznej, przechowywany w Zurychu. Zbierając w jednym zestawieniu rozmaite oracje spotykane we współczesnej sobie epoce, zabytek ten dowodzi, że w użyciu były także inne teksty o św. Wawrzyńcu i że te właśnie teksty reprezentowały tradycję dawniejszą. Niejednokrotnie były ponadto w swych ujęciach bardziej trafne i głębokie. Do nich to właśnie dla ukształtowania dzisiejszego formularza sięgnęli współcześni nam redaktorzy. Zaczerpnęli z nich kilka elementów i połączyli je umiejętnie ze zwrotem pochodzącym z oktawy św. Wawrzyńca, a więc z zestawienia, które w obecnym mszale nie ma już zastosowania. Powstał w ten sposób twór jakby nowy, ale równocześnie tętniący pogłosami dawnych wieków i lśniący złocistymi barwami ich arcydzieł. Dzięki tym zaletom uwielbiamy w Wawrzyńcu przede wszystkim gorącość jego miłości. To ona wypełniała jego serce i sprawiała, że w realizowaniu swoich posług był zawsze wierny, a przez podjęcie męczeństwa stał się chwalebny. Wszystko to wyrażone jest w pierwszej części oracji w sposób niezwykle zwięzły, powiedzielibyśmy lapidarny. Stanowi zarazem wierne echo nauczania ewangelicznego, bo przecież wyrażenie servitio fidelis przypomina nam bez trudności Chrystusową przypowieść o słudze (por. np. Mt 25, 21; Łk 12, 42 itd).
Niemniej udatną i piękną jest część druga, która zamyka w sobie błagalny element oracji. Prosimy w niej mianowicie o to, abyśmy mogli ukochać to, co ukochał Wawrzyniec, oraz spełniać to, czego on nauczał.
Ostatni zwrot może jednak nasunąć pytanie: czego właściwie nauczał ten diakon, którego przecież nigdy nie zaliczaliśmy do jakichkolwiek kaznodziei czy doktorów Kościoła? W rzeczy samej nie wykluczamy tego, że uczestniczył on w katechizacji i że wspomagał Sykstusa II w nauczaniu.
Pomimo tego, że złożono ją z elementów pozbieranych z różnych miejsc, oracja jest jednak czymś jednolitym, harmonijnym, opartym na starych wzorach i dlatego także hołdującym pierwotnemu parelelizmowi swych części. Gdy o nauczanie chodzi, oracja ma przede wszystkim na myśli przykład życia i postępowania Wawrzyńca. Wykonywać więc mamy to, o czym była mowa w części pierwszej: jak Wawrzyniec żyć i promieniować miłością, jak on wiernie wypełniać swe służebne zadania, jak on wreszcie trwać w tej wierności zawsze, do końca.


Bóg przyjął ich jak całopalną ofiarę

Mdr 3, 1-9

Czytanie z Księgi Mądrości

Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka. Zdało się oczom głupich, że pomarli, zejście ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju. Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności.
Po nieznacznym skarceniu dostąpią dóbr wielkich, Bóg ich bowiem doświadczył i znalazł ich godnymi siebie. Doświadczył ich jak złoto w tyglu i przyjął ich jak całopalną ofiarę.
W dzień nawiedzenia swego zajaśnieją i rozbiegną się jak iskry po ściernisku. Będą sądzić ludzi, zapanują nad narodami, a Pan królować będzie nad nimi na wieki.
Ci, którzy Mu zaufali, zrozumieją prawdę, wierni w miłości będą przy Nim trwali: łaska bowiem i miłosierdzie dla Jego wybranych.

Oto słowo Boże.


Ps 112 (111), 1-2. 5-6. 7-8. 9 (R.: por. 9a)

Refren: Mąż sprawiedliwy obdarza ubogich.

1Błogosławiony człowiek, który boi się Pana, *
 i wielką radość znajduje w Jego przykazaniach.
2Potomstwo jego będzie potężne na ziemi, *
 dostąpi błogosławieństwa pokolenie prawych.

Refren: Mąż sprawiedliwy obdarza ubogich.

5Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza *
 i swymi sprawami zarządza uczciwie.
6Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje *
 i pozostanie w wiecznej pamięci.

Refren: Mąż sprawiedliwy obdarza ubogich.

7Nie przelęknie się złej nowiny, *
 jego mocne serce zaufało Panu.
8Jego wierne serce lękać się nie będzie *
 i spojrzy z wysoka na swych przeciwników.

Refren: Mąż sprawiedliwy obdarza ubogich.

9Rozdaje i obdarza ubogich, *
 jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze,
 wywyższona z chwałą *
 będzie jego potęga.

Refren: Mąż sprawiedliwy obdarza ubogich.

Ps 16, 3


Probásti, Dómine, cor meum, et visitásti nocte.
Igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.


J 12, 26

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną,
a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 


Allelúia. Levíta Lauréntius bonum opus operátus est, qui per signum crucis cæcos illuminávit.


Ziarno, które obumrze, przynosi plon obfity

J 12, 24-26
Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.
Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.
A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli kto Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 6

 


Diakon Wawrzyniec przez całe swe życie, a zwłaszcza w śmierci męczeńskiej, wiernie służył Chrystusowi i dlatego uczcił go Ojciec niebieski.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

J 12, 24-26  

Ziarno, które obumrze, przynosi plon obfity

Ewangelia jest urywkiem mowy o uwielbieniu Chrystusa i ofierze, która je poprzedzi. Sformułowania o tej ofierze, przytoczone w perykopie, mają swój wydźwięk ogólny i dlatego odnoszą się także do wszelkich ofiar składanych przez wzgląd na Chrystusa, przede wszystkim zaś do ofiar składanych dlań z życia. Rzucają tym samym jasny snop światła na sens męczeństwa i dzięki temu na lekturę w czasie jego wspominania nadają się znakomicie.
Porównanie, którym rozpoczyna się perykopa, nie wymaga właściwie komentarza. Ziarno pszenicy kryje w sobie elementy wzrostu i rozwoju. Ale póki spoczywa w spichrzu, schnie i pozostaje bezpłodne. Warunkiem ewolucji jest zetknięcie się z glebą. Tam dopiero nabiera życia i owocuje.
Odnosi się to do bliskiej Męki Chrystusa, która poprzedzi Jego uwielbienie. Ale odnosi się także do uczniów. Oni również muszą się wyrzec wszystkiego i dopiero wówczas przyniosą plon obfity. Ewangelie uwypuklają ten postulat wielokrotnie (por. np. Mt 10, 39; 16, 25; Mk 8, 35 itd.). Ale tu wypowiedziany został ze szczególną siłą. Jawi się jako przeciwstawienie życia i śmierci, umiłowania tego ostatniego i jego znienawidzenia, a tym samym jako zbytnie przywiązanie do dóbr doczesnych i ich wyrzeczenie się, strach przed ofiarami i ich wielkoduszna akceptacja. Niech ofiara stanie się nie wiem jak kosztowna, w zestawieniu z życiem wiecznym będzie zawsze czymś nikłym, przemijającym.
Perykopę wieńczy wypowiedź równie energiczna i jasna. Uczniami Chrystusa są ci, którzy do Niego przylgną. Ale przylgnąwszy doń, nie mogą nie iść drogą, którą On sam kroczy. Więź, która ma ich zjednoczyć z Mistrzem, jest wspólnotą dóbr i przeznaczeń. Chrystus ma świadomość swej chwały. Oni również znajdą się w tej w chwale. Ale zanim do niej dojdą, muszą przejść drogę wierności.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 6

 



 

Ufając w Bożą obecność wśród nas, skierujmy do dobrego Ojca nasze modlitwy:
  • Za Kościół święty, aby przebaczał i orędował za wszystkimi ludźmi.
  • Za duszpasterzy, aby swoją posługą sakramentalną pomagali ludziom trwać niezachwianie przy Bogu.
  • Za chorych, aby swoje dolegliwości łączyli zawsze z cierpieniami Zbawiciela.
  • Za ludzi ogarniętych nałogami, aby u Jezusa szukali sił do ich przezwyciężania.
  • Za zmarłych, aby Bóg okazał im swoje miłosierdzie i przyjął ich do grona swoich wybranych.
  • Za nas samych, abyśmy umieli nie tylko Boga prosić, ale także dziękować Mu we wszystkich okolicznościach naszego życia.
Boże, Ty nie odmawiasz swojej opieki nikomu, wysłuchaj nasze modlitwy i zachowaj wszystkich ludzi od grzechów. Przez Chrystusa, Pana naszego.




 

Panie, nasz Boże, przyjmij łaskawie dary, które z radością składamy oddając cześć świętemu Wawrzyńcowi, * i spraw, aby wyjednały nam zbawienie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Modlitwa nad darami ofiarnymi jest tekstem, który przejęto z dawnego mszału, ale poddano pewnym zabiegom redakcyjnym; uwzględniono przy tym wersje spotykane w pierwotnych sakramentarzach. Stamtąd też zresztą zasadniczo wywodzi się kształt oracji i jej funkcjonalne brzmienie.
Modlitwa zaczyna się właśnie formalnym wyrażeniem tej funkcyjności. Staje się dlatego jedną z klasycznych modlitw ofiarnych. Ale ten ofiarny motyw łączy z motywem hagiologicznym. Mówi więc w sposób równie prosty co zwarty, że dary składamy w uroczystość błogosławionego Wawrzyńca. Sam ten akt zwie przy tym czymś radosnym, jakby czyniąc aluzję do radości, z jaką Wawrzyniec kroczył na miejsce męczeństwa, aby tam złożyć ofiarę ze swego życia. Przedziwnie, jak widzimy, przeplatają się tu dwa wątki, tak jak przeplatać mają się także w naszym życiu. O to właśnie, aby nam samym ofiara eucharystyczna przyniosła pożytek, prosimy w drugiej części oracji. Chodzi rzecz jasna o pożytek nadprzyrodzony, o ten pożytek, który osiągniemy, gdy współpracując z łaską będziemy się starali o stałe realizowanie drobnych ofiar, wymaganych przez ideał służebności i wierności.

Ps 95, 6



Conféssio et pulchritúdo in conspéctu eius, sánctitas et magnificéntia in sanctificatióne eius.


72. Męczeństwo znakiem i przykładem

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże.
Ty w męczeństwie świętego Wawrzyńca ukazałeś cuda swojej łaski, * on bowiem naśladując Chrystusa przelał krew ku Twojej chwale. * Ty sprawiasz, że moc w słabości się doskonali * i umacniasz słabych ludzi do złożenia świadectwa wierze, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, * wielbimy Ciebie na ziemi, razem z nimi wołając...




J 12, 26

Kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, * a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Antyfona na Komunię jest przypomnieniem Ewangelii dnia, z której została zaczerpnięta. Nie wymaga dlatego specjalnego objaśnienia.

Io 12, 26


Qui mihi minístrat, me sequátur, et ubi ego sum, illic et miníster meus erit.



 

Posileni świętym Darem pokornie prosimy Cię, Boże, abyśmy składając należną Tobie Ofiarę w dzień świętego Wawrzyńca, * otrzymali obfitsze owoce odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Modlitwa po Komunii jest tekstem, który znów poprzez mszał Piusa V wywodzi się z wczesnych sakramentarzy. Posiada też wszelkie walory prastarych formuł.
Jest więc najpierw tekstem wzorowo funkcjonalnym. Rozpoczyna się od wyrażenia tego, czegośmy co dopiero dostąpili. Przypomnienie to łączy ze wspomnieniem obchodzonego święta.
Mszę św., której dopełnieniem jest przyjęta Komunia, oracja zwie obsequium debitae servitutis - zadaniem (lub obowiązkiem) powinnej służby. Ukazuje nam w ten sposób głęboki sens ofiary, a równocześnie raz jeszcze nawiązuje do tej idei służebności, o której była już mowa powyżej i która charakteryzuje ujmującą postać św. Wawrzyńca. Jest może także delikatną aluzją do słów św. Pawła: "A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała wasze na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej" (Rz 12, 1).



 

Można użyć formuły błogosławieństwa o męczennikach - nr 19.

K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.

K. Niech za wstawiennictwem świętego męczennika Wawrzyńca Bóg was błogosławi * i zachowa od zła wszelkiego.
W. Amen.
K. Niech Bóg sprawi, abyście trwali w katolickiej wierze * i mężnie ją wyznawali przed ludźmi.
W. Amen.
K. Niech wam da wieczną radość ze Świętymi, * których śmierć była cenna w Jego oczach.
W. Amen.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, i Duch Święty.
W. Amen.



Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG