Tu jesteś:


Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

W diecezji bielsko-żywieckiej,
na Ziemi Oświęcimskiej oraz w Pabianicach:

Kolor szat:
Środa, 14 sierpnia 2019
ŚW. MAKSYMILIANA MARII KOLBEGO,
PREZBITERA I MĘCZENNIKA
głównego patrona diecezji i miasta
Uroczystość

Teksty Mszy św. w ciągu dnia

Przejdź do tekstów
Mszy Wigilii uroczystości Wniebowzięcia NMP
(odprawianej wieczorem)


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Mt 25, 34. 40

Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego. * Zaprawdę, powiadam wam: * Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, * Mnieście uczynili.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 

W dawnym kalendarzu liturgicznym na dzień dzisiejszy przypadała wigilia uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Gdy dla uproszczenia i odciążenia tego kalendarza poznoszono wszystkie niemal wigilie i oktawy, także ta wigilia została pominięta. Mimo to dzień dzisiejszy nie przestał mieć w liturgii swego szczególnego charakteru maryjnego. Stało się tak dla przedziwnej okoliczności. Na ten ongiś wigilijny dzień przypadło bowiem rocznicowe wspomnienie wielkiego sługi Marii i gorliwego apostoła nabożeństwa do Niej. Jest nim nasz rodak, św. Maksymilian Kolbe.
Jego postać jest nam szczególnie droga i bliska. Czcząc go jako wielkiego sługę Marii, nie zapominamy także o tym, że w szkole Niepokalanej stał się wielkim bohaterem miłości. Powodowany tą właśnie miłością, złożył 14 sierpnia 1941 r. ofiarę ze swego życia.
Czcząc tego świętego rodaka, zechciejmy do tej Ofiary eucharystycznej dołączyć jego własną ofiarę, ale ponadto również nasze osobiste małe ofiary. Złóżmy je najpierw jak Maksymilian w ręce Marii, bo staną się cenniejsze i milsze Bogu.


Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...


 

Boże, Ty napełniłeś gorliwością o zbawienie dusz i miłością ku bliźnim świętego Maksymiliana Marię, kapłana i męczennika, żarliwego czciciela Niepokalanej Dziewicy, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy dla Twojej chwały wytrwale pracując w służbie braci, * w życiu i w śmierci stawali się podobni do Twojego Syna. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Albo:

 

Boże, dzięki Twojej łasce święty Maksymilian Maria, gorliwy czciciel Niepokalanej Dziewicy, cierpliwie znosił udręki więzienia i oddał swoje życie za bliźniego, spraw za jego wstawiennictwem, * abyśmy całym naszym życiem i śmiercią świadczyli o Twojej miłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Modlitwa dnia nie przypomina swym kształtem, językiem i doborem wyrażeń klasycznych tekstów, spotykanych w pierwotnych sakramentarzach. Ułożono ją raczej w tym stylu, który charakteryzował większość oracji w dawnych propriach polskich, uformowanych w epoce liturgicznego baroku. Jest dlatego nieco rozwlekła i obarczona rozlicznymi zwrotami. Jej wielosłowie nie ma w sobie tej retorycznej siły, którą tchnęły klasyczne lapidarne teksty liturgiczne.
Maksymiliana określa najpierw jako kapłana, co jest rzeczą zupełnie zrozumiałą, ale tu wyeksponowaną zapewne dlatego, że w czasie uroczystości beatyfikacyjnych i później podkreślano ha rozmaity sposób, że staje się on wzorem dla kapłanów doby współczesnej.
Tekst mówi potem o trzech cnotach, charakterystycznych dla duchowości Maksymiliana. Wymienia miłość do Niepokalanej Dziewicy, żarliwość jego troski o zbawienie dusz oraz miłość bliźniego. Wszystko to przypisuje przy tym działaniu Bożemu. Wezwawszy następnie wstawiennictwa wspominanego świętego, modlitwa formułuje w oprawie dodatkowych zwrotów sam przedmiot błagania. Chodzi o gorliwą pracę w służbie bliźniego, która by nas upodobniła do Bożego Syna. Jakby nie było to dostatecznie jasne, tekst mówi ponadto, że ma się to dziać na chwałę Bożą i trwać przez całe nasze życie.
Wszystko przypomina dość rozwlekły panegiryk kaznodziejski, kończący się sakramentalnym "królestwem niebieskim"; dlatego też mogłoby z powodzeniem służyć za kanwę dla obszernego kazania o świętym Maksymilianie. Szczegóły, znane z jego życiorysu, bez trudności mogłyby być osnute na tak rozwiniętej dyspozycji. Należy może jeszcze wyrazić żal, że ten obszerny tekst nie wydaje się zawierać żadnych aluzji biblijnych, o które - przy jego skonfrontowaniu z czytaniami - nie byłoby trudno. Wspomnijmy tylko przykładowo, że zwrot o podobieństwie do Chrystusa można by oddać przez analogiczny zwrot zaczerpnięty z Rz 8, 29.


Bóg przyjął sprawiedliwych
jak całopalną ofiarę

Mdr 3, 1-9

Czytanie z Księgi Mądrości

Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka. Zdało się oczom głupich, że pomarli, zgon ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju. Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności.
Po nieznacznym skarceniu dostąpią dóbr wielkich, Bóg ich bowiem doświadczył i znalazł ich godnymi siebie. Wypróbował ich jak złoto w tyglu i przyjął ich jak całopalną ofiarę.
W dzień nawiedzenia ich przez Boga zajaśnieją i rozbiegną się jak iskry po ściernisku. Będą sądzić ludy, zapanują nad narodami, a Pan królować będzie nad nimi na wieki.
Ci, którzy Mu zaufali, zrozumieją prawdę, wierni w miłości będą przy Nim trwali, łaska bowiem i miłosierdzie dla Jego wybranych.

Oto słowo Boże.


Ps 116B (115), 10-11. 12-13.
16-17 (R.: por. 15)

Refren: Cenna przed Panem śmierć Jego wyznawców.

10Ufność miałem nawet wtedy, gdy mówiłem: *
 «Jestem w wielkim ucisku».
11I zalękniony wołałem: *
 «Każdy człowiek jest kłamcą!»

Refren: Cenna przed Panem śmierć Jego wyznawców.

12Czym się Panu odpłacę *
 za wszystko, co mi wyświadczył?
13Podniosę kielich zbawienia *
 i wezwę imienia Pana.

Refren: Cenna przed Panem śmierć Jego wyznawców.

16O Panie, jestem Twoim sługą,
 Twym sługą, synem Twojej służebnicy, *
 Ty rozerwałeś moje kajdany.
17Tobie złożę ofiarę pochwalną *
 i wezwę imienia Pana.

Refren: Cenna przed Panem śmierć Jego wyznawców.


Oddać życie za braci

1 J 3, 13-18

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:
Nie dziwcie się, bracia, jeśli świat was nienawidzi. My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje, trwa w śmierci. Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą, a wiecie, że żaden zabójca nie nosi w sobie życia wiecznego. Po tym poznaliśmy miłość, że Chrystus oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci.
Jeśliby ktoś posiadał na świecie majątek i widział, że brat jego cierpi niedostatek, a zamknął przed nim swe serce, jak może trwać w nim miłość Boga?
Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 6

 

Maksymilian Kolbe, oddając swoje życie w ofierze za brata, stał się zwłaszcza dla swoich rodaków wezwaniem, by nie szczędzić wysiłku w pełnieniu przykazania miłości.


Por. 2 Kor 1, 3b-4a

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławiony Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy,
który nas pociesza w każdym naszym ucisku.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Nie nazywam was sługami,
ale nazwałem was przyjaciółmi

J 15, 9-17
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwał w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości.
To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.
To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.
Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.
Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wszystko wam, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 6

 


Miłość bliźniego ma być znakiem rozpoznawczym, po którym wszyscy łatwo rozpoznają uczniów Tego, który za ludzi oddał swe życie na krzyżu.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy o świętych, tom 6

 


Odmawia się Wierzę w jednego Boga...




 

Wszechmogący Boże, ofiarujemy Ci nasze dary i pokornie błagamy, abyśmy za przykładem świętego Maksymiliana Marii * nauczyli się składać Tobie w ofierze nasze życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Modlitwa nad darami ofiarnymi jest czymś zupełnie różnym. Bardziej zwarta i powściągliwa, przedstawia ona materiał, który po nieznacznej stylistycznej modyfikacji mógłby stać się wzorem oracji odmawianej w tym miejscu. Jest funkcjonalna, bo zaczyna się wyrażeniem tego, co mamy za chwilę spełniać. Jest zarazem hagiologiczna, bo wymienia wspominanego świętego. A wspomnienie to nie jest bynajmniej tuzinkowe, oprawione w częsty zwrot o wstawiennictwie. Nawiązując do innej doniosłej roli kultu świętych, mówi ono wyraźnie o wzniosłym przykładzie Ojca Maksymiliana. Nie ujmuje też tego przykładu ogólnikowo, ale przechodzi bezpośrednio do przedmiotu naszej prośby, wyraźnie nawiązuje do tego, co w przykładnym postępowaniu świętego było najwyższe i najszczytniejsze, wprost heroiczne.
Samo błaganie wypowiedziane jest w oracji już nie tyle przy pomocy biblijnej aluzji, ale raczej przy użyciu samego biblijnego tekstu. Oracja posługuje się tu mianowicie zwrotem zapożyczonym od św. Jana Ewangelisty. "My także winniśmy oddać życie za braci" - mówił on w swym pierwszym liście (J 3, 16), głęboko to żądanie uzasadniając. Do tego uzasadnienia, które warto sobie przypomnieć poprzez lekturę wskazanego miejsca w jego kontekście, zachęcił nas właśnie heroiczny przykład św. Maksymiliana. On sam osiągnął w tym względzie szczyty. My powinniśmy przynajmniej dbać o to, aby nasza miłość była czymś realnym, a więc przejawiała się w czynach i ofierze. Uczestniczenie we Mszy św. jest jednym z walnych czynników dla obudzenia, podtrzymania i rozwoju takiej właśnie czynnej miłości. Jeśli układowi oracji można by cośkolwiek zarzucać, to najwyżej to, że ostatni jej wiersz jest bliźniaczo podobny do wiersza spotykanego w dawnej modlitwie o św. Jozafacie Kuncewiczu. Ale podobne były też ofiary jednego i drugiego: tego, co ginął kilka wieków temu, oraz tego, który wolno konał w oświęcimskiej celi śmierci.


72. Męczeństwo znakiem i przykładem

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże.
Ty w męczeństwie świętego Maksymiliana Marii ukazałeś cuda swojej łaski, * on bowiem naśladując Chrystusa przelał krew ku Twojej chwale. * Ty sprawiasz, że moc w słabości się doskonali * i umacniasz słabych ludzi do złożenia świadectwa wierze, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, * wielbimy Ciebie na ziemi, razem z nimi wołając...




J 15, 13

Nikt nie ma większej miłości od tej, * gdy ktoś życie swoje oddaje za swoich przyjaciół.




 

Panie Jezu Chryste, spraw, abyśmy posileni Ciałem i Krwią Twoją pałali taką miłością, * jaką święty Maksymilian Maria czerpał z tej Uczty. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

ks. Henryk Fros SJ, Wprowadzenie do Mszy o świętych, tom 2

 


Modlitwa po Komunii nie wydaje się być tekstem oryginalnym. Pochodzi może z jakiegoś proprium, do którego nie mamy obecnie wglądu. Jeśli jednak, jak przypuszczamy, nie ułożono jej pierwotnie na wspomnienie dzisiejsze, doskonale ją na nie dobrano. Odznacza się zarówno niewątpliwymi zaletami formalnymi, jak i wysokimi walorami swej treści.
Jest więc zwięzła, zwarta, poniekąd także rytmiczna, bo nawet w swym polskim kształcie przypomina kadencję klasycznych oracji, spotykanych w sakramentarzach.
Jest również wzorowo funkcjonalna. Rozpoczynając się zwrotem serdecznego błagania, z pełną wdzięku prostotą przypomina najpierw to, czegośmy dostąpili. Potem zaraz przechodzi do określenia skutku przyjętego sakramentu. Ten owoc jest równocześnie przedmiotem prośby. Chodzi o to, abyśmy się rozpłomieniali ogniem miłości.
Nie ma to być miłość czysto uczuciowa czy wyłącznie sentymentalna. O tym, że mowa o miłości czynnej, ofiarnej, świadczy jej bliższe określenie. Nie jest ono wzięte ani z katechizmu, ani nawet z Biblii. Tutaj miłość określona została przykładem wziętym z tej żywej i ciągle odnawianej Ewangelii, którą odtwarzają autentyczni bohaterowie wiary. Jednym z nich był właśnie św. Maksymilian Kolbe. Wspomnienie o nim kończy krótki tekst, pięknie związany dwoma istotnymi momentami: funkcjonalnym i hagiologicznym.



 

Można użyć formuły błogosławieństwa o męczennikach - nr 19.

K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.

K. Niech za wstawiennictwem świętego męczennika Maksymiliana Marii Bóg was błogosławi * i zachowa od zła wszelkiego.
W. Amen.
K. Niech Bóg sprawi, abyście trwali w katolickiej wierze * i mężnie ją wyznawali przed ludźmi.
W. Amen.
K. Niech wam da wieczną radość ze Świętymi, * których śmierć była cenna w Jego oczach.
W. Amen.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, i Duch Święty.
W. Amen.



Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG