Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Czwartek, 3 października 2019
II tydzień psałterza
XXVI tydzień Okresu Zwykłego

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


Dn 3, 31. 29. 30. 43. 42

Wszystko, co na nas dopuściłeś, Panie, * spotkało nas według sprawiedliwego wyroku, * bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie * i nie strzegliśmy Twoich przykazań. * Lecz zechciej wsławiać swe imię * i postąp z nami według wielkiego miłosierdzia swego.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 

Gdy gromadzimy się przy ołtarzu na sprawowanie Eucharystii, powinniśmy w sposób szczególny uświadamiać sobie, że bliskie jest dla nas Królestwo Boże. Wszak tutaj dochodzi do najbardziej ścisłego spotkania chrześcijanina z Chrystusem. Warunkiem jednak przyjęcia Królestwa jest postawa nawrócenia i żywej wiary.



 

Boże, Ty przez przebaczenie i litość najpełniej okazujesz swoją wszechmoc, udzielaj nam nieustannie swojej łaski, * abyśmy dążąc do obiecanego nam nieba stali się uczestnikami szczęścia wiecznego. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Czytanie Prawa Bożego wobec ludu

Ne 8, 1-4a. 5-6. 7b-12

Czytanie z Księgi Nehemiasza

Cały lud, jak jeden mąż, zgromadził się na placu przed Bramą Wodną. I domagali się od pisarza Ezdrasza, by przyniósł księgę Prawa Mojżeszowego, które Pan nadał Izraelowi. Pierwszego dnia siódmego miesiąca kapłan Ezdrasz przyniósł Prawo przed zgromadzenie, w którym uczestniczyli przede wszystkim mężczyźni, lecz także kobiety oraz wszyscy inni, którzy byli zdolni słuchać. I czytał z tej księgi, zwrócony do placu znajdującego się przed Bramą Wodną, od rana aż do południa przed mężczyznami, kobietami i tymi, którzy mogli rozumieć; a uszy całego ludu były zwrócone ku księdze Prawa.
Pisarz Ezdrasz stanął na drewnianym podwyższeniu, które zrobiono w tym celu. Ezdrasz otworzył księgę na oczach całego ludu – znajdował się bowiem wyżej niż cały lud; a gdy ją otworzył, cały lud powstał. I Ezdrasz błogosławił Pana, wielkiego Boga, a cały lud, podniósłszy ręce, odpowiedział: «Amen! Amen!» Potem oddali pokłon i padli przed Panem na kolana, twarzą ku ziemi. A lewici objaśniali ludowi Prawo, podczas gdy lud pozostawał na miejscu.
Czytano więc z tej księgi, księgi Prawa Bożego, dobitnie, z dodaniem objaśnienia, tak że lud rozumiał czytanie. Wtedy Nehemiasz, to jest namiestnik, oraz kapłan-pisarz Ezdrasz, jak i lewici, którzy pouczali lud, rzekli do całego ludu: «Ten dzień jest poświęcony Panu, Bogu waszemu. Nie bądźcie smutni i nie płaczcie!» Cały lud bowiem płakał, gdy usłyszał te słowa Prawa. I rzekł im Nehemiasz: «Idźcie, spożywajcie potrawy świąteczne i pijcie słodkie napoje, poślijcie też porcje temu, który nic gotowego nie ma: albowiem poświęcony jest ten dzień Bogu naszemu. A nie bądźcie przygnębieni, gdyż radość w Panu jest waszą ostoją».
A lewici uspokajali cały lud, wołając: «Uspokójcie się! Wszak ten dzień jest święty. Nie bądźcie przygnębieni!» I cały lud poszedł, by jeść, pić, rozsyłać porcje i wyprawić wielkie obchody radosne, gdyż zrozumieli to, co im ogłoszono.

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Po ciężkich przeżyciach związanych z niewolą babilońską, Żydzi szukają pociechy w czytaniu Pisma Świętego. Tym bardziej w Nowym Testamencie słowo Boże niesie nam pociechę w przeciwnościach życiowych.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom III

Ne 8, 1-4a. 5-6. 7b-12  


Czytanie Prawa Bożego wobec ludu

Nehemiasz z wielką energią i roztropnością przystąpił do odbudowy Jerozolimy. Na przestrzeni wielu rozdziałów Dzieła Kronikarza (od Ezd 10 do Ne 8) nie ma żadnej wzmianki o Ezdraszu i trudno wytłumaczyć to milczenie. Ale gdy namiestnik Nehemiasz wzniósł mury i bramy Jerozolimy, wtedy pojawia się znowu Ezdrasz. Widocznie kronikarz chciał, by działalność obydwu mężów uwieńczona została wspólnym, szczytowym osiągnięciem. Zarówno polityk Nehemiasz, jak i kapłan i nauczyciel Prawa Ezdrasz pragnęli dobra dla Izraela - świętego ludu, któremu Bóg po okresie kary na nowo okazuje swoją łaskę. Lud ten został zgromadzony pod Synajem i tam zakomunikowana mu została wola Boża (Wj 19-24). Teraz nadeszła godzina nowego początku: czytane jest Prawo, a przez odnowienie przymierza synajskiego zostaje założona nowa wspólnota. Właściwie była to - zgodnie z wyrażeniem proroków - "reszta" ludu. "Prawo", które tej reszcie znowu ogłosił Ezdrasz, stanie się podstawą jej egzystencji, ale będzie także okazją do popadnięeia w formalizm religijny.


Ps 19 (18), 8-9. 10-11 (R.: por. 9a)

Refren: Nakazy Pana są radością serca.

8Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
 świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
9Jego słuszne nakazy radują serce, *
 jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Refren: Nakazy Pana są radością serca.

10Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
 sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
11Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *
 słodsze od miodu płynącego z plastra.

Refren: Nakazy Pana są radością serca.


Mk 1, 15

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Rozesłanie uczniów na głoszenie królestwa Bożego

Łk 10, 1-12
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:
«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.
Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 


Kto przyjmuje Ewangelię i wypełnia ją w życiu, otrzymuje od Boga wspaniały dar pokoju wewnętrznego.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom III

Łk 10, 1-12  

Rozesłanie uczniów
na głoszenie królestwa Bożego

W rozdziale dziewiątym (Łk 9, 1-6) Łukasz opisał rozesłanie Dwunastu. W międzyczasie Jezus zakończył działalność w Galilei i udał się w drogę do Jerozolimy. Czas nagli, a żniwo jest wielkie (Łk 10, 2). "Żniwo" w języku Biblii jest obrazem eschatologicznego sądu Bożego nad narodami. Na to, że misja zostaje rozciągnięta na wszystkie narody, wskazuje liczba 70 - zgodnie z przekonaniami wyrażonymi w Księdze Rodzaju (Rdz 10) na świecie istnieje 70 nieżydowskich narodów. Jezus idący drogą sługi Bożego czuje się posłanym do wszystkich narodów (por. Iz 42, 6; 49, 6).
Mowa misyjna (Łk 10, 2-11) podaje wskazania co do wyposażenia misjonarzy oraz ich zachowania się w domach i miejscowościach. Uczniom zlecona została podwójna działalność: w słowach i czynach (głoszenie nauki i uzdrawianie). Jedna i druga jest kontynuacją działalności Jezusa.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 2

 



 

Miłosierny Boże, przyjmij z upodobaniem naszą Ofiarę * i spraw, aby przez nią otwarło się dla nas źródło wszelkiego błogosławieństwa. Przez Chrystusa, Pana naszego.



36. Odnowa świata przez Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W Nim chciałeś wszystko odnowić, * abyśmy mogli uczestniczyć w życiu, * które On w pełni posiada. * On będąc prawdziwym Bogiem, * uniżył samego siebie, * i przez krew przelaną na krzyżu * przyniósł pokój całemu światu. * Dlatego został wywyższony nad całe stworzenie * i stał się przyczyną wiecznego zbawienia * dla wszystkich, którzy są Mu posłuszni.
Przez Niego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * głosimy Twoją chwałę, razem z nimi wołając...




Ps 119, 49-50

Pomnij, Panie, na słowo wyrzeczone do swojego sługi, * przez które dałeś mi nadzieję, * w moim utrapieniu jest mi ono pociechą.

Albo:

por. 1 J 3, 16

Po tym poznaliśmy miłość Bożą, * że Jezus oddał za nas życie swoje. * My także winniśmy oddać życie za braci.




 

Wszechmogący Boże, niech Najświętszy Sakrament odnowi nasze dusze i ciała, abyśmy przez uczestnictwo w Ofierze upamiętniającej śmierć Chrystusa * mogli się stać współdziedzicami Jego chwały. Który żyje i króluje na wieki wieków.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG