Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Wtorek, 11 grudnia 2018
II tydzień psałterza
II tydzień Adwentu

Teksty liturgii Mszy św.


Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.


por. Za 14, 5. 7

Oto przyjdzie Pan i z Nim wszyscy Jego święci; * tego dnia zajaśnieje wielka światłość.

ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 

Dobry Pasterz, Jezus Chrystus, gromadzi nas przy ołtarzu, aby nam zastawić obficie stół Słowa Bożego oraz stół Uczty Eucharystycznej. Tym samym kieruje do nas zaproszenie, abyśmy przyjęli Jego Słowo i zasiedli do uczty. Chcemy skorzystać z tego zaproszenia, ale mamy świadomość naszej niegodności.



 

Boże, Ty obiecałeś zesłać Zbawiciela wszystkim ludom ziemi, * spraw, abyśmy z radością oczekiwali święta Jego Narodzenia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



Pan pocieszy swój lud

Iz 40, 1-11

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

«Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!» – mówi wasz Bóg. «Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy».
Głos się rozlega: «Drogę Panu przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i pagórki obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną. Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją każdy człowiek zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały».
Głos się odzywa: «Wołaj!» – I rzekłem: «Co mam wołać?» – «Wszelkie ciało jest jak trawa, a cały wdzięk jego – jak polnego kwiatu. Trawa usycha, więdnie kwiat, gdy na nie wiatr Pana powieje. Prawdziwie, trawą jest naród. Trawa usycha, więdnie kwiat, lecz słowo Boga naszego trwa na wieki».
Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie».

Oto słowo Boże.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Prorok przypomina, że każda nieprawość domaga się wyrównania, odpokutowania. Musimy o tym pamiętać szczególnie w okresie Adwentu, przygotowując drogę Panu.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Iz 40, 1-11  


Pasterz nosi jagnięta na piersi

Część druga Księgi Izajasza (napisana w czasie niewoli babilońskiej przez anonimowego proroka zwanego dziś Deutero-Izajaszem) zwana jest Księgą Pocieszenia (Iz 40-55). Zawiera poetyckie utwory prorockie, z których jedne pocieszają naród izraelski, będący w niewoli babilońskiej, zapowiedzią wyzwolenia, radosnego powrotu do ojczyzny, odbudowy świątyni i miasta Jerozolimy; inne wysławiają Boże przymioty.
Na początku Księgi Pocieszenia umieszczone jest wezwanie skierowane do proroków, by pocieszali lud żyjący w niewoli zwiastując mu, że jego grzech został już odpokutowany. Bóg chce z powrotem sprowadzić lud do ziemi obiecanej i wzywa, by przygotować Mu drogę (w. 1-5). Ewangeliści odnieśli ten tekst do Jana Chrzciciela uważając, że właśnie on przygotował drogę Następnie szczególne zlecenie otrzymuje prorok, którego zwiemy Deutero-Izajaszem (w. 6-8). Ludowi, który nie chce wierzyć w orędzie o zbawieniu, powinien on powiedzieć, że ludzie i całe narody przemijają, ale słowo Boga trwa na wieki.
W ostatniej części dzisiejszego czytania zamieszczone jest radosne orędzie (w. 9-11): sam Bóg przychodzi jako Dobry Pasterz i wprowadza swój lud do jego ojczyzny. Jan Chrzciciel odniósł to proroctwo do Jezusa i wskazał na Niego jako na przychodzącego Zbawcę (Mt 3, 1-3; Łk 3, 1-6).


Ps 96 (95), 1-2. 3 i 10ac. 11-12. 13
(R.: por. Iz 40, 10a)

Refren: Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą.

1Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
 śpiewaj Panu, ziemio cała.
2Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
 każdego dnia głoście Jego zbawienie.

Refren: Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą.

3Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
 rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów.
10Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
 będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Refren: Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą.

11Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
 niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
12Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
 niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Refren: Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą.

13Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
 który już się zbliża, by osądzić ziemię.
 On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
 a ludy według swej prawdy.

Refren: Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą.



Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Blisko jest dzień Pana,
oto przyjdzie, aby nas zbawić.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.



Bóg nie chce zguby zbłąkanych

Mt 18, 12-14
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jak wam się zdaje? Jeśli ktoś posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich, to czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się błąka? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały.
Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło nawet jedno z tych małych».

Oto słowo Pańskie.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 


Bóg jest nieskończony w swoim miłosierdziu i dlatego czyni wszystko, aby nawet największemu grzesznikowi dopomóc w osiągnięciu zbawienia.

ks. Roman Bartnicki, Biblia w liturgii dni powszednich, tom I

Mt 18, 12-14  

Bóg nie chce zguby zbłąkanych

Dzisiejsza Ewangelia nawiązuje do końcowego fragmentu proroctwa z Księgi Izajasza. W przypowieści Pan Bóg ukazany jest jako Dobry Pasterz, który raduje się, gdy odnajdzie zabłąkaną owcę. Postępowanie Boga powinno być przykładem dla chrześcijan, którzy również mają obowiązek troszczenia się o zagubionych braci.
Ta przypowieść o "zagubionej owcy" ściśle powiązana jest z nauką Pana Jezusa o gorliwości, z jaką należy troszczyć się o zbawienie "maluczkich". Chrystus bardzo się nimi interesuje i pragnie ich zbawienia. Jest On pasterzem, który poszukuje zagubionej owcy.
Trzymając się ściśle, co do litery, tekstu przypowieści, można by uznać za nierozsądne postępowanie pasterza, który pozostawia całą trzodę i biegnie za zagubioną owcą. Trzeba pamiętać, że jest to przecież fikcja literacka. Przypowieść chce podkreślić nadzwyczajną troskę pasterza o zagubioną owcę. Skoro zaś chodzi w niej o Boga, znika także ta trudność: Jego aktywna troska o grzesznika nie umniejsza w niczym Jego opieki nad sprawiedliwymi. Chrystus przyszedł na świat, by nas szukać, i odkupił nas za cenę swej Krwi.
W Ewangelii Łukasza w miejscu paralelnym czytamy, że "w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia" (Łk 15, 7). Nie znaczy to wcale, że Bóg bardziej pragnie nawrócenia grzesznika niż wytrwania sprawiedliwego. Oznacza to, że nawrócenie grzesznika wyzwala w sercu Bożym uczucie radości, a wytrwałość sprawiedliwego takiego uczucia nie powoduje, bo jest ono już cały czas. Matka doznaje większej radości z powodu uzdrowienia chorego dziecka niż z racji dobrego zdrowia pozostałych, i nie można powiedzieć, że bardziej kocha dziecko chore niż wszystkie pozostałe. Nie wolno zapominać, że Pan Jezus zachowanie się Boga opisuje na sposób ludzki. "Niebo" oznacza tu Boga i aniołów.
Warto zwrócić uwagę na słowa: "A jeśli mu się uda ją odnaleźć". Fraza zredagowana jest w trybie warunkowym. Może się bowiem zdarzyć, że pomimo najlepszych chęci pasterz nie odnajdzie zagubionej owcy. Bóg czuwa nad "maluczkimi", którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa, i nikogo nie chciałby stracić. Ale z Jego dobrą wolą współpracować musi wola człowieka, który pragnie zbawienia.


ks. Edward Sztafrowski, Wprowadzenie do liturgii Mszy dni powszednich, tom 1

 



 

Wszechmogący Boże, daj się przebłagać naszymi pokornymi modlitwami i ofiarami, a ponieważ brak nam zasług, które mogłyby za nami orędować, * wspomóż nas swoją łaską. Przez Chrystusa, Pana naszego.



1. Dwa przyjścia Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze, święty, wszechmogący, wieczny Boże, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze * spełnił Twoje odwieczne postanowienie, * a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia. * On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, * aby nam udzielić obiecanych darów, * których, czuwając, z ufnością oczekujemy.
Dlatego z Aniołami i Archaniołami, * i z wszystkimi chórami niebios * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając...




por. 2 Tm 4, 8

Bóg, sprawiedliwy Sędzia, * uwieńczy zbawieniem tych, którzy z miłością oczekują Jego przyjścia.




 

Posileni Pokarmem duchowym, pokornie błagamy Cię, Boże, spraw, abyśmy przez udział w Eucharystii nauczyli się mądrze oceniać dobra doczesne * i miłować wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego.




Polecamy komentarze do dzisiejszych czytań:

   •  Dominikanie.pl (youtube): Chlebak
   •  Wojciech Jędrzejewski OP (youtube): Ewangeliarz OP
   •  FranciszkanieTV: Codzienne homilie audio
   •  Franciszkanie: 3 zdania
   •  Bractwo Słowa Bożego: Komentarz do codziennych czytań
   •  katolik.pl: Komentarz na dziś
   •  mateusz.pl: Czytania z codziennym komentarzem
   •  deon.pl: Komentarze do Ewangelii
   •  Radio Warszawa: Ewangeliarz

Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Mszału i Lekcjonarza:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG