Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Piątek, 12 października 2018
BŁ. JANA BEYZYMA, PREZBITERA
Wspomnienie dowolne

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.



Święci mężowie stali się przyjaciółmi Boga, * gorliwie głosząc prawdę Bożą zasłużyli na wieczną chwałę.



 

Boże, Ojcze wszelkiej pociechy, Ty powołałeś błogosławionego Jana Beyzyma, prezbitera, do heroicznej miłości w służbie trędowatym, spraw, prosimy, abyśmy w duchu tej samej miłości * głosili gorliwie Ewangelię Chrystusa wszystkim ludziom. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Abraham ojcem wierzących

Ga 3, 7-14

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:
Zrozumiejcie, że ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama. I stąd Pismo, widząc, że w przyszłości Bóg dzięki wierze będzie dawał poganom usprawiedliwienie, już Abrahamowi oznajmiło tę radosną nowinę: «W tobie będą błogosławione wszystkie narody». I dlatego ci, którzy żyją dzięki wierze, mają uczestnictwo w błogosławieństwie wraz z Abrahamem, który dał posłuch wierze.
Natomiast na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo. Napisane jest bowiem: «Przeklęty każdy, kto nie wypełnia wytrwale wszystkiego, co nakazuje wykonać Księga Prawa». A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że «sprawiedliwy żyć będzie dzięki wierze». Prawo zaś nie uwzględnia wiary, lecz mówi: «Kto wypełnia przepisy, dzięki nim żyć będzie».
Z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił – stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: «Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie» – aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Mówiąc dziś o Prawie, ma św. Paweł na uwadze przepisy starotestamentowe, które straciły moc z chwilą ogłoszenia prawa ewangelicznego. Obecnie mamy pełnić prawo miłości.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom III

Ga 3, 7-14  


Abraham ojcem wierzących

"Sprawiedliwym" w języku biblijnym jest człowiek, który uznaje Boga i Go przyjmuje, a Bóg go akceptuje. Przykładem człowieka sprawiedliwego jest Abraham. Bóg uznał Abrahama za sprawiedliwego ze względu na jego wiarę, a nie w uznaniu jego uczynków. Paweł nawiązuje tu do stwierdzenia z Rdz 15, 6: "Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę". Prawda ta potwierdzona jest też w Księdze Habakuka (Ha 2, 4): "Sprawiedliwy żyć będzie dzięki swej wierności", czyli dzięki wierze (por. Ga 3, 11b). Wiara zaś nie jest działaniem, nie jest żadną "zasługą"; wierząc nie można rościć sobie pretensji do nagrody za samą wiarę. Przeciwnie - wiara jest całkowitym zawierzeniem, oddaniem siebie wiernemu i miłosiernemu Bogu. Kto by chciał być usprawiedliwionym dzięki swym uczynkom nakazanym przez Prawo, musiałby wypełnić wszystkie przepisy Prawa, a tego nikt nie jest w stanie. Dlatego zgodnie z Pwt 27, 26, na wszystkich powołujących się na Prawo ciąży przekleństwo. W jaki zaś sposób mogą się od niego uwolnić? Otóż ciężar Prawa został z nich zdjęty i ukazana im została nowa droga, a dokonał tego Chrystus (w. 13-14). To jest Ewangelia, czyli dobra nowina, którą Paweł głosi Galatom.


Ps 111 (110), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: 5b)

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Albo: Alleluja.

1Z całego serca będę chwalił Pana *
 w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.
2Wielkie są dzieła Pana, *
 zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Albo: Alleluja.

3Jego dzieło jest wspaniałe i pełne majestatu, *
 a Jego sprawiedliwość trwa na wieki.
4Sprawił, że trwa pamięć Jego cudów, *
 Pan jest miłosierny i łaskawy.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Albo: Alleluja.

5Dał pokarm bogobojnym, *
 pamiętać będzie wiecznie o swoim przymierzu.
6Ludowi swemu okazał potęgę dzieł swoich, *
 oddając im posiadłości pogan.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Albo: Alleluja.


J 12, 31b-32

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony,
a Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony,
          przyciągnę wszystkich do siebie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Walka Chrystusa ze złym duchem

Łk 11, 15-26
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: «Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy». Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba.
On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: «Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i Szatan z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja mocą Belzebuba wyrzucam złe duchy, to czyją mocą wyrzucają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże.
Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy.
Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, ten rozprasza.
Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: „Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem”. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedmiu innych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I stan późniejszy owego człowieka staje się gorszy niż poprzedni».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Przewrotni faryzeusze nie chcą uznać boskiego posłannictwa Chrystusa. Módlmy się za ludzi, którzy wyraźnie sprzeciwiają się łasce Bożej.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom III

Łk 11, 15-26  

Walka Chrystusa ze złym duchem

Także diabeł może dokonywać cudów i w ten sposób bałamucić ludzi - zakładają to przeciwnicy Jezusa. Ale w takim przypadku odmawia się cudom mocy dowodowej; w konkretnym przypadku wypędzenia szatana przeciwnicy Jezusa poddają w wątpliwość Jego prawdomówność i uniemożliwiają prowadzenie rzeczowej dyskusji.
W swojej odpowiedzi Pan Jezus kładzie nacisk nie na argument, że nie ostoi się królestwo wewnętrznie skłócone (w. 17-19), lecz na wypowiedź z wiersza 20: fakt, że Jezus wypędza demony, jest znakiem nadejścia królestwa Bożego; w czynach Jezusa działa zbawcza moc Boża.
Zamiast "mocą Bożą" mamy tu wyrażenie "palcem Bożym" (w. 20). Bóg nie musi używać całej swojej mocy, wystarczy poruszanie czy skinięcie jego palca, by zwyciężyć "mocarza" (w. 21) i uwolnić zniewolonego człowieka.
Człowiek opętany przez złego ducha był niemy (w. 14), a więc pozbawiony mowy, słowa. Człowiek jednak, aby mógł żyć jako człowiek, musi korzystać z daru słowa - słowa człowieka i słowa Boga. Jezus sprawia, że człowiek niemy i opętany znowu staje się zdolny do życia we wspólnocie z Bogiem i ludźmi.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



 

Wszechmogący Boże, wejrzyj na dary złożone w dniu błogosławionego Jana Beyzyma, i daj, abyśmy naśladowali ofiarę Twojego Syna, * którą sprawujemy w świętych obrzędach. Przez Chrystusa, Pana naszego.



73. Obecność świętych Pasterzy w Kościele

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Z radością oddajemy cześć błogosławionemu Janowi Beyzymowi, którego dałeś swojemu ludowi, * jako gorliwego pasterza. * Jego przykład umacnia nas w dobrym życiu, * jego słowa nas pouczają, * a jego wstawiennictwo wyprasza nam Twoją opiekę.
Dlatego z chórami Aniołów i Świętych * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając...




Ez 34, 15

Pan mówi: Ja sam będę pasł moje owce * i Ja sam będę je układał na legowisko.




 

Wszechmogący Boże, Ty nas posiliłeś na świętej Uczcie, spraw, abyśmy naśladując błogosławionego Jana Beyzyma, * nieustannie Ciebie chwalili i wytrwale pomagali wszystkim z bratnią miłością. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Paśnik (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz
   •  ks. Tomasz Horak: Homilie niedzielne

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG